Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η δημοσιογραφία της φέτας


Πριν λίγες ημέρες δημοσιεύτηκε αυτό το άρθρο: Εδώ είναι Ελλάδα...

Τι έλεγε;
Πως η ΑΤΕ έχει αγοράσει μεταξύ άλλων ζημιογόνων επιχειρήσεων και την "Δωδώνη" και οτι εξ' αυτής "μπαίνει μέσα", θέλοντας να στηρίξει έτσι την άποψη πως "τι δημόσιο τραπεζικό πυλώνα μας λέτε όταν γίνονται τέτοια αισχρά πράματα".

Γράφει ο συντάκτης:

ΕΧΟΥΜΕ, ΔΗΛΑΔΗ, μια έξοχη περίπτωση «δημόσιου τραπεζικού πυλώνα» με όλη τη φαυλότητα που η έννοια του «δημόσιου» περιέχει στην Ελλάδα: οι δραστηριότητες ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος εξυπηρετούν τη σκοπιμότητα της εκάστοτε κυβέρνησης, όταν δεν τελούν υπό τη διαμεσολάβηση ακόμη και των τοπικών βουλευτών.

ΑΛΛΑ Η ΦΑΥΛΟΤΗΤΑ δεν εξαντλείται εκεί. Εχει και συνέχεια. Διότι οι ίδιοι που απαξιώνουν την τράπεζα με όλα αυτά τα τερτίπια, έρχονται μετά να μιλήσουν για «ευτελές τίμημα» όταν πρόκειται να πουληθεί.

ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ, δηλαδή, ένα τίμημα, το οποίο οι ίδιοι έχουν ξεφτιλίσει. Αμφιβάλλει κανείς πως αν η ΑΤΕ λειτουργούσε σαν κανονική τράπεζα, χωρίς κομματικά τσατσιλίκια, ίσως να μην είχε ζημιές και σίγουρα θα άξιζε σήμερα πολύ περισσότερο; ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ, λοιπόν, το ενδιαφέρον των τοπικών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για τη «Δωδώνη» μοιάζει εύλογο. Εντάσσεται στην τραγική κατάσταση που μόλις περιγράψαμε.

ΑΛΛΟ ΤΩΡΑ που το εύλογο ενδιαφέρον συγκρούεται με την απλή λογική. Μια λογική που λέει ότι μια τράπεζα δεν ανήκει στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ούτε στους ψηφοφόρους τους, ούτε καν στο σύνολο των ψηφοφόρων της Ηπείρου.

Τις επόμενες ημέρες βγήκαν οι εργαζόμενοι και είπαν οτι αυτά είναι μπούρδες αφού η "Δωδώνη" ουδέποτε υπήρξε ζημιογόνα. Ισα-ίσα!

- «Σε ανακοίνωσή τους κάνουν λόγο για πόλεμο λάσπης από μερίδα των ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένης και της κρατικής τηλεόρασης (...). Η "Δωδώνη" αποτελεί την καλύτερη "νύφη" της ΑΤΕ για πολλές ελληνικές και πολυεθνικές εταιρείες που θέλουν να την αποκτήσουν, ακριβώς λόγω της ηγετικής της θέσης στην αγορά της Φέτας". Η "Δωδώνη", με κύκλο εργασιών πάνω από 110 εκατ. ευρώ το 2008 απασχολεί 150 μόνιμους εργαζομένους, 250 εποχιακούς και 130 παραλήπτες γάλακτος».

- «Οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν ότι αυτή η επίθεση στην εικόνα της εταιρείας εξυπηρετεί συμφέροντα και σκοπιμότητες και καλούν τους κοινωνικούς φορείς και τους κτηνοτρόφους της Ηπείρου σε "πρωτοβουλίες για τη θωράκιση της βιομηχανίας μας, που χρόνια τώρα, με συνέπεια, στηρίζει τον μόχθο μιας ολόκληρης περιοχής"».


Σήμερα λοιπόν, ο συντάκτης κάνει την απίστευτη κωλοτούμπα:

ΔΕΧΘΗΚΑ µια ευγενική επιστολή από τον κ. Χρ. Γεωργίου, πρόεδρο του Σωµατείου Εργαζοµένων «ΔΩΔΩΝΗ» Α.Ε. ο οποίος µου επισηµαίνει ότι από το 1984 η «Δωδώνη» δεν έχει ζηµιές. Καµία αντίρρηση κι ούτε ισχυρίστηκα ποτέ το αντίθετο. ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΑ ΟΜΩΣ ότι η διαχρονική λειτουργία της ΑΤΕ µε τις παρεµβάσεις κυβερνήσεων, βουλευτών και λοιπών παραγόντων υπέρ του ενός ή του άλλου αποτυπώνει όλη τη φαυλότητα του ελληνικού πολιτικού συστήµατος. Κι αυτό ισχύει στο ακέραιο.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ του αν η «Δωδώνη» έχει ή δεν έχει ζηµιές, η ΑΤΕ χάνει πάνω από 400 εκατοµµύρια ετησίως.


"Ανεξαρτήτως!"

Μάλιστα!
Το οτι μπορούσε να καταστρέψει μια επιχείρηση με αυτά που γράφει, δεν το σκέφτηκε...




Ούτε το Τρωκτικό τέτοια "δημοσιογραφία"!

Ούτε καν αυτό!

Είμαστε βαθιά μέσα στο λάκκο με τα σκατά!

(ή στον ντενεκέ με τη φέτα!)


Υ.Γ. Οχι τίποτα άλλο αλλά μέσα σ' αυτήν την περιρρέουσα, νοσηρή εποχή που ζούμε, με τα τρωκτικά και τις μαφιόζικες δολοφονίες, μπορεί να βγει κανένας ΚΑΚΟΗΘΕΣΤΑΤΟΣ, κανέναν γαϊδούρι ξέστρωτο να πει καμιά μπαρούφα του στυλ: "βρε μπας και ήταν ψιλοεκβιασμός της ΔΩΔΩΝΗΣ;" ή "μπας και καμιά άλλη φέτα από εκεί πάνω θέλει να ξεπουπουλιάσει την ΔΩΔΩΝΗ;". Ξέρετε τι κακοί άνθρωποι κυκλοφορούν στην πιάτσα;;;
Ευτυχώς όμως στην επώνυμη δημοσιογραφία δεν γίνονται τέτοια πράγμα!
Ποτέ!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…