Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ενας είναι ο εχθρός

Σχόλια

  1. ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ3/05/2010 12:42:00 μ.μ.

    Βάλε επάνω να καθίσουν: Η Ελενίτσα με τον Λάτσιο και λίγο ποιο δίπλα την Τζούλια να μας κάνει "νιάου" και πίσαω από τον καναπέ το δάχτυλο της Αφροφίτης της Μήλου και θα συμπληρωθεί η εικόνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πρέπει να το κάνω;
    Σιχαίνομαι λίγο!
    Μπλιαχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άνεμε, φοβάμαι ότι ο "μέσος" πολίτης δεν πρόκειται να σηκωθεί από τον καναπέ παρά μόνο όταν θα είναι πλέον αργά. Μήπως η αριστερά με ρεαλιστικές θέσεις και πειστικές προτάσεις να "έσπρωχνε" λίγο την κατάσταση; Φοβάμαι ότι εδώ που φτάσαμε το να λες "όχι στο σύμφωνο σταθερότητας" αλλά "ναι στην ευρώπη" και "όχι στα νέα μέτρα" αλλά "ναι στο δανεισμό για αναχρηματοδότηση του χρέους"... ΔΕΝ είσαι και πολύ πειστικός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Άνεμε.
    Κάποτε είχαμε έρθει σε αντιπαράθεση... αλλά κάποιες απόψεις σου σαν την σημερινή, με βρήσκουν εξωφρενικά σύμφωνο.
    Με εκτίμηση.
    Χρήστος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλοοοοοοοοοοο :)
    ..δυστυχως, πολλοι σηκωνονται για να ψωνισουν τα βιβλια... του Προφητη! :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σοστως Ανεμε, λες τα ιδια λογια με τον πατρωνα σου τον καρατζαφερη.
    Εισαι στο σωστο δρωμο. Μου κανει εντυποση που δεν αναφερεις και για το ροζ βιντεακι.

    Υγ δεν παταω φ7 για να διορθωσω τα ορθογραφικα μου λαθη. Ελληναρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δε μου λες ρε συ Leon, έχεις δει κάπου να γράφει "σ' αυτό το μπλογκ μπορείς να μπαίνεις και να γράφεις όποια παπαριά σου έρχεταιστο μυαλό";

    Διότι αν το γράφει να πάω να το σβήσω.
    Αντί να χάνεις το χρόνο σου γράφοντας σε μπλογκ που δεν γουστάρεις, δεν μαθαίνεις κάτι χρήσιμο;
    Γράμματα π.χ.;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "έρχεται στο μυαλό " θες να πεις? ή πρέπει να πας ξανά στην πρώτη δημοτικού?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. θες παρεούλα μπαγασάκο, ε;

    Ο,τι του φανεί το λωλοστεφανή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…