Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ζητούνται προτάσεις, ιδέες, λύσεις, νέα πράγματα


ΣΤΑΘΗΣ Σ. 26.ΙΙ.2010 stathis@enet.gr


Αυτά γράφει σήμερα ο Στάθης κλείνοντας το κομμάτι του στην Ελευθεροτυπία. Και είναι, νομίζω, η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο διατυπώνεται με τόση σαφήνεια.
Κλαίμε, φωνάζουμε, διαμαρτυρόμαστε, απεργούμε (ενώ την ίδια στιγμή αποδεχόμαστε τα όποια μέτρα ως "απαραίτητα", βεβαίως), απαιτούμε, οργιζόμαστε. Ολα τα κάνουμε. Και καλώς τα κάνουμε όσοι τα κάνουμε. Ομως όλα αυτά ούτε λύση είναι ούτε πρόταση. Διότι κι αν ακόμη πάρουν πίσω τα μέτρα, πάλι το πρόβλημά μας, αυτή η πορεία προς το απολύτως τίποτα, δεν λύνεται ούτε αντιστρέφεται αν δεν προτείνουμε. Οχι θεωρίες και μεγαλόπνοα σχέδια και μετά θάνατον ζωήν.
Πράγματα απτά να προτείνουμε.
Νέους τρόπους συνεταιρισμού.
Νέους τρόπους κοινής εργασίας.
Νέους τρόπους παραγωγής.
Νέους τρόπους συμμετοχής, όχι μόνο σε συγκεντρώσεις, αλλά και σε δουλειές, σε ομάδες, σε κολεκτίβες.
Ιδέες που θα τις σπέρνουμε μαζί και θα τις καλλιεργούμε μαζί και θα τις υλοποιούμε μαζί και θα τις θερίζουμε μαζί. (Κι όχι να μένουμε χαζοί στα όσα τρομοκρατικά ακούμε κάθε εσπέρα).

Ξεκινώ να μαζεύω, από εδώ και στο εξής, και προβάλω όσα μπορούν να γίνουν και κυρίως όσα γίνονται αυτή τη στιγμή που μιλάμε προς αυτή την κατεύθυνση. Ομάδες, επιχειρήσεις, συνεταιρισμούς που ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ και αποδίδουν, στο κέντρο και στην περιφέρεια.
Παραδείγματα που αξίζει να τα δούμε και να τα μιμηθούμε από την Ελλάδα αλλά και από άλλες χώρες.

Αν έχετε ανάλογες προτάσεις, ιδέες και παραδείγματα, προσθέστε τα εδώ. Καλοδεχούμενα. Ας τα δούμε. Ας τα δοκιμάσουμε. Μπορεί να λειτουργούν, μπορεί και όχι όλα. Κάποια όμως θα μας κάνουν.

Ο Anemos προς τα εκεί θα φυσάει πλέον! Αλλιώς δεν έχει και νόημα να φυσάει άλλο πια...



Y.Γ.1 Προς τα αριστερά: Και, όχι, δεν εννοώ ΑΛΛΗ ΜΙΑ εφημερίδα που "την γράφει όλη η αριστερά" και την γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια όλοι οι άλλοι. Δεν μας έλειψαν οι εφημερίδες. Οι δουλειές και οι νέες ιδέες που μπορούν να εφαρμοστούν μας έλειψαν. Οι νέοι τρόποι του να ζούμε μας έλειψαν. Οι νέοι δρόμοι μας λείπουν και όχι οι έντυποι "Δρόμοι".



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…