Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ηρακλής και μη χειρότερα

Πέρα από τη «σωτηρία του Ηρακλή»
ΖΗΣΗΣ Ι. ΚΑΡΑΒΑΣ | Κυριακή 20 Ιουνίου 2010


Διάβαζα τις προάλλες ένα εύστοχο σχόλιο με υπογραφή Δ.Χ. στην κυριακάτικη «Αυγή». Αντιγράφω: «Τσακώνονταν δύο συνάδελφοι για το πόσο κόσμο είχε η συγκέντρωση του “Μετώπου” στο Σπόρτιγκ με βασικό ομιλητή τον Αλέκο Αλαβάνο. Είχε 1.000 έλεγε ο ένας,όχι 1.500 αντέτεινε ο άλλος.Σοβαρή απόκλιση...». Και ο σχολιασμός του Δ.Χ. για το τι ουσιαστικότερο θα έπρεπε μάλλον να τους απασχολεί: «Καλύτερα που δεν ήξεραν για τη συγκέντρωση των οπαδών του Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη. Διότι θα μελαγχολούσαν και οι δύο αν μάθαιναν πως μαζεύτηκαν πάνω από 10.000 άτομα σε μια μαχητική διαδήλωση...».

Εξω και πέρα από την πράγματι εντυπωσιακή κινητοποίηση των... μυρίων του Ηρακλή εν συγκρίσει προς την πενιχρή (στην προαναφερθείσα κομματική εκδήλωση) για τον κόσμο και τις συνιστώσες της Ριζοσπαστικής, Ανανεωτικής κ.λπ. Αριστεράς, όλη αυτή η ιστορία με τη μαζική αντίδραση-αντίσταση χιλιάδων ανθρώπων υπέρ της «σωτηρίας του ιστορικού Γηραιού» προσφέρεται και για άλλες ενδιαφέρουσες (συγ)κριτικές παρατηρήσεις, παραλληλισμούς και ερωτήματα που δεν έχουν να κάνουν με την μπάλα και τα όποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των φυλών του ποδοσφαίρου.

Οσον αφορά την αμιγώς ποδοσφαιρική διάσταση του πράγματος, απλώς πρέπει να υπογραμμιστεί το εξής παράδοξο: 10.000 κόσμος- οπαδοί του Ηρακλή- που συμμετείχε στο πρώτο συλλαλητήριο (Τρίτη 1/6 στη Θεσσαλονίκη) για τον μη υποβιβασμό της ομάδας, πόσες φορές αλήθεια έχουν πάει σε ματς στο «Καυτανζόγλειο» όταν παίζει ο Γηραιός γηπεδούχος, ακόμη και με αντίπαλο Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, ΑΕΚ ή τους συμπολίτες των Κυανολεύκων ΠΑΟΚ και Αρη; Τουτέστιν, στα λεγόμενα ντέρμπι ή ματς με «εμπορικό» αντίπαλο;

Πού προέκυψαν λοιπόν όλοι αυτοί οι χιλιάδες «Γενναίοι του Βορρά» που διαδήλωναν «η πόλη θα καεί αν ρίξετε τον Ηρακλή στη Β΄ Εθνική» και «κάτω τα χέρια από τον Ηρακλή» καθημερινά επί δέκα ημέρες, με αφετηρία το «Ιβανώφειο» και κατάληξη είτε στον Λευκό Πύργο είτε στα διόδια των Μαλγάρων; Αλλά μήπως ήταν και λίγοι όσοι κατέβηκαν με πάνω από 3.000 αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες και απέκλεισαν επί τρίωρο το πέρασμα των Τεμπών;

Ή εκείνοι που έσπευσαν στην κάθοδο-συγκέντρωση των Ηρακλειδέων στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην πορεία στη Βουλή και στο υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου να διαμαρτυρηθούν και «στα κέντρα λήψης των αποφάσεων του αθηνοκεντρικού κράτους» ότι «η χώρα θα καεί τον Ηρακλή αν ρίξετε στη Β΄ Εθνική» όπως έγινε η εν Αθήναις παραλλαγή του συνθήματος που ρίχτηκε και με μορφή φέιγ βολάν στην αίθουσα της ΕΟΕ στο Χαλάνδρι όπου διεξαγόταν η γενική συνέλευσητης ΕΠΟ;

Πέραν όμως του όγκου των εν πολλοίς θεσσαλονικιών οπαδών και φίλων του Ηρακλή, είναι απορίας άξιον τι είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Εννοώ, τι κάνουν, τι επαγγέλλονται, με τι ασχολούνται στην καθημερινή τους ζωή; Διότι δεν μπορεί όλοι, τόσες χιλιάδες άνθρωποι διαφόρων ηλικιών, να είναι αργόσχολοι και άεργοι- δεν λέω άνεργοι γιατί θέλω να πιστεύω ότι αυτοί άλλα κεσάτια έχουν για τον άρτον τον επιούσιον- που (μας) προέκυψαν ξαφνικά υποστηρικτές του Γηραιού;

Πόσοι μπορεί να είναι π.χ. σπουδαστές και φοιτητές που άφησαν τις σχολές για να βγουν στον δρόμο φωνάζοντας «κάτω τα χέρια από τον Ηρακλή» ή συνταξιούχοι που δεν έχουν δουλειές (πιθανόν να μπερδεύτηκαν και με το... «Γηραιός»); Πόσοι ακόμη είναι ελεύθεροι επαγγελματίες που, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και πανθομολογούμενης αναδουλειάς, έκλεισαν τα μαγαζιά τους για τη σωτηρία του Ηρακλή; Για μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα πολύ χλωμό το βλέπω, ενώ και από τη συμπαθή στρατιά των δημοσίων υπαλλήλων, πόσοι τυχόν ρίσκαραν άδεια από τη σημαία προκειμένου να βροντοφωνάξουν να πάρει άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας ο ιστορικός Ηρακλής;

Για όλα τούτα τα παράδοξα- ου μην και παράλογα-, ομολογώ πως αδυνατώ να βρω απαντήσεις όχι που να αιτιολογούν, αλλά έστω να εξηγούν το εύρος της λαϊκής σταυροφορίας για τον μη υποβιβασμό του ποδοσφαιρικού Ηρακλή. Κάποιοι το ερμηνεύουν ως έκφραση ή και (εκ)τροπή της λαϊκής δυσαρέσκειας σε ό,τι προσφέρεται για αντίδραση-εκτόνωση του κόσμου στη δύσκολη καθημερινότητα που τσακίζει κόκαλα...

Είναι μια άποψη, τη βρίσκω όμως πολύ απλοϊκή και διόλου πειστική, καθώς επί τούτου το πιο σημαντικό ερώτημά μου είναι: Ολοι αυτοί που επί τόσες ημέρες στρατεύθηκαν μαζικά και οργανωμένα διαδηλώνοντας με θυμό και οργή υπέρ του Ηρακλή, κατεβαίνουν έστω- και δη με την ίδια μαχητικότητα- και στις συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ όταν γίνονται πανελλαδικές απεργίες για τη μεγάλη σφαγή στο Ασφαλιστικό και τα άγρια μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η περιβόητη τρόικα (ΔΝΤ- ΕΕ- ΕΚΤ) και υλοποιεί η ελληνική κυβέρνηση; Θα αστειεύομαι, θα πείτε, και έχετε δίκιο!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…