Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ομολογούν την προβοκάτσια

Η απόδειξη γι αυτό έρχεται από μία ακροδεξιά ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, την www.thermopilai.org

Το κείμενο γράφει:

«Τα παρακάτω γεγονότα δεν επιδέχονταν καμία αμφισβήτηση μιας και ο γραφών και η παρέα φίλων ήταν αυτόπτες μάρτυρες των όσων συνέβησαν σήμερα στην απεργία την 5 ΜΑΪΟΥ του 2010. Φτάσαμε στο Σύνταγμα περί της 12 το μεσημέρι, τότε κατέφθανε και η πορεία του ΠΑΜΕ από την Ομόνοια, με συνθήματα για την πλουτοκρατία, και τον εργάτη… τα γνωστά. Τα συνθήματα τα φώναζε μια μερίδα ανθρώπων που ηγούνταν της πορείας.

Με το πέρασμα του πρώτου μπλοκ του ΠΑΜΕ η πορεία που ακολουθούσε ήταν αραιή χωρίς νεύρο και παλμό, περνώντας μπροστά από το κοινοβούλιο και προχωρώντας προς τις στήλες του Ολυμπίου Διός.

Ξάφνου έξω από την είσοδο του κοινοβουλίου ήταν καμιά δεκάρια άτομα και κοιτούσαν την πορεία. Ενα μέρος ανθρώπων που δεν ήταν του ΠΑΜΕ, τους αντιλήφθηκε και άρχιζε να βρίζει… Αλήτες, κλέφτες, Γα… τ. μ…. της Μ….., Προδότες, κτλ. Δεν χρειάστηκε πολύ η πορεία του ΠΑΜΕ “έσπασε” ο κόσμος κατευθύνθηκε προς αυτούς που έβλεπε να τον κοιτούν ήρεμοι έξω από το κοινοβούλιο.

Πλήθος κόσμου μαζεύτηκε μπροστά από τον Αγνωστο Στρατιώτη, “Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε” μανιασμένο το πλήθος έβριζε ασυγκράτητα. Μέσα σε 10 λεπτά τα συνθήματα είχαν πάρει την μορφή χιονοστιβάδας, έξαλλη η μάζα του κόσμου φώναζε συνθήματα όπως: “Να καεί να καεί το μπουρδέλο η βουλή”, “Πουτάνας Γιοι πολιτικοί”, “Κουφάλες, κουφάλες έρχονται κρεμάλες”, “κλέφτες, Προδότες!”. Το αίμα μας πλημμύρισε από οργή και τα μάτια όλων κοιτούσαν τα παράθυρα του κοινοβουλίου έτοιμα να κατασπαράξουν όπιον κοίταζε από μέσα.

Το ΠΑΜΕ κατάλαβε ότι έχανε τον πρωταγωνιστικό ρόλο! Ξάφνου μια ομάδα 60 νεαρών με σημαίες του ΠΑΜΕ κρατώντας ο ένας τα χέρια του άλλου ήρθε και στάθηκε μπροστά από το πλήθος καταμήκος των δύο κουβουκλίων των Ευζώνων και κοίταγε όχι προς το κοινοβούλιο άλλα… καταπρόσωπο το μανιασμένο πλήθος. Οποτε ο κόσμος φώναζε τα παραπάνω συνθήματα το ΠΑΜΕ φώναζε ταυτόχρονα προσπαθώντας να σκεπάσει τα συνθήματα του κόσμου. Δεν άργησαν να ακούγονται διαμαρτυρίες από τους πολίτες “γιατί κοιτάτε προς εμάς… και όχι την βουλή”. Ο κόσμος φώναζε στους νεαρούς “ρε οι εχθροί είναι μέσα στην βουλή γιατί κοιτάτε εμάς;”

Δεν άργησε να καταλάβει ο κόσμος ότι στάθηκαν μπροστά από αυτούς για να ελέγχουν την κατάσταση να μην τους ξεφύγει ο κόσμος και συμβεί κάτι μη ελεγχόμενο. Ο κόσμος δεν πτοήθηκε φώναζε μανιασμένα σκεπάζοντας τα συνθήματα του ΠΑΜΕ. Οι αρχηγοί των νεαρών φώναζαν “όλοι πίσω στην πορεία” οι νεαροί τώρα, κατέβηκαν από τα σκαλιά του Αγνώστου Στρατιώτη, και έσπρωχναν τον κόσμο πίσω “όχι ρε λέγανε κάποιοι εμείς θέλουμε ΕΔΩ!” Για μια στιγμή ο κόσμος έκανε πίσω, όμως κάποιοι έσκυψαν κάτω από μπλοκ των νεαρών και βρέθηκαν πάλι μπροστά κοιτώντας, τον κόσμο που σπρωχνόταν από το ΠΑΜΕ να επιστέψει στην προκαθορισμένη πορεία.

Αυτοί που πέρασαν μπροστά φώναζαν στον κόσμο να ξαναέρθει μπροστά. Ο κόσμος έσπασε το μπλοκ του ΠΑΜΕ και ξαναπήγε εκεί που ήταν. Το ΠΑΜΕ αποχώρησε φοβούμενο επεισόδιο με τον απλό κόσμο! Αυτό επαναλήφθηκε δύο φορές. Τότε άρχισε να ξαναφωνάζει με μανία ο κόσμος. Κάποιοι άρχισαν να τραγουδούν τον Εθνικό ύμνο, ο κόσμος ακολούθησε. Τα συνθήματα “να καεί να καεί το μπουρδέλο η βουλή” “κουφάλες κουφάλες έρχονται κρεμάλες” με μεγαλύτερη ένταση. Κάποιοι μέσα απο την βουλή απο το παράθυρο του πάνω ορόφου κοίταζαν τον κόσμο και γελούσαν…

Το πλήθος εξαγριώθηκε και το σύνθημα δόθηκε “ΝΤΟΥ”. Τότε περίπου 100 άτομα ανέβηκαν με μανία την δεξιά σκάλα του κοινοβουλίου προσπαθώντας να μπουκάρει στην βουλή! Τότε τα ΜΑΤ έκαναν χρήση δακρυγόνων και ο κόσμος οπισθοχώρησε φωνάζοντας και βρίζοντας την αστυνομία. Περιττό να πούμε ότι ολόκληρη η πορεία κοιτούσε τα τεκταινόμενα, αφου είχε σταματήσει μπροστά στον κεντρικό δρόμο. Αυτά ήταν τα γεγονότα μέχρι της 2 η ώρα.

Εν κατακλείδι η προσπάθεια του ΠΑΜΕ να χειραγωγήσει τον κόσμο ήταν ολοφάνερη σε αυτούς που ήταν μπροστά. Ομως το σύνθημα “κουφάλες κουφάλες έρχονται κρεμάλες” απευθυνόταν προς όλους, να το έχουν υπόψη τους».

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…