Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ηρακλής και μη χειρότερα

Πέρα από τη «σωτηρία του Ηρακλή»
ΖΗΣΗΣ Ι. ΚΑΡΑΒΑΣ | Κυριακή 20 Ιουνίου 2010


Διάβαζα τις προάλλες ένα εύστοχο σχόλιο με υπογραφή Δ.Χ. στην κυριακάτικη «Αυγή». Αντιγράφω: «Τσακώνονταν δύο συνάδελφοι για το πόσο κόσμο είχε η συγκέντρωση του “Μετώπου” στο Σπόρτιγκ με βασικό ομιλητή τον Αλέκο Αλαβάνο. Είχε 1.000 έλεγε ο ένας,όχι 1.500 αντέτεινε ο άλλος.Σοβαρή απόκλιση...». Και ο σχολιασμός του Δ.Χ. για το τι ουσιαστικότερο θα έπρεπε μάλλον να τους απασχολεί: «Καλύτερα που δεν ήξεραν για τη συγκέντρωση των οπαδών του Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη. Διότι θα μελαγχολούσαν και οι δύο αν μάθαιναν πως μαζεύτηκαν πάνω από 10.000 άτομα σε μια μαχητική διαδήλωση...».

Εξω και πέρα από την πράγματι εντυπωσιακή κινητοποίηση των... μυρίων του Ηρακλή εν συγκρίσει προς την πενιχρή (στην προαναφερθείσα κομματική εκδήλωση) για τον κόσμο και τις συνιστώσες της Ριζοσπαστικής, Ανανεωτικής κ.λπ. Αριστεράς, όλη αυτή η ιστορία με τη μαζική αντίδραση-αντίσταση χιλιάδων ανθρώπων υπέρ της «σωτηρίας του ιστορικού Γηραιού» προσφέρεται και για άλλες ενδιαφέρουσες (συγ)κριτικές παρατηρήσεις, παραλληλισμούς και ερωτήματα που δεν έχουν να κάνουν με την μπάλα και τα όποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των φυλών του ποδοσφαίρου.

Οσον αφορά την αμιγώς ποδοσφαιρική διάσταση του πράγματος, απλώς πρέπει να υπογραμμιστεί το εξής παράδοξο: 10.000 κόσμος- οπαδοί του Ηρακλή- που συμμετείχε στο πρώτο συλλαλητήριο (Τρίτη 1/6 στη Θεσσαλονίκη) για τον μη υποβιβασμό της ομάδας, πόσες φορές αλήθεια έχουν πάει σε ματς στο «Καυτανζόγλειο» όταν παίζει ο Γηραιός γηπεδούχος, ακόμη και με αντίπαλο Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, ΑΕΚ ή τους συμπολίτες των Κυανολεύκων ΠΑΟΚ και Αρη; Τουτέστιν, στα λεγόμενα ντέρμπι ή ματς με «εμπορικό» αντίπαλο;

Πού προέκυψαν λοιπόν όλοι αυτοί οι χιλιάδες «Γενναίοι του Βορρά» που διαδήλωναν «η πόλη θα καεί αν ρίξετε τον Ηρακλή στη Β΄ Εθνική» και «κάτω τα χέρια από τον Ηρακλή» καθημερινά επί δέκα ημέρες, με αφετηρία το «Ιβανώφειο» και κατάληξη είτε στον Λευκό Πύργο είτε στα διόδια των Μαλγάρων; Αλλά μήπως ήταν και λίγοι όσοι κατέβηκαν με πάνω από 3.000 αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες και απέκλεισαν επί τρίωρο το πέρασμα των Τεμπών;

Ή εκείνοι που έσπευσαν στην κάθοδο-συγκέντρωση των Ηρακλειδέων στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην πορεία στη Βουλή και στο υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου να διαμαρτυρηθούν και «στα κέντρα λήψης των αποφάσεων του αθηνοκεντρικού κράτους» ότι «η χώρα θα καεί τον Ηρακλή αν ρίξετε στη Β΄ Εθνική» όπως έγινε η εν Αθήναις παραλλαγή του συνθήματος που ρίχτηκε και με μορφή φέιγ βολάν στην αίθουσα της ΕΟΕ στο Χαλάνδρι όπου διεξαγόταν η γενική συνέλευσητης ΕΠΟ;

Πέραν όμως του όγκου των εν πολλοίς θεσσαλονικιών οπαδών και φίλων του Ηρακλή, είναι απορίας άξιον τι είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Εννοώ, τι κάνουν, τι επαγγέλλονται, με τι ασχολούνται στην καθημερινή τους ζωή; Διότι δεν μπορεί όλοι, τόσες χιλιάδες άνθρωποι διαφόρων ηλικιών, να είναι αργόσχολοι και άεργοι- δεν λέω άνεργοι γιατί θέλω να πιστεύω ότι αυτοί άλλα κεσάτια έχουν για τον άρτον τον επιούσιον- που (μας) προέκυψαν ξαφνικά υποστηρικτές του Γηραιού;

Πόσοι μπορεί να είναι π.χ. σπουδαστές και φοιτητές που άφησαν τις σχολές για να βγουν στον δρόμο φωνάζοντας «κάτω τα χέρια από τον Ηρακλή» ή συνταξιούχοι που δεν έχουν δουλειές (πιθανόν να μπερδεύτηκαν και με το... «Γηραιός»); Πόσοι ακόμη είναι ελεύθεροι επαγγελματίες που, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και πανθομολογούμενης αναδουλειάς, έκλεισαν τα μαγαζιά τους για τη σωτηρία του Ηρακλή; Για μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα πολύ χλωμό το βλέπω, ενώ και από τη συμπαθή στρατιά των δημοσίων υπαλλήλων, πόσοι τυχόν ρίσκαραν άδεια από τη σημαία προκειμένου να βροντοφωνάξουν να πάρει άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας ο ιστορικός Ηρακλής;

Για όλα τούτα τα παράδοξα- ου μην και παράλογα-, ομολογώ πως αδυνατώ να βρω απαντήσεις όχι που να αιτιολογούν, αλλά έστω να εξηγούν το εύρος της λαϊκής σταυροφορίας για τον μη υποβιβασμό του ποδοσφαιρικού Ηρακλή. Κάποιοι το ερμηνεύουν ως έκφραση ή και (εκ)τροπή της λαϊκής δυσαρέσκειας σε ό,τι προσφέρεται για αντίδραση-εκτόνωση του κόσμου στη δύσκολη καθημερινότητα που τσακίζει κόκαλα...

Είναι μια άποψη, τη βρίσκω όμως πολύ απλοϊκή και διόλου πειστική, καθώς επί τούτου το πιο σημαντικό ερώτημά μου είναι: Ολοι αυτοί που επί τόσες ημέρες στρατεύθηκαν μαζικά και οργανωμένα διαδηλώνοντας με θυμό και οργή υπέρ του Ηρακλή, κατεβαίνουν έστω- και δη με την ίδια μαχητικότητα- και στις συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ όταν γίνονται πανελλαδικές απεργίες για τη μεγάλη σφαγή στο Ασφαλιστικό και τα άγρια μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η περιβόητη τρόικα (ΔΝΤ- ΕΕ- ΕΚΤ) και υλοποιεί η ελληνική κυβέρνηση; Θα αστειεύομαι, θα πείτε, και έχετε δίκιο!

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…