Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Απάντηση στην επιστολή του Μίκη

Αγαπητέ μου Μίκη,

Με όλο τον σεβασμό που τρέφω στο πρόσωπό σου, διάβασα την επιστολή - παρέμβασή σου για όλα όσα γίνονται στη χώρα μας.

Συμφωνούμε στο ότι η όλη κατάσταση είναι «στριμόκωλη» και ότι όλα δείχνουν την "επέμβαση" των ΗΠΑ, όχι όμως στην Ελλάδα, όπως λες, αλλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία καταρρέει -αυτή είναι ο στόχος των ΗΠΑ- που αφού δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την Κίνα, εφορμά και διεκδικεί την αγορά της Ευρώπης, με τη γνωστή εδώ και χρόνια τακτική πολέμου και κατάληψης ολόκληρων χωρών:

Ο "αεροπορικός βομβαρδισμός" των αγορών και των διάφορων οίκων αξιολόγησης και λίγο μετά οι χερσαίες δυνάμεις", το ΔΝΤ. Η αρχή γίνεται με τους πιο αδύναμους κρίκους, τώρα η Ελλάδα, σε λίγο η Πορτογαλία, σειρά έχει μάλλον η Αγγλία. Προηγήθηκε το πείραμα της Ιρλανδίας και τελειοποιήθηκε με την περίπτωση της Ισλανδίας (κάτι σαν δοκιμή όπλων και αντιδράσεων).

Και ξέρεις, αγαπητέ μου Μίκη, όλες οι παραπάνω χώρες καμιά σχέση δεν έχουν με την Τουρκία και τον επεκτατισμό της. Αν θα την βάλουν στον χορό αργότερα -εφ' όσον καταρρεύσει η Ε.Ε.- ή αν η ίδια η Τουρκία εκμεταλλευτεί τη συγκυρία, αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο, που, ναι, να το δούμε και να προετοιμαστούμε...

Όλα αυτά σου τα γράφω επειδή κάνεις focus σε συνωμοσιολογίες που απέχουν πάρα πολύ από το πρόβλημα και δίνουν ψωμάκι στους Καρατζαφέρηδες και τω συν αυτώ βαρεμένων Ελληναράδων με απρόβλεπτες συνέπειες και πολύ πιο επικίνδυνες για τη χώρα μας που τόσο αγαπάς και νοιάζεσαι.

Εν κατακλείδι, ο πόλεμος που ζούμε είναι η οικονομική επικράτηση της άρχουσας τάξης στην Ευρώπη και ταυτόχρονα η εκ βάθρων εκθεμελίωση των εργασιακών σχέσεων και κοινωνικών παροχών.

Αυτός είναι ο πόλεμος, προς το παρόν, και θα πρέπει να τον σταματήσουμε τώρα, μαζί με όλους τους εργαζόμενους της Ευρώπης, βάζοντας και ταυτόχρονα τα θεμέλια για μια άλλη Ευρώπη, που δεν θα είναι έρμαιο των αγορών και των "ατλαντικών συμμάχων".

Προέχει η ενότητα των αριστερών δυνάμεων στη δράση και την αντίσταση, στη χώρα μας, ώστε να δώσει μια ελπίδα στον κόσμο ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Και θα περίμενα από σένα, αγαπητέ μου Μίκη, ένα τέτοιο προσκλητήριο.


Με τιμή,

Στ. Παπαματθαίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…