Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για να ξέρουμε τι (ΔΕΝ) λέμε Β'

Για να ξέρουμε τι (ΔΕΝ) λέμε, έγραφα τις προάλλες και συνεχίζω σήμερα από μια άλλη σκοπιά:

Αν φας κάτι άνοστο, κακομαγειρεμένο, καμένο, αν φας μια αηδία, ένα ξέρασμα...

...μπορείς να πεις "θα ξεράσω", μπορείς να βρίσεις, μπορείς να το πετάξεις στα σκουπίδια ή στο κεφάλι εκείνου που το μαγείρεψε!

Σπάνια θα πεις "δεν ξανατρώω κοτόπουλο με πατάτες" (αν η αηδία ήταν κοτόπουλο με πατάτες)

Ποτέ δεν θα πεις "δεν πρόκειται να ξαναφάω τίποτα στη ζωή μου".
Αλλά κι αν ακόμη, εν βρασμώ, το πεις, δεν πρόκειται να το κάνεις.

Διότι πολύ απλά, έτσι, η ζωή σου θα κρατήσει πολύ λίγο! Και το ξέρεις!

Πάμε και σε ένα άλλο παράδειγμα:

Αν δεις μια ηλίθια ταινία στον κινηματογράφο...

...μπορεί να πεις οτι αυτός ο σκηνοθέτης είναι άθλιος, αυτός ο ηθοποιός ατάλαντος και οτι δεν πρόκειται να ξαναδείς στη ζωή σου μια ταινία που να σκηνοθετεί ο πρώτος ή να παίζει ο δεύτερος.

...δεν υπάρχει περίπτωση να πεις "να καεί το μπουρδέλο ο κινηματογράφος"!!!

Ούτε βέβαια να πεις πως "όλοι οι σκηνοθέτες του σινεμά και όλοι οι ηθοποιοί που παίζουν σε ταινίες είναι άχρηστοι, ατάλαντοι, ηλίθιοι και μαλάκες".

Μάλλον καταλάβατε τι θέλω να πω μέχρι εδώ...

Το κακό είναι οτι πολλοί δεν θέλουν να το καταλάβουν ή αρκούνται στην ευκολία του "να καεί το μπουρδέλο η βουλή", "και οι 300 είναι άχρηστοι και κλεφαταράδες", "να πάνε όλοι φυλακή"...

Διότι η άλλη επιλογή είναι δύσκολη:

Ενώ ξέρεις πως είναι ένα νόστιμο φαγητό και μια καλή ταινία...

...δεν ξέρεις ή δεν μπορείς να περιγράψεις, άρα και να διεκδικήσεις, μια καλύτερη βουλή, καλύτερους πολιτικούς, καλύτερα κόμματα, καλύτερη Δημοκρατία!

Κι όμως! Τα πράγματα δεν είναι και τόσο δύσκολα:

Καλύτερη Βουλή σημαίνει μια Βουλή με περισσότερο αποφασιστικό ρόλο. Μια Βουλή που να εκφράζει τη Βούληση των πολιτών. Μια Βουλή που τα μέλη της θα εκλέγονται με απλή αναλογική.

Μια Βουλή με κόμματα που θα λειτουργούν με δημοκρατικές διαδικασίες...

Γιατί το πρόβλημα με τα κόμματα δεν είναι οτι είναι ...κόμματα όπως θέλουν πολλοί να λένε ως καραμελίτσα.

Το πρόβλημά τους είναι οτι δεν είναι δημοκρατικά. Κι αυτό το πρόβλημα καταστρέφει και την πολιτική και τους πολιτικούς. Κι από αυτό το έλλειμμα δημοκρατίας στα ελληνικά κόμματα -όλα τα ελληνικά κόμματα- όλες οι κακοδαιμονίες της Πολιτείας, της Οικονομίας, της ανάπτυξης, του πολιτισμού μας...

Από αυτά πρέπει να αρχίσουν οι αλλαγές!

Με άλλα λόγια: Δεν μας φταίει ούτε η Βουλή ούτε η Πολιτική ούτε τα κόμματα ούτε η Δημοκρατία!

Εκείνο που φταίει είναι το "φαγητό" που μας σερβίρουν και το "έργο" που παίζουν!


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…