Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η "Χαμένη Γενιά" της Παγκοσμιοποίησης


«Ο δείκτης ανεργίας των νέων σε όλον τον κόσμο έχει φθάσει στο υψηλότερο σημείο που έχει καταγραφεί ποτέ και μέλλει να ανέβει ακόμη περισσότερο μέσα στο 2010», τονίζει το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ΒΙΤ) στην έκθεσή του για την ανεργία των νέων.

Η ανεργία στους νέους έφτασε, την περασμένη χρονιά στους 81 εκατ. νέους ηλικίας 15 έως 24 ετών.

Ο δείκτης έχει ξεπεράσει το 11,9% το 2007 και το 13% τον περασμένο χρόνο. Για το 2010 προβλέπεται να αυξηθεί ελαφρώς στο 13,1% .

«Οι νέοι αποτελούν τον κινητήριο μοχλό της οικονομικής ανάπτυξης», τονίζει ο γενικός διοικητής του ΒΙΤ Χουάν Σομάβια, προσθέτοντας πως «αποποιούμενοι αυτό το δυναμικό συνιστά μία οικονομική σπατάλη που μπορεί να υπονομεύσει την σταθερότητα της ίδιας της κοινωνίας».

Η ανεργία των νέων, που έχει αυξηθεί κατά 7,8 εκατ. άτομα από το 2007, ενέχει τον κίνδυνο να δημιουργήσει μία "χαμένη γενιά" νέων που έχουν βγει στην αγορά εργασίας και έχασαν κάθε ελπίδα να βρουν μία εργασία που θα τους εξασφαλίζει τα προς το ζην.

Στις αναδυόμενες χώρες, που συνολικά διαθέτουν το 90% του νεανικού πληθυσμού στον κόσμο, οι νέοι πλήττονται ιδιαίτερα από την κατάσταση τούτη, η οποία συχνά μεταφράζεται σε μείωση των ωραρίων απασχόλησης και του μισθού για όσους έχουν ακόμη εργασία.

Το 2008, περίπου 152 εκατ. νέοι, ή το 28% του ενεργού πληθυσμού στην ηλικιακή αυτή κατηγορία, δεν έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν τα όρια της φτώχειας παρά το γεγονός ότι εργάζονται και κερδίζουν λιγότερα από 1,25 δολάρια την ημέρα, υπογραμμίζει η οργάνωση.

Περί το 45% αυτής της αύξησης της ανεργίας πλήττει τον πληθυσμό των βιομηχανικών χωρών, ιδιαίτερα στην Κεντρική, την Ανατολική και Νότια Ευρώπη (Εσθονία, Λεττονία, Λιθουανία, Ισπανία).

Στις ΗΠΑ, η ανεργία των νέων αυξήθηκε κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες το 18%.


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…