Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ "ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗΣ"

Από εδώ:

Το Πανεπιστήμιο ως δημόσιος θεσμός προορισμένος για την καλλιέργεια της επιστημονικής αριστείας, την ελευθερία της σκέψης, τη σύνθεση κοινωνικών αναζητήσεων και οραμάτων, την προαγωγή της δημιουργικότητας, της καινοτομίας και της κριτικής προσέγγισης χαίρει διαχρονικά μεγάλης εκτίμησης από την κοινωνία. Γιατί έχει συμβάλλει πολλαπλά και με τρόπο θετικό στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στον τόπο μας.

Είναι, λοιπόν, δυσάρεστο, ιδίως για τα μέλη της Πανεπιστημιακής κοινότητας, να διαπιστώνεται μια τάση απαξίωσης του δημόσιου Πανεπιστημίου από την κοινή γνώμη ως συνέπεια της κρίσης, την οποία τούτο διέρχεται. Ιδιαίτερα, το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, ευρισκόμενο στην πρωτοκαθεδρία της επιστημονικής ζωής, έχει εισπράξει και το μεγαλύτερο μέρος της δυσπιστίας. Ο λόγος είναι ότι δεν έχει καταφέρει να ηγηθεί με τρόπο συνεπή και αποτελεσματικό σε μια προσπάθεια αλλαγής πορείας για την υπεράσπιση των αρχών της επιστημονικής αριστείας, της ελευθερίας της σκέψης και της κριτικής στάσης. Αλλά και της κοινωνικής ευθύνης για την προαγωγή του πολιτισμού, των τεχνών και της εν γένει πνευματικής ζωής του τόπου. Στο έργο του αυτό το παλαιότερο Πανεπιστήμιο της χώρας δεν μπορεί να υπολείπεται κανενός εκ των δοκίμων διεθνών προτύπων.

Η πανεπιστημιακή και γενικότερα η εκπαιδευτική κοινότητα στον τόπο μας βρίσκεται σε μια κρίσιμη μεταβατική περίοδο επούλωσης των πληγών από ρήγματα και συγκρούσεις που σημειώθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν. Η πρόσκληση στο ξεκίνημα μιας νέας περιόδου είναι να αποκατασταθεί σε υψηλότερα και ποιοτικά επίπεδα η ακαδημαϊκή λειτουργία προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα της νεολαίας.

Κοιτάζοντας προς το μέλλον, αισθανόμαστε την υποχρέωση να καταθέσουμε προς τα μέλη της πανεπιστημιακής μας κοινότητας συγκεκριμένες προτάσεις και δεσμεύσεις για τη συλλογική, ισότιμη, διαφανή, αλά και αποτελεσματική λειτουργία του Πανεπιστημίου μας. Όσο και αν είναι οι θέσεις αυτές είναι αυτονόητες σε ένα σύγχρονο πανεπιστημιακό περιβάλλον, εξακολουθούν σήμερα να αποτελούν ζητούμενο, προκειμένου να ανακτήσει το Πανεπιστήμιό μας το απολεσθέν του κύρος στην ελληνική κοινωνία.

1. Η πανεπιστημιακή κοινότητα δεν μπορεί παρά να θέτει ως σταθερό, πρωταρχικό της σκοπό την προάσπιση της πνευματικής αριστείας. Οφείλει, συνεπώς, να αναλάβει την πρωτοβουλία και να επιτύχει να λειτουργήσουν τα Πανεπιστήμια με βάση αξιόπιστα διεθνή πρότυπα διεκδικώντας το ταχύτερο δυνατό τις αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις. Η ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του δημόσιου Πανεπιστημίου δεν χρειάζεται να ανακαλυφθεί ξανά από την Πολιτεία. Απλώς να εκφραστεί νομοθετικά και να εφαρμοστεί συστηματικά. Η οργάνωση και λειτουργία του Πανεπιστημίου δεν μπορεί παρά να διέπεται από τις αρχές της αξιοκρατίας, της ελευθερίας της σκέψης και της έρευνας, καθώς και της επιστημονικής υπευθυνότητας, όπως συμβαίνει σε όλα τα έγκριτα δημόσια Πανεπιστημιακά Ιδρύματα στην υπόλοιπη Ευρώπη.

2. Αποτελεί καθήκον της Πανεπιστημιακής Κοινότητας, και μάλιστα των αρχών διοίκησης του Πανεπιστημίου, να διασφαλίσουν την ελεύθερη διακίνηση ιδεών σε αυτό, αλλά και να αναλάβουν με τρόπο υπεύθυνο την αποτελεσματική περιφρούρηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Η μετακύλιση ευθυνών και αρμοδιοτήτων μεταξύ δημόσιων αρχών δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η συναντίληψη και η συναίνεση δεν επιτρέπεται να εκφυλίζονται σε αδράνεια και αβελτηρία.

