Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Και οι παπάδες στους δρόμους;

Γιωργάκη ‘μ, όλα τα είχες, οι παπάδες στους δρόμους σου έλλειπαν!

Αλλά προκύπτουν βασανιστικά ερωτήματα:

Τώρα θα ‘χουμε τρεις πορείες; Μια της ΓΣΕΕ, μια του ΠΑΜΕ και μια των παπάδων; Και πως θα την ονομάσουν την δική τους πορεία; “ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ”;

ΟΥΑΟΥ!!! Να δω συμπλοκή των ΜΑΤ με αρχιμανδρίτες και να κάνω τον σταυρό μου μετά από σαράντα χρόνια. Ώρε, καλιμάφκια που έχουν να πετάξουν και ράσα να ανεμίσουν…

Για να δω τώρα, οι ΜΑΤατζήδες θα αναγνωρίσουν τον Άνθιμο ή θα τον ψεκάσουν και αυτόν;

Και φαντασθείτε – λέει – να συναντηθούν οι τρεις πορείες σε κάνα σταυροδρόμι…Ναι στη φορολόγηση θα λένε της ΓΣΕΕ, όχι στη φορολόγηση θα λένε οι θίτσες με τους κότσους. Σημαίες κόκκινες οι μεν, σταυροί και βυζαντινοί αετοί οι άλλοι.

Να δω και με ποιούς θα πάει η Λιάνα…

Αμ, ο Καρατζαφύρερ; Αυτός θα πάθει σύγχιση! Ναι στα μέτρα της κυβέρνησης, όχι στη φορολόγηση της εκκλησίας, ναι ή όχι στις πορείες των παπάδων;

Λέτε να κλείσουν και τους δρόμους;

Να πετάνε και θυμιατά αντί για μολότωφ; Και θα επιτεθούν στον Παναγόπουλο και στον Τσίπρα με τις αγιαστούρες και τις ποιμενικές ράβδους; Και μετά ο ΠάνΚαλος με ποιούς θα τα βάλει; Θα κατηγορήσει τον Αρχιεπίσκοπο ότι υποκινεί τα επεισόδια από άμβωνος;

Θα κάνουν και αποχή από τις εκκκλησίες; Και τί θα γίνουν οι πιστοί; Θα βγούνε όλοι στους δρόμους; Και τα εξαπτέρυγα; Θα πάρουν και τον επιτάφιο μαζί ή θα τον αφήσουν;

Θα σταματήσουν να χτυπάνε οι καμπάνες τις Κυριακές το πρωί και να μας σπάνε τα νεύρα ή θα χειροτερέψει το πράγμα;

Θα έρθουν και ενισχύσεις από το Άγ. Όρος; Ο Εφραίμ θα κάνει δικό του καπετανάτο; Τι στάση θα κρατήσει το Πατριαρχείο;

Από όλους αυτούς θα ξεκινήσει η επανάσταση; Και μετά θα γίνουμε Ιράν;

Και όλα αυτά θα αποφευχθούν άμα ο Γιωργάκης κάνει πίσω; Για εκεί το κόβω… Πού να τους έλεγε και για διαχωρισμό κράτους – εκκλησίας…

Θεέ μου, τι ρωτάω;

Τέλος πάντων,
Κύριε,
Άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι…
(κύριε διευθυντά το έγραψα καλά ο αμαρτωλός;)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…