Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χούφτωσ'τη! Χούφτωσ'τη


Ως άλλος Διονύσης Παπαγιαννόπουλος προς Λάμπρο Κωνσταντάρα, ο Κώστας Τσόκλης επιχείρησε να αρθρώσει ένα είδος άξεστου πόθου και τα έκανε σαλάτα...

Μόνο έτσι μπορούν να εξηγηθούν -και όχι να δικαιολογηθούν, βεβαίως- οι μεταχρονολογημένες δηλώσεις του (η εκπομπή ήταν του 2000 και παίχτηκε σε επανάληψη ανήμερα τον δεκαπενταύγουστο!).

Γεροντοκουβέντες ήταν αυτές που έκανε ο Παπαγιαννόπουλος με τον Κωνσταντάρα.
Γεροντοκουβέντες και του Τσόκλη.

Με τη διαφορά πως με τις πρώτες ακόμη γελάμε και με τις δεύτερες έγινε ο κακός χαμός. Βλέπετε ο Παπαγιαννόπουλος ήταν ένας έξοχος κωμικός αλλά δεν ήταν πνευματικός ταγός...

Είναι αυτή η λεπτή, ως τρίχα, διαφορά της κωμωδίας από την τραγωδία...
Μια κλωστούλα!

Την περνάς και πέφτεις στα βάραθρα!

Το θεωρούν υποχρέωσή τους οι πνευματικοί ταγοί να πετούν και καμιά αναρχο-αιρετική νοστιμιά από καιρό σε καιρό, έτσι για να μην κατηγορηθούν οτι λένε είτε μόνο δύσπεπτες σοφίες είτε αφόρητες κοινοτοπίες...

Και έτσι πέφτουν στην παγίδα της αρλούμπας!

Και μαζί τους και εμείς!

Τέτοιες, άπειρες έχει πει και ο Θεοδωράκης και ο Σαββόπουλος και πλήθος άλλων... Και κάθε φορά ξεσηκώνεται το πλήθος με "αααααα" και "ουουουουου"...

Και καλώς!

Μόνο που τέτοια και τόσα "αααααα" και "ουουουουου" δεν έχει ακούσει στη ζωή του κανείς τηλεκανίβαλος των μεσημεριανάδικων. Αυτοί χαίρουν ασυλίας! Εχουν το ελεύθερο να λένε ο,τι τους καπνίσει. Γιατί δηλαδή να μην έχει και ο Τσόκλης;

Μα είναι απλό: οι πρώτοι καλλιεργούν και υποθάλπουν τον προτεσταντισμό μας, τα συντηρητικά μας ένστικτα ενώ ο δεύτερος ξύνει πληγές. Λέει πράγματα που τα ακούμε καθημερινά χασκογελώντας αλλά δεν θέλουμε να τα ακούμε επισήμως και δυνατά...

Ο Τσόκλης δεν δικαιώνει τους βιαστές. Εκφράζει το 80, να μην πω το 90% των Ελλήνων ανδρών.

Το τραγικό είναι ότι έχει δίκιο από μια άλλη πλευρά: αυτή της εγκληματολογίας και κυρίως του κεφαλαίου περί των μηχανισμών θυματοποίησης (αυτό που τόσο μπρουτάλ λέγεται "τα θέλει ο κώλος μας")... Μηχανισμοί που έχουν να κάνουν με την ταξικότητα της κοινωνίας, τη μόδα, τα πρότυπα, την παράδοση, την ανατροφή, την αισθητική και, πάνω από όλα, με την παιδεία...

Το χάνει όμως!

Διότι ούτε εγκληματολόγος είναι!
Κι όποιος δεν κατέχει ένα αντικείμενο συνήθως το διαστρεβλώνει. Το γυρίζει τούμπα.

Και στο φινάλε, με αυτά και μ' εκείνα, σε λίγο δεν θα τολμάμε να κοιτάξουμε ο ένας την άλλη στα μάτια μην νομίσει ότι το επόμενο βήμα θα είναι να την βιάσουμε...

Τραγικά πράγματα!






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…