Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κι όμως, υπάρχει κάτι χειρότερο...

...από μια χρεοκοπημένη χώρα...

Μια χρεοκοπημένη κοινωνία.

Τα αποτελέσματα της έρευνας ου Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) για την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας.

Μερικά στοιχεία:

Το 40,4% των Ελλήνων «δεν έχει καμία απολύτως εμπιστοσύνη στους πολιτικούς» (ο αντίστοιχος Ευρωπαϊκός Μέσος Ορος είναι 23,2%). Εξίσου, η «απόλυτη εμπιστοσύνη» προς το Ευρωκοινοβούλιο έχει πέσει από 4,8% το 2003 σε 1,4% το 2009. Η δυσπιστία απέναντι στους νόμους διπλασιάζεται σε διάστημα έξι χρόνων (2003 - 2009). Και αν αυτά τα ανησυχητικά στοιχεία αφορούν το 2009, οι σχολιαστές της έρευνας φοβούνται ότι η κατάσταση έχει περαιτέρω επιδεινωθεί το 2010 με τη λήψη των μέτρων.

Το 54,5% των Ελλήνων επιθυμεί λίγοι «ξένοι» να μένουν στη χώρα και το 49,5% θεωρεί ότι πρέπει να «επιτρέπεται σε λίγους να έρχονται και να ζουν εδώ», από τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης. Το 48% πιστεύει ότι «η γυναίκα πρέπει να είναι έτοιμη να αφήσει την εργασία της για χάρη της οικογένειάς της». Το 77% συμφωνεί ότι «τα σχολεία πρέπει να διδάσκουν στα παιδιά να υπακούουν σε κανόνες και να πειθαρχούν». Την ίδια στιγμή, οι γενεές -20ρηδες, 40ρηδες, 70ρηδες- έχουν χάσει τον χαρακτήρα κοινωνικού κεφαλαίου που μπορεί ανάλογα με την ηλικία να προσφέρει στη χοάνη της καθημερινότητας και προσλαμβάνονται με όρους... ασφαλιστικού συστήματος.

Μόνο το 38,7% εμφανίζεται να ξεφυλλίζει εφημερίδα και απ' αυτούς το 22,2% δεν διαβάζει καθόλου πολιτικά θέματα ή πολιτική ειδησεογραφία, ενώ το 69,3% διαθέτει λιγότερο από μια ώρα (51,6% λιγότερο από μισή ώρα και 11,7% από μισή έως μια ώρα) για ανάγνωση εφημερίδας.

Είναι αρκετοί οι πατατοκέφαλοι που μπορούν να δουν κάτι θετικό πίσω από αυτά τα στοιχεία. Κι ανάμεσά τους πολλοί αυτοί που επιμένουν αυτιστικά στο ολοκληρωτικό σύνθημα "να καεί το μπουρδέλο η Βουλή" και στο "όλοι ίδιοι είναι".

Το χειρότερο όμως από ΟΛΑ τα παραπάνω στοιχεία είναι η χαμηλή εμπιστοσύνη στις διαπροσωπικές σχέσεις και ο έντονος ατομικισμός.

Αυτό είναι που μας εγκλωβίζει στην κατάσταση του θύματος. Του πειθήνιου πρόβατου για σφαγή. Που δεν μπορεί γιατί δεν θέλει γιατί δεν εμπιστεύεται κανέναν, να αντιδράσει...
Που αρνείται, εξ ίσου, να απλώσει αλλά και να πιάσει το χέρι του άλλου. Του διπλανού του. Του φίλου του. Του συγγενή του. Του συντρόφου του.
Προτιμά να τα χάσει όλα μόνος του, να πεθάνει μόνος του, στο σπιτάκι ή στο μικρομάγαζό του, παρά να ανοίξει το παράθυρό του στο δρόμο, στον απέναντι...

Κι όταν ακόμη αντιλαμβάνεται, υποτυπωδώς, την ανάγκη να περπατήσει μαζί με άλλους... Να βρει έναν κοινό δρόμο... Το κάνει κι αυτό μικρό... Σε ομαδούλες... Σε "συνιστώσες"... Σε "τάσεις"... Σε "λίστες"...
Ναι, για την Αριστερά των 29 συνιστωσών και τάσεων μιλάω... (διαβάστε εδώ). Δείτε το χάλι μας, σας, τους...

Ποιοι μισθοί και ποιες συντάξεις και ποια ανεργία;;;
Μπαρμπούτσαλα!

Αν νομίζουμε οτι το θέμα είναι μόνο οτι "δικαιώματα και καταχτήσεις έχουν χαθεί μέσα σε ένα χρόνο", είμαστε βαθύτατα νυχτωμένοι...

Αυτό που χάθηκε είναι η αμυδρή ελπίδα πως "πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα είναι!".
Αλλά και να μην είναι... που ΔΕΝ είναι... αλήθεια αυτό...

...εκείνο που χάθηκε είναι η διάθεση να αλλάξουμε όλοι μαζί, κάνοντας πράγματα όλοι μαζί, επιβιώνοντας, έστω... Ολοι μαζί!

Εκείνο που θα συμβεί είναι οτι αργά ή γρήγορα, θα σφαχτούμε όλοι μαζί!

Και ο ένας από τον άλλον!

Ηδη νεκροί, ο καθένας στο "βαρκάκι" του, θα βουλιάξουμε ήσυχα-ήσυχα στα νερά της ανυπαρξίας. Με τη σημαία του ατομικισμού υψωμένη!

Θα έχει προηγηθεί η επικράτηση του Φασισμού!

Αν δεν έχει ήδη επικρατήσει χωρίς να τον έχουμε πάρει χαμπάρι...


Μέχρι τότε θα ασχολούμαστε εμμανώς με τις οικονομικές πλευρές της κρίσης και με την Μούντις!!!


Υ.Γ.1: Αντε μετά να μιλήσεις για ελεύθερους συνεταιρισμούς παραγωγών και κοινωνική αλληλεγγύη.
Υ.Γ. 2: Ααα! Δεν σας τα είπα! ΕΡΧΟΝΤΑΙ εκλογές!


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…