Ο πραγματικός εφιάλτης του Μνημόνιου

...δεν είναι μόνο οι περικοπές μισθών και συντάξεων, ούτε οι αυξήσεις του ΦΠΑ.

Ο πραγματικός εφιάλτης ήταν μέχρι χθες αόρατος και τώρα γίνεται ορατός:


Η χώρα και η κοινωνία καταρρέουν από τις περικοπές.
Οι υποδομές πέφτουν σαν χάρτινοι πύργοι.
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που θα γκρεμιζόντουσαν τα πάντα μετά από έναν πόλεμο.

Κι ακόμη είμαστε στην αρχή.


____


Αυτό είχε γραφτεί στις 10 Φεβρουαρίου τρέχοντος... (προφητικό; ΔΕΝ νομίζω!):

Σχόλια

  1. δες και στου Ροιδη

    http://roides.wordpress.com/2010/08/24/24aug10/#comment-28561

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δαιμονοποιείς συνεχώς το "Μνημόνιο" αλλά ξεχνάς συνεχώς τι μας έφερε το "Μνημόνιο".

    Έχουμε πτωχεύσει. Αυτό είναι το πρόβλημα και όχι το "Μνημόνιο"

    Και δεν έχουμε πτωχεύσει μόνο οικονομικά αλλά και σχεδόν σε κάθε άλλο τομέα. Και η συνεχής σου γκρίνια και καταγγελτική ρητορική είναι σημάδι αυτής της πτώχευσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πως είναι δυνατόν να ξεχάσω οτι το Μνημόνιο μας το έφεραν αυτοί, οι ίδιοι, που μας έφεραν στην πτώχευση;;;

    Και θα είναι πάλι οι ίδιοι που θα αγοράσουν για "έναν παρά" ο,τι απομένει;

    Δεν γκρινιάζω. Ουρλιάζω!
    Οπως θα ουρλιάζουμε όλοι όταν τα παιδιά μας θα μείνουν χωρίς σχολεία και οι οι γονείς μας θα πεθαίνουν χωρίς γιατρό στα νοσοκομεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα έπρεπε να ουρλιάζεις για το πως θα θα ξεχρεώσουμε και για το πως θα σώσουμε τα νοσοκομεία και τα σχολεία.

    Αλλά απλά γκρινιάζεις για το κακό μνημόνιο, τον κακό ΓΑΠ και δεν ξέρω γω για ποιον άλλο κακό που φταίει χωρίς να λες τίποτα.

    Κρίμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολύ πριν το Μνημόνιο έγραφα αυτό: http://dialogoi.enet.gr/post/%CE%BF-%CE%BC%CE%B9%CF%83%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CF%86%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CF%84%CE%B7%CF%82

    Ηταν 7 Φεβρουαρίου:

    "Μιλώντας για το δημοσιονομικό έλλειμμα και το εξωτερικό χρέος, μιλώντας για το ενδεχόμενο χρεωκοπίας και για τα σκληρά μέτρα που χρειάζονται (;) βλέπουμε μόνο τη μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ίσως πιο εφιαλτική.

    Και η άλλη μισή πραγματικότητα είναι η κατάρρευση των υποδομών, η υπερχρέωση των Δήμων, η αδυναμία να συμπληρωθούν, βελτιωθούν, να επισκευαστούν, έστω, παλαιά ή και πρόσφατα, ημιτελή έργα.

    Ο αποκλεισμός των Τεμπών είναι μόνο η κορυφή ενός τρομακτικού παγόβουνου. Ανάλογα φαινόμενα υπάρχουν από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τη Χαλκιδική και από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Καλαμάτα. Δρόμοι βουλιάζουν, καταρρέουν, η άσφαλτος έχει ξηλωθεί. Και δεν είναι μόνο αυτά...

    Εχουμε λιμάνια, από καιρό ακατάλληλα, με τεράστιες φθορές. Δίκτυα κοινής ωφέλειας στα όριά τους. Σχολεία χωρίς θέρμανση, στέγες, με υγρασίες. Ακόμη και μεγάλα έργα της τελευταίας δεκαετίας έχουν φτάσει στα όριά τους και μερικά τα έχουν ξεπεράσει. Τρανταχτά παραδείγματα η Αττική Οδός που δεν σηκώνει πλέον το βάρος της κίνησης, το Μετρό που δεν επεκτείνεται με τους ρυθμούς που θα έπρεπε και του λείπουν βασικοί άξονες, το αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος". Κι αυτά είναι τα φανερά, τα όσα βλέπουμε, χωρίς να πούμε για την υποχρηματοδότηση εκπαιδευτικών και επιστημονικών προγραμμάτων, για το χώρο της Υγείας, για τον πολιτισμό (το Φεστιβάλ Αθηνών καρκινοβατεί)..., για..., για...

    Η κατάσταση είναι πέραν του τραγικού και η κατάσταση συν τω χρόνω θα χειροτερεύει.

    Για όλα αυτά δεν μιλάει κανείς. Δεν τολμάει ίσως και να τα σκεφτεί. Είναι "βόμβες" όμως που θα σκάνε σταδιακά από εδώ και πέρα. Με ολέθριες συνέπειες".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σ' αυτό το μπλογκ δεν ξεκίνησα να γράφω και να ουρλιάζω προχθές. Κρατάει χρόνια αυτό το ουρλιαχτό. Και είχε και προτάσεις μέσα. Πολλές. Καθαρές και ξάστερες.
    Μπορείς να τις αναζητήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου