Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για να ξέρουμε τι (ΔΕΝ) λέμε Β'

Για να ξέρουμε τι (ΔΕΝ) λέμε, έγραφα τις προάλλες και συνεχίζω σήμερα από μια άλλη σκοπιά:

Αν φας κάτι άνοστο, κακομαγειρεμένο, καμένο, αν φας μια αηδία, ένα ξέρασμα...

...μπορείς να πεις "θα ξεράσω", μπορείς να βρίσεις, μπορείς να το πετάξεις στα σκουπίδια ή στο κεφάλι εκείνου που το μαγείρεψε!

Σπάνια θα πεις "δεν ξανατρώω κοτόπουλο με πατάτες" (αν η αηδία ήταν κοτόπουλο με πατάτες)

Ποτέ δεν θα πεις "δεν πρόκειται να ξαναφάω τίποτα στη ζωή μου".
Αλλά κι αν ακόμη, εν βρασμώ, το πεις, δεν πρόκειται να το κάνεις.

Διότι πολύ απλά, έτσι, η ζωή σου θα κρατήσει πολύ λίγο! Και το ξέρεις!

Πάμε και σε ένα άλλο παράδειγμα:

Αν δεις μια ηλίθια ταινία στον κινηματογράφο...

...μπορεί να πεις οτι αυτός ο σκηνοθέτης είναι άθλιος, αυτός ο ηθοποιός ατάλαντος και οτι δεν πρόκειται να ξαναδείς στη ζωή σου μια ταινία που να σκηνοθετεί ο πρώτος ή να παίζει ο δεύτερος.

...δεν υπάρχει περίπτωση να πεις "να καεί το μπουρδέλο ο κινηματογράφος"!!!

Ούτε βέβαια να πεις πως "όλοι οι σκηνοθέτες του σινεμά και όλοι οι ηθοποιοί που παίζουν σε ταινίες είναι άχρηστοι, ατάλαντοι, ηλίθιοι και μαλάκες".

Μάλλον καταλάβατε τι θέλω να πω μέχρι εδώ...

Το κακό είναι οτι πολλοί δεν θέλουν να το καταλάβουν ή αρκούνται στην ευκολία του "να καεί το μπουρδέλο η βουλή", "και οι 300 είναι άχρηστοι και κλεφαταράδες", "να πάνε όλοι φυλακή"...

Διότι η άλλη επιλογή είναι δύσκολη:

Ενώ ξέρεις πως είναι ένα νόστιμο φαγητό και μια καλή ταινία...

...δεν ξέρεις ή δεν μπορείς να περιγράψεις, άρα και να διεκδικήσεις, μια καλύτερη βουλή, καλύτερους πολιτικούς, καλύτερα κόμματα, καλύτερη Δημοκρατία!

Κι όμως! Τα πράγματα δεν είναι και τόσο δύσκολα:

Καλύτερη Βουλή σημαίνει μια Βουλή με περισσότερο αποφασιστικό ρόλο. Μια Βουλή που να εκφράζει τη Βούληση των πολιτών. Μια Βουλή που τα μέλη της θα εκλέγονται με απλή αναλογική.

Μια Βουλή με κόμματα που θα λειτουργούν με δημοκρατικές διαδικασίες...

Γιατί το πρόβλημα με τα κόμματα δεν είναι οτι είναι ...κόμματα όπως θέλουν πολλοί να λένε ως καραμελίτσα.

Το πρόβλημά τους είναι οτι δεν είναι δημοκρατικά. Κι αυτό το πρόβλημα καταστρέφει και την πολιτική και τους πολιτικούς. Κι από αυτό το έλλειμμα δημοκρατίας στα ελληνικά κόμματα -όλα τα ελληνικά κόμματα- όλες οι κακοδαιμονίες της Πολιτείας, της Οικονομίας, της ανάπτυξης, του πολιτισμού μας...

Από αυτά πρέπει να αρχίσουν οι αλλαγές!

Με άλλα λόγια: Δεν μας φταίει ούτε η Βουλή ούτε η Πολιτική ούτε τα κόμματα ούτε η Δημοκρατία!

Εκείνο που φταίει είναι το "φαγητό" που μας σερβίρουν και το "έργο" που παίζουν!


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…