Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΑ ΔΥΟ ΚΟΥΤΙΑ


Μια φορά ήταν ένα μεγάλο άδειο κουτί κι ένα μικρό, επίσης άδειο, που κατοικοέδρευαν στα ανεξερεύνητα βάθη μιας ντουλάπας. Το μεγάλο είχε πάνω του το διακριτικό ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΝ – που σήμαινε ότι ήταν διανοούμενο – το μικρό είχε τη φίρμα ενός μάλλον λαϊκού ζαχαροπλαστείου.
Ύστερα από ένα απροσδιόριστο χρονικό διάστημα σιωπής, κάποιο πιθανόν βροχερό, πιθανόν απόγευμα (δεν μπορούσε να ξέρει κανείς εκεί μέσα πώς ήταν ή τι ήταν, γιατί επικρατούσε πάντα σκοτάδι και δεν έβρεχε ποτέ), το μικρό κουτί απηύθυνε το λόγο στο μεγάλο.
«Τι ώρα είναι;»
«Τι είναι η ώρα;» αντιγύρισε το μεγάλο κουτί με φιλοσοφική διάθεση.
«Δεν ξέρω! Είναι...χμ... μια Επινόηση. Για να περνά η ώρα...» απάντησε αιφνιδιασμένο το μικρό κουτί.
«Όλοι είμαστε Επινοήσεις. Σκοτεινές Επινοήσεις. Άδεια σχήματα λόγου...» αναστέναξε το μεγάλο κουτί.
«Καταλαβαίνω. Νιώθεις άδειο...» είπε με συμπάθεια το μικρό κουτί.
«Νιώθω ένα κενό...» μουρμούρισε υπόκωφα το μεγάλο κουτί, με το σχετικό ηχητικό εφέ.
Το μικρό κουτί, που, χωρίς να το ξέρει, φιλοξενούσε μια αποικία μυκήτων ζεν, σκέφτηκε λίγο.
«Μα η χρηστικότητά μας βρίσκεται ακριβώς στο κενό μας» παρατήρησε.
Το μεγάλο κουτί αναστέναξε πάλι.
«Αυτό είναι που με βασανίζει» είπε. «Το κενό. Ζητά συνεχώς πράξεις και πράγματα για να πληρωθεί.»
«Αγνόησέ το» του υπέδειξε το μικρό κουτί. «Γιατί να το πληρώσεις; Τι έκανε αυτό για σένα;»
«Τι έκανε; Παίρνοντας, στην περίπτωσή μου, το σχήμα λόγου της τετράγωνης λογικής, μου πρόσφερε άπειρες δυνατότητες – που, δυστυχώς, τις εκμεταλλεύτηκα όλες. Γι αυτό κατέληξα εδώ...»
«Δηλαδή;» ρώτησε αθώα το μικρό κουτί (που ήταν εξαγωνικό και ρηχό και άσχετο προς βαθείς, τετράγωνους συλλογισμούς).
«Ξεκίνησα τη σταδιοδρομία μου με μια σοβαρή αποστολή: ως σωματοφύλακας ενός VIP, ενός σπουδαίου PC. Ήμασταν φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλο. Τον προστάτεψα όσο μπορούσα, αλλά κάποια μέρα τον απομάκρυναν βάναυσα από τη θέση του. Ποτέ δεν τον ξέχασα, κι ας γνώρισα από τότε δεκάδες ετερόκλητα, ανεπιθύμητα άτομα που τους πρόσφερα περιστασιακά άσυλο και καταφύγιο. Στην ωριμότητά μου, άρχισα να συγκεντρώνω αποδείξεις...»
«Αποδείξεις για ποιο πράγματα;»
«Δεν έχει σημασία. Αποδείξεις. Που θα αποδείκνυαν κάτι, κάπου. Έγινα λοιπόν επικίνδυνο για το Σύστημα. Έτσι, μου αφαίρεσαν όλες τις αποδείξεις και με φυλάκισαν σ’ αυτό το μπουντρούμι για πάντα.»
«Η έννοια ‘πάντα’ δεν έχει νόημα, είναι σχετική», άρχισε το μικρό κουτί.
Εκείνη τη στιγμή, η παραδουλεύτρα άνοιξε επιτέλους αυτή τη ντουλάπα, είπε: «Αχά!», έβγαλε έξω τα δυο κουτιά και τα πέταξε.

Ηθικό δίδαγμα: Μιλά σωστά όποιος μιλά προτελευταίος και τον διακόπτουν.


ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ, Κέδρος, 2001

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…