Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ναι,ε; Σοβαρά; ε;

Σοβαρότατα μάλιστα!
Διότι, βρε αδελφέ, έχει και ο φιλελευθερισμός τα όριά του.
Εχει και ο αντικρατισμός τις αντοχές του.
Κάποια στιγμή το Κράτος (αυτό το θεοκατάρατο!) θα πρέπει να ρίχνει ένα μπερντάχι!
Το έχει πει ο Βέμπερ!
Το είπε, μόλις, και ο Νίκος Δήμου!

Οταν λοιπόν το λένε τοιούτοι Γίγαντες του Δυτικού Πνεύματος ας ξεχάσουμε οτι το έχουν πει και ο Στάλιν και ο Χίτλερ και ο Πινοσέτ και ο Κάστρο (επίτηδες τους βάζω έναν αχταρμά όλους μαζί, διότι έναν αχταρμά όλους μαζί τους βάζουν οι "φιλελεύθεροι" κήνσορες).

"Ας νιώσει λοιπόν το ΠΑΜΕ την παρουσία του νόμου!"

Κι επειδή αυτοί του ΠΑΜΕ είναι αγύριστα κεφάλια, ας την νιώσει με τον παλιό καλό τρόπο...

Οπως τον Μάη του '36, ας πούμε... Ή τον Απρίλη του '67...


"Που 'σαι ρε Παπαδόπουλε!", ανακράζουν οι φιλελεύθεροι διανοούμενοι!
Οι κομμουνιστοφάγοι!




Σχόλια

  1. Θα ήθελα πολύ να ήσουν στη θέση ενός από αυτούς που ήταν να ταξιδέψουν την ημέρα που το ΠΑΜΕ είχε καταλάβει τους καταπέλτες των πλοίων, για να έβλεπα αν θα έγραφες τα ίδια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στην πυρά ο Δήμου και ο Βέμπερ, επειδή λένε το αυτονόητο! Μάλιστα.

    Κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις φίλε μου ότι άλλο να ασκείται κρατική βία (απευκταίο, αλλά μερικές φορές αναπόφευκτο) για την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου και άλλο για να τρομοκρατηθούν οι πολίτες και να μπορούν να ελέγχονται απόλυτα. Επίσης, άλλη η βία της βίαιης προσαγωγής στον εισαγγελέα και άλλη η βία του να σε στέλνουν σε γκουλάγκ ή να σε εκτελούν. Οπότε, αγνοώντας όλα τα παραπάνω ο Δήμου μοιάζει με τον Παπαδόπουλο ή με ον Στάλιν..! Τι να πείς όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τέτοια συμπεράσματα;;;

    Αλήθεια όμως αγαπητέ φίλε, με τα δικά σου κριτήρια ως προς την κρατική βία.. ο (αμετανόητος οπαδός του Μάο των εκατομμυρίων θυμάτων) Ρούντι με ποιόν μοιάζει; Θα έχει ενδιαφέρον να ξέρουμε δεδομένου πως συνοδοιπορείτε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Προφανώς ήταν ειρωνική η παράθεση Βέμπερ και Δήμου (κάτι σαν Δημήτρης Χορν και Στάθης Ψάλτης, ας πούμε!).

    Οσο για τον Ρούντι, ναι συνοδοιπορούμε όσο ακριβώς συνοδοιπορεί ο εγκέφαλός σου με τη λογική!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ειρωνική ήταν η παράθεση, αλλά γιατί δε μας εξηγείς.. Προφανώς, δε συγκρίνεται ο Δήμου με το Βέμπερ, όπως κι εσύ με τον Πουλατζά ή τον Γκράμσι. Αλλά είναι αυτό επιχείρημα που αντικρούει το άρθρο του Δήμου; Και το (Καρατζαφέριας αισθητικής) σχόλιο περί Ψάλτη πάλι, σε τι χρειαζόταν;

    Όσο για τον Ρούντι φίλε μου, τόσο αυτός όσο κι εσύ είναι γνωστό ότι συμμετέχετε στον ΣΥΡΙΖΑ.. Μαζί με άλλους οπαδούς του Στάλιν, του Μάο κ.λ.π. Οπότε, δεδομένου ότι το παραπάνω είναι αναμφισβήτητο, θεωρώ το τελευταίο σχολιό σου ως φιλοφρόνηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…