Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Αφροδίτη της Μήλου και ο Μωάμεθ



Είναι άλλο να σε θυμώνει που σε έχουν πάρει στο ψιλό (να μη σου πω και στο χοντρό) σε ολόκληρη την Ευρώπη και άλλο να αντιδράς σαν Αγιατολάχ που του κάναν σκίτσο τον Προφήτη...
Υπάρχει μια απόσταση. Ιση με την απόσταση Βερολίνου-Τεχεράνης.
Διότι, στο κάτω-κάτω, δεν μας λένε και τίποτα που δεν το λέμε και μόνοι μας για τον εαυτό μας. Διότι εμείς το φτάσαμε το πράγμα εδώ που έφτασε. Ελέω Ε.Ε. βεβαίως βεβαίως και με τα δικά της στραβά μάτια, αλλά εμείς...
Διότι εμείς είχαμε υπουργούς του κ.κ. Αρσένη, Τσοβόλα, Σουφλιά, Παπαντωνίου, Λαλιώτη, Β. Παπανδρέου, Χριστοδουλάκη, Ρουσόπουλο, Αλογοσκούφη, Παπαθανασίου κτλ κτλ κτλ
Δεν τους είχαν αυτοί! Αυτοί είχαν Ντελόρ, ΑλΜούνια, Τρισέ. Κι όλοι μαζί, τρελή παρέα κάναμε και το γλεντούσαν.
Διότι εμείς διεκδικήσαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και υποθηκεύσαμε το μέλλον μας για τα επόμενα 387 χρόνια διαλύοντας μετά και τα ολυμπιακά έργα ή πουλώντας τα στους Βατοπεδινούς. Αυτοί μας πούλησαν το C4I, δεν λέω... Αλλά ας μην κάναμε Ολυμπιακούς στο κάτω-κάτω να μην το παίρναμε...

Εμείς τα κάναμε σαν τα μούτρα μας, κύριε Πετσάλνικε που τώρα τα κοιτάτε στους γερμανικούς "καθρέφτες" και δεν σας αρέσουν.
Και για την ακρίβεια: όχι εμείς. ΕΣΕΙΣ!
Αυτά τα "μούτρα" που λοιδορούνται από τους Ευρωπαίους εταίρους ΣΑΣ, είναι τα ΔΙΚΑ σας!
Διότι τα δικά μας μούτρα ΕΣΕΙΣ μας τα κάνατε κρέας!
Αν κάποιος έχει λοιπόν δικαίωμα να διαμαρτύρεται που μας έχουν πάρει στο ψιλό είμαστε εμείς και όχι εσείς, κύριε πρόεδρε της Βουλής.

Για να ξέρουμε και τι λέμε!
Διότι αρκεί που μας κοροϊδεύουν οι άλλοι, ε, μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας.


Υ.Γ.: Α! Κύριε Πετσάλνικε! Σας έχω ιδέα. Αντί να διαμαρτύρεστε και να θέλετε να κάνετε "ντα" τα ξένα περιοδικά γιατί δεν στέλνετε πίσω όλες τις προμήθειες πολεμικού υλικού (τανκς, αεροπλάνα, υποβρύχια) που μας πουλάνε οι Γερμανοί. Γιατί δεν ξεκινάτε και μια καμπάνια για μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων και αλυσίδων; Εδώ σε θέλω κάβουρα!

Διάβασε επίσης:

Θα μιλήσει κανείς ψύχραιμα;






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…