Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καμιά ανοχή στους δολοφόνους

Του Θανάση Καρτερού

Αν οι υπάλληλοι της Marfin δεν είχαν δεχτεί πιέσεις για να δουλεύουν σε μέρα απεργίας,αν η πόρτα δεν ήταν κλειδωμένη, αν η εταιρεία εισάκουγε την κοινή λογική και τους άφηνε να φύγουν νωρίτερα, αν τα πυροσβεστικά έφταναν γρηγορότερα, αν υπήρχε έξοδος κινδύνου, αν τα τζάμια ήταν θωρακισμένα, αν... Πολλά «αν» στοιχειώνουν την τραγωδία της Marfin.

Ωστόσο, όσο κι αν τα «αν» έχουν βάση, όσο κι αν λείπουν ακόμα πολλές απαντήσεις, καραδοκεί πάντα το βόλεμα αριστερών συνειδήσεων πίσω απ' αυτά. Η πολιτική τακτοποίηση, τραβώντας τα «αν» από τα μαλλιά, να φτάσουμε στο συμπέρασμα στο οποίο βλέπουμε να φτάνουν ήδη δειλά-δειλά, ή και πιο ανοιχτά, διάφοροι, συχνά καλόπιστοι, εν ονόματι διαφόρων καλών σκοπών: για το δράμα φταίει η εργοδοσία, η κυβέρνηση και σε τελευταία ανάλυση ο καπιταλισμός.

Ωραία, φταίει σε τελευταία ανάλυση ο καπιταλισμός. Αυτοί που σήκωσαν το χέρι τους όμως για να σκοτώσουν ανθρώπους, μισθοφόροι κάποιας καπιταλιστικής μαφίας, ή εθελοντές της φονικής βίας, διαταραγμένοι μελανοχίτωνες, ή διατεταγμένοι προβοκάτορες, που ζεσταίνουν τις μηχανές του συστήματος και καίνε αθώους, δεν είναι άθλιοι δολοφόνοι; Είναι δυνατό να φωτίζει κανείς τις αιτίες της δράσης τους και να παραβλέπει τα αιματηρά, καταστροφικά της αποτελέσματα;

Δεν ήταν ασφαλώς τυχαίο το έγκλημα της Marfin. Πρέπει να δώσουν λόγο όσοι το προετοίμασαν, όσοι άφησαν γυμνούς στους λύκους τους εργαζόμενους, όσοι κερδοσκοπούν με την οδύνη. Αλλά πρέπει πρωτίστως να δώσουν λόγο οι δολοφόνοι. Που από καιρό έγραφαν μπροστά στα μάτια μας το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας. Συστηματικά, οργανωμένα, προβοκάροντας κάθε είδους εκδήλωση, καταστρέφοντας και καίγοντας, κρυμμένοι συχνά πίσω από την αριστερή λογική κι ευαισθησία, που έρχονται από πολύ μακριά, από τίμιους αγώνες και άγριες διώξεις τίμιων αγωνιστών.

Ε, λοιπόν, φτάνει. Πέρασε η εποχή της αθωότητας. Κανείς δεν δικαιούται πια να επικαλείται άγνοια και αγνές προθέσεις. Όταν ειρηνικοί διαδηλωτές γίνονται όμηροι επίδοξων δολοφόνων, πρέπει να μάθουν να προστατεύουν τον εαυτό τους. Και τους άλλους. Και όχι μόνο με παραινέσεις. Διαφορετικά ας κάτσουμε όλοι στ' αβγά μας. Γιατί είναι άλλο η ανοχή απέναντι σε διαφορετικές απόψεις και δράσεις, απέναντι σε νέους ανθρώπους που ψάχνουν διέξοδο στα αδιέξοδα, κι άλλο η ανοχή απέναντι στο έγκλημα, όποια ιδεολογική κουκούλα κι αν φοράει...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…