Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Τέλος της Εικον(ομ)ικής Πραγματικότητας

Πολλοί ρωτούν κι εγώ, εδώ και μέρες πολλές, αναρωτιέμαι: Τι είναι όλο αυτό που συμβαίνει;
Γιατί όλες αυτές οι παλινωδίες (που σημαίνει η με νέα ωδή (τραγούδι) αναίρεση του περιεχομένου προηγούμενης ωδής), οι αντιφάσεις, οι διαψεύσεις, οι μπλόφες που δεν είναι μπλόφες για να αποδειχτούν μπλόφες;
Τι παίζεται πάνω και κάτω από ευρω-τραπέζι;
Τι παίζεται επί της κασιδιάρικης τσόχας της κεφαλής μας;
Γιατί άλλα μας λέει η Αγκελα, άλλα ο Ολιν Ρεν και άλλα ο Τρισέ μας;
Αλλα ο Πάγκαλος, άλλα η Κατσέλη, άλλα ο Παπακωνσταντίνου και άλλα ο Μητσοτάκης;
Γιατί ολόκλητη WSJ, όλος ο Guardian, όλες οι Financial Times και ολόκληρο το Reuters φάσκουν και αντιφάσκουν από παράγραφο σε παράγραφο;

Τι, στην οργή, γίνεται;

Και γιατί ΟΛΑ αυτά θυμίζουν εκείνη την υπέροχη εποχή της Νέας Γρίπης που άλλος συνιστούσε μαζικούς εμβολιασμούς, άλλος να μην κάνει κανείς εμβόλιο και άλλος να κάνει μόνο η θειά μας η Κούλα αν στα πριν τα επτά της έχει περάσει τέτανο;

Ω! Καλοί μου!

Τα πράγματα στον Μεγάλο, Ομορφο Κόσμο της Επικοινωνίας είναι απλά!
Τότε όμως και μόνο τότε όταν το θέμα που επικοινωνείς είναι από γελοίο έως ανύπαρκτο.
Π.χ. όταν επικοινωνείς ένα απορρυπαντικό.
Βάζεις 29 κατασκευαστές πλυντηρίων να συμφωνήσουν και τελειώνεις. Για καμιά 30αριά χρόνια και βάλε!

Οταν το θέμα είναι (πραγματικά) πραγματικό τότε οι 29 κατασκευαστές της πραγματικότητας μπλοκάρουν εντελώς!
Αδυνατούν να αρθρώσουν κοινό λόγο.
Χάνουν τον κώδικα και μαζι χάνουν τ' αυγά και τα πασχάλια!

Να το πω αλλιώς: Είναι εύκολο να συμφωνήσεις πως αυτό είναι ένα χαλί! (Ρωτήστε και την κυρία Μοιραράκη να σας πει).
Οταν όμως σηκωθεί το χαλί και δεις από κάτω ένα χάλι 50 χρόνων, τότε χάνεις τα λόγια σου!
Το χαλί καταφάσκει. (Ρωτήστε και τον Αλαντίν να σας πει)
Το χάλι αντιφάσκει! (Ρωτήστε τους σαράντα κλέφτες!!!)

Να το πω και διαφορετικά: Είναι εύκολο να στήνεις αψίδες του θριάμβου για την ΕΟΚ, την Ε.Ε., την Ευρωζώνη, την ΟΝΕ και το Γιούρο.
Οταν όμως η πτώση μια τράπεζας αποδεικνύει ότι όλα αυτά ήσαν αδειανά πουκάμισα γεμάτα λεκέδες που κανένα απορρυπαντικό δεν μπορεί να ξεπλύνει, τότε το πράγμα ζορίζει.



Η οθόνη βουλιάζει.
Μαζί με τους έγκυρους αναλυτές των παραθύρων.
Θα σαλέψει το πλήθος;

Η μαζικοδημοκρατία της επικοινωνίας αδυνατεί να αντεπεξέλθει στα στοιχειώδη.
Ιδανική στο να δημιουργεί "φούσκες" (και να τις σκάει στα μούτρα μας) και φιέστες-"γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα) αποδεικνύεται παντελώς ανίκανη να διαχειριστεί την πτώση της.

Παρουσιάζουν την οικονομική κρίση ως μια "φούσκα" κινδυνολογίας και καταστροφολογίας.
Αυτό ξέρουν, έτσι πορεύονται.

Μια "φούσκα" που αργά ή γρήγορα θα σκάσει στα μούτρα μας, όπως όλες!

Δεν μπορούν να αντιληφθούν οτι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ηφαίστειο που σκάει.
Δεν έχουν τα εργαλεία να το περιγράψουν, να το αφηγηθούν.
Το βλέπουν αλλά δεν το αναγνωρίζουν.



Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός κατέρρευσε από μια γρίπη και "δύο πουτάνες" (Σπάρτη και Αθήνα).
Ο Ρωμαϊκός πολιτισμός από μία νέα θρησκεία.
Αυτοί όμως προσέφεραν άρτον και θεάματα μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα της πτώσης τους!
(Μην το ξεχνάμε: δεν είναι η πτώση που σκοτώνει αλλά το απότομο σταμάτημα!!!)
Ακόμη και ο Μέγας Κατεδαφιστής της Σοβιετίας έγινε διαφήμιση της Pizza Hut...

Και τώρα -τι αστείο!- η Κοινωνία του Θεάματος δεν έχει να προσφέρει ούτε κουλούρι σαλονικιώτικο... Αντε και μια "δώστε-τσόντα-στο-λαό" με σαμπάνια.

Βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που νομίζουμε και αυτό που μας δείχνουν.
Μεγαλύτερο ακόμη κι από την τρέχουσα οικονομική κρίση.
Μην περιμένετε όμως να τη δείτε στην τηλεόραση.

Προσεχώς στο Μουσείο της γειτονιάς σας!













Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…