Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παπαγαλάκια συμφερόντων

Θύελλα αντιδράσεων από την απεργία βυτιοφόρων και φορτηγών έγραφε ο τηλεοπτικός τίτλος με τον οποίο προανήγγειλε το επικείμενο δελτίο ειδήσεων χθες βράδυ.

Δεν σταματούσε εκεί. Με τον ίδιο δραματοποιημένο τρόπο, πληροφορούσε τους τηλεθεατές και για τις επιπτώσεις στον τουρισμό από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην πολιτική αεροπορία. Ο πολίτης-τηλεθεατής δεν θα πληροφορηθεί ποτέ αναλυτικά -όπως συνέβη και χθες- για τα αίτια των κινητοποιήσεων, τα αιτήματα των απεργών. Ετσι γίνεται σχεδόν πάντα. Γνωστοποιούνται με έμφαση κάθε λογής απεργίες, παραλείπονται οι λόγοι των απεργιών, μεγεθύνονται με τρόπο υπερβολικό οι επιπτώσεις κάθε απεργίας. Τις προάλλες οι ναυτεργάτες έκαναν πόλεμο στον τουρισμό, το ίδιο έκαναν και οι απλήρωτοι συμβασιούχοι του υπουργείου Πολιτισμού, το ίδιο καταστρεπτικά -σύμφωνα με πολλά κανάλια- λειτουργεί κάθε είδους απεργία. Διάφορα «παπαγαλάκια» ποικιλώνυμων συμφερόντων επιτίθενται σε απεργίες με τρόπο χειρότερο από εκείνον της ίδιας της κυβέρνησης. Χρησιμοποιούν τον περίφημο «κοινωνικό αυτοματισμό», στρέφουν δηλαδή ουσιαστικά την μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης. Με την εξουσία των μικροφώνων παίζουν ρόλο συμπληρωματικό της κυβέρνησης.

Ανεξαρτήτως χρώματος, γαλάζιου ή πράσινου. Το ίδιο συμβαίνει σχεδόν πάντα και σε κάθε κινητοποίηση, οποιασδήποτε ομάδας. Είτε λέγονται αγρότες είτε λιμενεργάτες είτε καθηγητές. Αν κάποιος ακολουθούσε την -κατευθυνόμενη- λογική των καναλιών αυτών, δεν θα έπρεπε να γίνεται καμία απεργία, αφού έχει επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο. Αν ήταν στο χέρι τους, θα καταργούσαν τις απεργίες· ευτυχώς δεν είναι. Το θέμα δεν αφορά μόνο τη χρησιμοποίηση της εξουσίας από ανθρώπους που δεν νομιμοποιήθηκαν ποτέ για να την έχουν, αφορά την ίδια τη δημοσιογραφική δεοντολογία...


Πηγή: Ε

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…