3. Η νομιμότητα και η διαφάνεια στις διαδικασίες λειτουργίας όλων των συλλογικών οργάνων του Πανεπιστημίου αποτελεί αναγκαιότητα. Από τούδε και στο εξής θα καθιερωθεί η ανάρτηση των πρακτικών των συνεδριάσεων και αποφάσεών τους στο Διαδίκτυο. Η αντικειμενικότητα των διαδικασιών και ο σεβασμός της ισότητας και της ελευθερίας των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας συνιστά βασική προϋπόθεση της εύρυθμης λειτουργίας του Πανεπιστημίου. Η επιστημονική και ακαδημαϊκή δεοντολογία και μόνον αυτή πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας.

4. Η χρηστή διοίκηση, η διαφάνεια και η ισονομία, ο κοινωνικός απολογισμός και η διασύνδεση του Πανεπιστημίου με την κοινωνία μπορούν να διασφαλιστούν με τη θεσμοθέτηση οργάνων και διαδικασιών κοινωνικού ελέγχου. Επιφανείς επιστήμονες, δημόσιοι λειτουργοί, αιρετοί εκπρόσωποι των τοπικών κοινωνιών, αξιόπιστοι φορείς της κοινωνίας των πολιτών και άλλοι κοινωνικοί παράγοντες μπορούν να συμμετέχουν σε όργανα που θα λειτουργούν στο πρότυπο των “Board of Trustees” των έγκριτων Πανεπιστημίων της υπόλοιπης Ευρώπης. Οι πρυτανικές αρχές διατηρούν την πρωτοβουλία για τη σύνταξη και δημοσιοποίηση ετήσιων εκθέσεων πεπραγμένων με την επισήμανση αναγκών και προοπτικών για τον αναπτυξιακό ακαδημαϊκό προγραμματισμό.

5. Ως γενικότερη αρχή υποστηρίζουμε την αυτονομία του επιστημονικού, πανεπιστημιακού χώρου από αλλότριες προς την ελευθερία της σκέψης και της έρευνας «λογικές» ποικίλων σκοπιμοτήτων (πολιτικού, οικονομικού, πολιτισμικού ή άλλου τύπου). Θεωρούμε το Πανεπιστήμιο ως το κύριο πεδίο συνάντησης ιδεών, εννοιών και ρευμάτων σκέψης που είναι ανοιχτές σε προβληματισμούς και κριτική μακριά από δογματισμούς και αγκυλώσεις. Τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας και ευρύτερα της κοινωνικής ζωής, στην οποία αυτή λειτουργεί, έχουν δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης και την αναζήτηση της αλήθειας δίχως αποκλεισμούς, με πνεύμα ανοχής και σεβασμού στην αντίθετη άποψη, αλλά και με διάθεση δημιουργικής συμμετοχής στο διάλογο και την απρόσκοπτη διακίνηση των ιδεών και των αξιών. Γιατί μόνο έτσι το Πανεπιστήμιο θα μπορέσει να αποτελέσει ξανά μια εστία φωτός και δημιουργικότητας στη χειμαζόμενη από την κρίση κοινωνία μας. Ανοιχτό ιδίως στα νέα μέλη της πανεπιστημιακής μας κοινότητας που οφείλει να υπηρετεί και να τους προσφέρει ευκαιρίες και προοπτικές μιας αυθεντικά ακαδημαϊκής ζωής.

Με την ελπίδα και την πίστη ότι οι ιδέες της ενότητας, της υπευθυνότητας, της δημιουργικότητας και της ελευθερίας μπορούν να καρποφορήσουν, καταθέτουμε στα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας την υποψηφιότητά μας και τους ζητούμε τη στήριξή τους.

Φραγκούλης Μαν.
Καθ. Βιοχημείας
Πρόεδρος Βιολογικού,
Σχολή Θετ. Επιστ.

Υποψ. Πρύτανης

Πανούσης Γιαν.
Καθ. Εγκληματ.
Τμήμα Μ.Μ.Ε.

Υποψ. Αντιπρύτανης

Μακρυδημήτρης Αντ.
Καθ.Διοικ.Επιστ.
Τμήμα ΠΕΔΔ, Σχολή ΝΟΠΕ

Υποψ. Αντιπρύτανης

Κουτσιλιέρης Μιχ.
Καθ.Φυσιολογίας
Ιατρική Σχολή

Υποψ. Αντιπρύτανης

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…