Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι βλέπεις μόλις πατήσεις το πόδι σου στην Αθήνα

Ενα βρώμικο αεροδρόμιο...
Ενα αεροδρόμιο που νομίζεις οτι δεν φτιάχτηκε πριν από 7-8 χρόνια αλλά πριν από πολλές δεκαετίες...
Τσιγαρίλα... Τουαλέτες που μυρίζουν αμωνία...
Και μετά, ένα χάος όπου δεν συναντάς ούτε έναν άνθρωπο του αεροδρομίου, μπας και χρειαστείς κάτι...

Και μετά;

Και μετά στο Μετρό με τις ανύπαρκτες οδηγίες. Αν είσαι Ελληνας κάποιον περαστικό θα ρωτήσεις, κάπως θα κουτσοβολευτείς. Αν είσαι ξένος και έρχεσαι για πρώτη φορά στην Ελλάδα είναι μάλλον πολύ ευκολότερο να κάνεις μεταβολή και να γυρίσεις στη χώρα σου αντί να σπάσεις το κεφάλι σου να βρεις πως και πότε θα κατέβεις στο κέντρο.

Χάλια μαύρα με τα οποία κανείς, προφανώς, δεν ασχολείται!

Εχουμε σοβαρότερα!

Σχόλια

  1. Για το αεροδρόμιο δε συμφωνώ, μια χαρά το βρίσκω (το Gatwick είναι πολύ πολύ χειρότερο κι ας μη μυρίζει τσιγαρίλα).

    Για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ν'αγιάσει το στόμα σου. Εδώ εγώ που μιλάω ελληνικά αλλά μένω έξω μπερδεύομαι. Πιο δύσκολο σύστημα δεν έχω ξανασυναντήσει (αν και δεν έχω πάει Νέα Υόρκη). Για μάντεις τα έχουν φτιάξει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πρόβλημα αναξιοπιστίας της Ελλάδας λόγω του "φυράματος" της ηγεσίας της αναφύεται και εντείνει τη σύγχυση περί τον δανεισμό, αλλά και για τα μέτρα αποσόβησης της χρεωκοπίας, αναφέρει ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες που παραμένει αδημοσίευτη. ΚΑΝΕΙΣ παράγοντας στην ευρώπη δεν θέλει να τους εμπιστευτεί, αλλά ούτε να θέσει τέτοιο ζήτημα. Το πρόβλημα κυριως το έχει η Μέρκελ. Γι αυτό οι γερμανοί εμφανίζονται κατ' αρχήν αρνητικοί σε όλες τις συζητήσεις, αλλά δεν κρύβονται μιλώντας σε δημοσιογράφους. Ελάτε στη θέση τους είπαν στον ανταποκριτή μας. Συνδιαλέγονται με σεσημασμένους πολιτικούς απατεώνες τους οποιους επιπλέον θεωρούν ως ενεργούμενα των αγγλοαμερικάνων εχθρών του ευρώ που έχουν την κύρια ευθύνη να στηρίξουν.... Ακόμη και οι γάλλοι έχουν ανάλογες επιφυλάξεις, αλλά συμπίπτουν με τους μεσόγειους πολιτικούς στην υποκριτική αντιμετώπιση των προβλημάτων μέχρι να τεθούν στο τραπέζι. Ο γιωργάκης δε ζητάει χρήματα άλλωστε !... Οι μονοι που δεν έχουν πρόβλημα είναι οι αγγλοαμερικάνοι οι οποίοι δεν εμπλέκονται έως τώρα στη διαδικασία δανεισμού μας. Μάλιστα οι μεγαλες και "σοβαρες" εφημερίδες τους βγαίνουν ανοιχτά και τους υποστηρίζουν θεωρώντας την ελληνική κυβέρνηση ως αγκάθι στην ευρωζώνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Sofia>>> Δύο φορές μέσα σε δύο εβδομάδες: ΕΖΕΧΝΕ!

    Neotera>>> Τι να σου πω κοριτσάρα μου; Θα σε γελάσω! Ισως ένα χλιαρό γάλα πριν κοιμηθείς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. για το αεροδρομιο διαφωνω και γω.
    αν θες να δεις ασυνενοησια και πληρη ανυπαρξια οδηγιων πηγαινε στο αεροδρομιο της ζυριχης.

    για να παρεις το τραμ απο εκει εχει οδηγιες μονο γερμανικα (οι οποιες ειναι εντελως ασαφεις-μεχρι και μια γερμανιδα που ρωτησα εκανε 5 λεπτα να καταλαβει τι εισιτηριο επρεπε να βγαλω) και τα μηχανηματα εκδοσης εισιτηριων παιρνουν μονο κερματα.

    ασε που το ελ.βεν. ειναι ισως το πιο λειτουργικο αεροδρομιο στο οποιο εχω ταξιδεψει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…