Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ωρα να ΠΑΜΕ όλοι μαζί

Σύντροφοι

Το ξυπνητήρι της ιστορίας έχει χτυπήσει. Οσο και να το κρύβουμε κάτω από το μαξιλάρι, όσο και να το πετάμε στο τοίχο για να σπάσει, όσο και να το βαράμε με το σφυρί, συνεχίζει να χτυπάει. Κι η πλάκα είναι οτι αυτό το ξυπνητήρι το ονειρευόμασταν χρόνια ή μάλλον, το περιμέναμε στις άυπνες νύχτες μας...

Τους εφιάλτες που σήμερα ζει η κοινωνία μας τον είχαμε προβλέψει δεκαετίες πριν. Ομως ήταν οι δικοί μας εφιάλτες που δεν μας άφησαν να τον δούμε όταν διάβηκε την πόρτα.
Ο καπιταλισμός σφίγγει τη θηλιά και όσο χάνει την ισορροπία του τόσο πιο αμείλικτα εγκληματικό γίνεται.

Το κράτος και οι νταβατζήδες του έχουν εδώ και πολλούς μήνες εξαπολύσει μια πρωτοφανή επίθεση ενάντια στην ίδια την κοινωνία. Επίθεση χωρίς προσχήματα. Οπως αυτή εναντίον των ναυτεργατών. Οπως αυτή σήμερα του παρακρατικής νοοτροπίας Πάγκαλου.
Στήνουν προβοκάτσιες.
Είναι έτοιμοι ακόμη και να αιματοκυλίσουν την κοινωνία προκειμένου να την γονατίσουν.
Το πρώτο πείραμα έγινε με τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον "τρελό" αστυνομικό. Το δεύτερο έγινε με την πυρπόληση της τράπεζας από το ίδιο το ακροδεξιό παρακράτος που δολοφόνησαν τρεις ανθρώπους και ύστερα προσπάθησαν να τα ρίξουν στους διαδηλωτές του ΠΑΜΕ.
Σχεδιάζουν και άλλα εγκλήματα ενώ ταυτόχρονα διαλύουν τα πάντα.

Τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η Ιστορία καλεί την Αριστερά να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Να γίνει ασπίδα για τους εργαζόμενους, για τους νέους, για τους ηλικιωμένους, για όλους. Να γίνει και πάλι ο μοχλός της μεγάλης αλλαγής.

Και για να γίνει αυτό υπάρχει μία και μόνη προϋπόθεση: Να ΠΑΜΕ μαζί!

Χωρίς εσάς δεν μπορούμε, χωρίς εμάς δεν γίνεται!
> Για την ανατροπή του εφιάλτη!


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…