Hesse μέσα

Ο "Σιντάρτα" του Herman Hesse υπήρξε το ένα εκ των τριών βιβλίων που διάβασα στην προεφηβική ηλικία και που σημάδεψε όχι μόνο εμένα αλλά και πολλούς άλλους της γενιάς μου. Η ιστορία απλή: το εκλεκτό παιδί που φεύγει από το μικρό του χωριό, πηγαίνει να ζήσει στην πόλη, γίνεται πλούσιος, ζει τη ζωή του, φεύγει από τον πόλη, φτάνει σε ένα ποτάμι, συναντά έναν μοναχικό περαματάρη που γίνεται δάσκαλός του, ο περαματάρης πεθαίνει και ο Σιντάρτα μένει για πάντα δίπλα στο ποτάμι έχοντας ανακαλύψει τη γνώση και την αρμονία.
Πρότυπο μοτίβο ο Σιντάρτα για μένα. Μόνο που το πήρα από την ανάποδη καθώς φαίνεται: το χαζό παιδί της πόλης τα μαζεύει και πάει να ζήσει σε ένα χωριό, δουλεύει σε μια άλλη πόλη, χώνεται μέχρι το λαιμό στην ανοησία και στα χρέη, μετά τα πάει καλύτερα, μετά χειρότερα, μετά να τα μαζεύει και ξαναπάει στην πόλη και ούτε ποτάμια ούτε περαματάρηδες ούτε σοφίες και αρμονίες.
Τα άλλα δύο βιβλία ήταν η Βιογραφία του Β.Ι.Λένιν και ο "Δεκαπενταετής Πλοίαρχος" του Βερν.
Για τον Λένιν, τι να πω; Εχετε γειά βρυσούλες, λόγγοι βουνά και σοβιέτ! Από νωρίς!

Τι μένει ως μοτίβο;
Ο "Δεκαπενταετής Πλοίαρχος"!

Μάνααααααααααααα!
Θα πάω στα καράβια! (!!!)





Σχόλια

  1. Μετάννοια... για ποιό πράγμα από όλα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ή που διάβασα τα λάθος βιβλία ή που τα διάβασα λάθος.
    Καμιά μετάνοια όμως. Οι μετάνοιες είναι για τους θεοφοβούμενους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άμα είναι έτσι, Hesse και έξω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο 15ετής είναι για μένα Ο.Κ.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. εγω ειχα διαβασει τον Λυκο της στεπας..ε καπως ετσι νιωθω τωρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ καλό.
    Κανονικά έπρεπε να πάτε απ' τον Βερν στον Λένιν και μετά στον Hesse :)
    Τα διαβάσατε ανάποδα χα χα...

    Καλό βράδι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. σου παραθέτω ένα απόσπασμα από τις Αναζητήσεις του Ionesco σα σχόλιο:
    "Η αμιγής ύπαρξη. Θα έπρεπε να αρκεστώ σ' αυτήν. Μοιάζει με λείο κορμό, δε μπορεί κανείς να πιαστεί απ' αυτήν.
    ......
    Συνειδητοποιώ την πραγματική ύπαρξη.
    Μόνο αυτό. Δεν μπορεί κανείς να ζει συνεχώς στη μακαριότητα, στη μαγεία. Το θέαμα φθείρεται.
    Πολλοί θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση μου. Ανάπηροι, κυνηγημένοι, φυλακισμένοι, βασανισμένοι. Το συλλογίζομαι μάταια. Κανένα καταστροφικό γεγονός αυτή τη στιγμή, για να με βγάλει από την ανία. Θεέ μου, μην ακούς τι λέω.
    Καλύτερα η ανία.

    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ..και.. ο Ρομπέν των Δασών πού είναι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου