Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αντίδραση όμως δεν είναι μόνο η διαδήλωση...

Ελαβα και δημοσιεύω το παρακάτω Mail της Κ.Μ.:

Η γωνίτσα που μένω στην Αθήνα κάποτε έσφυζε από ζωή. Δεν χρειαζόταν να πάω μακριά για να αγοράσω ότι χρειαζόμουν γιατί ήταν όλα δίπλα μας. Τώρα κατεβαίνω από το σπίτι και περπατώ σε μια νεκρή ζώνη. Αρχίζω και μετράω κλειστά μαγαζιά. Τρία “ενοικιάζεται” στα 2 πρώτα τετράγωνα και πάνω από 10 άδειες βιτρίνες μέχρι να φτάσω στην στάση. Η περιοχή έγινε Σαράγεβο σε λίγους μόνο μήνες ΔΝΤικής διακυβέρνησης. Και εγώ φταίω γιατί μετράω και το τελευταίο ευρώ τώρα πια και παίρνω μόνο τα απολύτως αναγκαία.

Ένας από τους γείτονες που έχει μαγαζί με ρούχα μου είχε πει ότι περιμένει τις εκπτώσεις για να δει αν θα μπορέσει να κρατήσει την επιχείρηση. Τώρα ετοιμάζει εκποίηση και μάλλον μετά λουκέτο. Σαν αυτόν είναι χιλιάδες άλλοι που είχαν εναποθέσει τις τελευταίες τους ελπίδες στις εκπτώσεις του Αυγούστου αλλά όσο και να κατέβαζαν τις τιμές δεν μπορούσαν να κάνουν τον φοβισμένο καταναλωτή να ψωνίσει. Πολλοί από αυτούς θα κλείσουν.

Ένα κακό που έχουμε εμείς οι νεοέλληνες είναι ότι θεωρούμε κάποια πράγματα αναπόφευκτα. Θεωρούσαμε αναπόφευκτο το ότι όποιος είναι στην κυβέρνηση θα τρώει και θα κλέβει κατά βούληση και πως ότι και να κάναμε δεν θα άλλαζε τίποτα. Καλυτέρα λοιπόν να προσκυνάμε τον κάθε βουλευτή και υπουργό μπας και βρει μια θεσούλα για μας ή για τα παιδιά μας.

Τώρα πάλι θεωρούμε την μοίρα μας αναπόφευκτη. Δεν ξέρουμε ποια ακριβώς θα είναι αλλά είμαστε όλοι σίγουροι ότι θα είναι μαύρη και άραχνη. Έχουμε μάθει να πιστεύουμε ότι αντίδραση είναι μια διαδήλωση στην όποια θα βγουν κάποια στιγμή οι άγνωστοι με τις κουκούλες, η αστυνομία θα επέμβει και μετά τίποτα. Η διαδήλωση θα είναι σαν να μην έγινε.

Αντίδραση όμως δεν είναι μόνο η διαδήλωση. Όλες οι κυβερνήσεις φοβούνται το πολιτικό κόστος όσο σκληρές και να το παίζουν. Στην Ελευθεροτυπία γράφει ότι η κυβέρνηση έκανε ένα βήμα πίσω στο άνοιγμα της αγοράς τυχερών παιχνιδιών φοβούμενη αντιδράσεις από κοινωνικές ομάδες. Δεν είδα καμία διαδήλωση για τα τυχερά παιχνίδια και η μονή αντίδραση ήταν άρθρα που διάβασα στο internetκατά του τζόγου. Ίσως αυτή η ήρεμη αντίδραση να είναι αποτελεσματική καθώς αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση ακούει και διαβάζει τι γράφεται. Ίσως αν φωνάζουμε με άρθρα και απόψεις να έχουμε καλυτέρα αποτελέσματα από τις ντουντούκες.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…