Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σαν τα λυσσασμένα σκυλιά

Η σκόνη δεν κατακάθεται με τίποτα। Ο κόμπος στο λαιμό δεν λύνεται। Πάνε δύο-τρεις μέρες τώρα και το κουβαλάω κι αυτό, όπως κουβαλάω χιλιάδες άλλα που δεν βρίσκουν τρόπο να εκφραστούν। Που φοβούνται να ειπωθούν μπας και παρεξηγηθούν, μπας και τα πάρει ο άλλος αλλιώς, μπας και...
Ε, άι σιχτίρι...
Αυτός ο κόμπος έχει να κάνει με το θέαμα της εκπομπής του ΑΛΤΕΡ στην οποία ήταν καλεσμένη η Ντόρα Μπακογιάννη। Την ιστορία την ξέρουμε, την ξέρετε κι αν δεν την ξέρετε μην συνεχίζετε να διαβάζετε।
Την έφεραν λοιπόν στην αρένα την Μπακογιάννη απέναντι στον Χατζηνικολάου, την Στάη, την Πυργιώτη και κάτι άλλα λιοντάρια και τίγρεις της "δημοσιογραφίας" για να την κατασπαράξουν δημοσίως।
Αυτό που ακολούθησε δεν είχε καν την ...ευγένεια της ρωμαϊκής αρένας।
Λιντσάρισμα ήταν।
Ενα άνευ προηγουμένου λιντσάρισμα;
Οχι! Εχει και προηγούμενο। Τον Τσίπρα, για παράδειγμα। Το Αλαβάνο, για παράδειγμα। Τους μαθητές που διαδήλωναν πρόπερσι, για παράδειγμα। Και άλλους, για παράδειγμα।
"Καταδικάζεις; Γιατί δεν καταδικάζεις; Γιατί δεν καταδίκαζες τότε; Αυριο θα καταδικάσεις;"
"Σε καταδικάζουμε!"
Καταδίκη!
Η καταδίκη των λυσσασμένων σκυλιών της (παρα-)"δημοσιογραφίας"।
Τα παπαγαλάκια με λεοντή। Οταν είσαι στα πάνω σου, παπαγαλάκια। Οταν πέφτεις, δήμιοι।
Δεν συμφωνώ με πολλά, με τα περισσότερα που λέει και κάνει η Ντόρα Μπακογιάννη। Δεν συμφωνώ με τα μέτρα υπέρ των οποίων ψήφισε, την περασμένη εβδομάδα, στη Βουλή। Ομως το χάρηκα που διαφοροποιήθηκε। Το χάρηκα που το έκανε ξέροντας οτι θα οδηγηθεί στο κομματικό εκτελεστικό απόσπασμα। Κι ας είχε και άλλα στο μυαλό όταν το έκανε।
Αυτό το ποδοπάτημα όμως δεν το άξιζε।
Κανείς δεν το αξίζει αυτό το ξέσκισμα। Και μάλιστα από αυτούς που θα έπρεπε να μπουν σε ένα μπαούλο και να πετάξουν το κλειδί στη θάλασσα।
Ναι! Να του βάλεις δύσκολα του άλλου...
Ναι! Να τον ανακρίνεις δημοσιογραφικά...
Ναι! Να αναφέρεις τα παλιά και τα καινούργια...
Να θυμίσει στάσεις, πράξεις και πολιτικές...
Να ζητήσεις ξεκάθαρες απαντήσεις για τότε, για τώρα και για μετά।

Ναι σε όλα!
Οχι αυτό όμως। Οχι Ιερά Εξέταση। Οχι τρίτο ανακριτικό γραφείο!
Οχι σε στήνω στον τοίχο και πιάνω το πολυβόλο।
Ουτε το δικαίωμα έχεις ούτε ανάστημα ούτε είναι και η δουλειά σου।
Ας το κάνει ο ψηφοφόρος!

Αυτό το όργιο δεν είναι δημοσιογραφία। Δεν προσφέρει ενημέρωση। Δεν ασκεί έλεγχο। Δεν... δεν... δεν...
Ενα άθλιο ριάλιτι είναι। Και δεν είναι καν γραφικό।
Τρέφει την αθλιότητα του να "καεί το μπουρδέλο η Βουλή"।
Τρέφει τα πιο άθλια ένστικτα του κοινού।

Κι αυτό το απόστημα δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει। Πρέπει να σπάσει!
Οσο γίνεται πιο σύντομα!

Πρόλαβα να κρατήσω δύο κουβέντες του "θύματος": "Ναι, κύριοι, άλλαξα। Εκανα λάθη। Αλλά άλλαξα"।
Ναι, διάολε, αυτή φράση έχει νόημα! Φαντάζομαι οτι κανείς δεν την πρόσεξε...

Και γι αυτή τη φράση, όταν αντιμετωπίζετε με τόση χυδαιότητα και τόση λύσσα, θα υπερασπιστώ ακόμη και τον εχθρό μου! Με κάθε τρόπο!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…