Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είναι η ώρα για συλλογικούς αγώνες

Ανακοίνωση Πρωτοβουλίας για την Ανατροπή

Ώρες ευθύνης για όλους μας έχει σημάνει η κρίση, η οποία είναι έτοιμη να σαρώσει και τη βιομηχανία των ΜΜΕ. Για τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα, για τους οργανωμένους και τους ανένταχτους, για όσους αρνούνται να συμβιβαστούν και να σκύψουν το κεφάλι, για όσους δεν πλανεύονται από τις αυταπάτες και γυρίζουν την πλάτη στην «ανθρωποφαγία», δεν υπάρχει πλέον χρόνος για αναμονή. Οι αναλύσεις και τα σενάρια έχουν δώσει πλέον τη θέση τους στη σκληρή πραγματικότητα, που απαιτεί καθαρές αποφάσεις.

Η μείωση της ιδιωτικής και κρατικής διαφήμισης, η πτώση των πωλήσεων για τις εφημερίδες, το κλείσιμο της στρόφιγγας των δανείων από τις τράπεζες, είναι βούτυρο στο ψωμί εργοδοτών και κυβέρνησης, που σχεδιάζουν μεγάλες και μόνιμου χαρακτήρα ανατροπές, σε βάρος του κόσμου της δουλειάς. Επικαλούνται τον κίνδυνο χρεοκοπίας, καθώς και τα σκληρά μέτρα που απαιτούν οι Φύρερ των Βρυξελών και της Φρανκφούρτης – ξεχνούν, όμως, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων έμεινε έξω από το πάρτι της αχαλίνωτης κερδοφορίας και των χρυσών συμβολαίων που σφράγισαν την προηγούμενη 20ετία.

Το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου, οι συνεχιζόμενες απολύσεις και «εθελούσιες έξοδοι» σε πολλά μαγαζιά, η ομηρεία των συμβασιούχων της ΕΡΤ και των εργαζομένων στους δημοτικούς σταθμούς, η καθυστέρηση ή μη καταβολή μισθών και δώρων, η επέκταση των μπλοκ, της ελαστικής απασχόλησης και της μαύρης εργασίας, η ασυδοσία στον χώρο του Διαδικτύου, οι αντιδραστικές αλλαγές στο ασφαλιστικό, οι περικοπές στις οποίες προχωρεί ο ΕΔΟΕΑΠ, αλλά και ο στραγγαλισμός της ερευνητικής και ανεξάρτητης δημοσιογραφίας – όλα αυτά είναι σημάδια που δεν λαθεύουν: η καταιγίδα έχει ήδη αρχίσει.

Κι όμως, εδώ και οκτώ περίπου μήνες, η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ ήταν βυθισμένη στον ύπνο των αδίκων, συνεχίζοντας μια πορεία που έχει χαράξει από καιρό. Μακριά από τις εξελίξεις στον κλάδο και εγκλωβισμένη σε αδιέξοδες και επικίνδυνες μικροπαραταξιακές αντιπαραθέσεις, για τη μοιρασιά των θώκων, άφησε ελεύθερο τον δρόμο στους «πάνω» να αλωνίζουν και να χαράζουν εκ νέου τον χάρτη των ΜΜΕ, δίνοντας παράλληλα χώρο σε νέα και μυστηριώδη «τζάκια» να αποκτήσουν ισχυρές και στρατηγικές θέσεις στον κλάδο. Σε αυτό το τοπίο, η εκλογή «υπηρεσιακού» ΔΣ και η δέσμευση για διεξαγωγή πρόωρων εκλογών αποτέλεσε, αναμφίβολα, λύση ανάγκης.

Η Πρωτοβουλία για την Ανατροπή, παρούσα με συνέπεια όλο το προηγούμενο διάστημα στους μικρούς και τους μεγάλους αγώνες που δόθηκαν, θα συμμετέχει και στην εκλογική μάχη. Θα διεκδικήσει μαχητικά την ενίσχυσή της και την εκπροσώπησή της στο νέο ΔΣ, την οποία της στέρησε στις προηγούμενες εκλογές ο καλπονοθευτικός νόμος 1264. Στόχος μας είναι – και από εκεί – να συμβάλουμε στην καλύτερη οργάνωση των αγώνων και όχι να επιδοθούμε σε παζάρια κορυφών ή να παίξουμε «κατενάτσιο».

Δεν τρέφουμε, όμως, αυταπάτες: Οι εκλογές, από μόνες τους, δεν αρκούν για να αλλάξουν τους συσχετισμούς, ούτε μπορούν να δώσουν απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων του κλάδου. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ο αγώνας πρέπει να περάσει στα χέρια των ίδιων. Στις γενικές τους συνελεύσεις, στις διασωματειακές επιτροπές αγώνα, στο μικτό συμβούλιο, στις πρωτοβουλίες συντονισμού από τα κάτω, στην ουσιαστική και διαρκή επαφή όσων βρίσκονται μέσα στις ενώσεις με εκείνους που παραμένουν εκτός, της παλιάς με τη νέα βάρδια.

Ταυτόχρονα, είναι αδήριτη ανάγκη ο κλάδος να σπάσει την περιχαράκωσή του. Οφείλουμε να βρούμε τη θέση μας δίπλα στους συναδέλφους μας από όλη την κοινωνία, που πλήττονται σκληρά και αναζητούν δρόμους αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης που εξαπολύουν κυβέρνηση, εργοδοσία και Βρυξέλλες. Γι’ αυτό, απαιτούμε από την ΕΣΗΕΑ να αποφασίσει τη συμμετοχή στην απεργία της 10ης Φεβρουαρίου, σε συντονισμό με το διασωματειακό, καθώς και με άλλους κλάδους και σωματεία που προχωρούν σε κινητοποιήσεις.

Διεκδικούμε τη χάραξη ενός ολοκληρωμένου προγράμματος δράσης και τη διεκδίκηση μιας νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας, που θα καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ. Για απαγόρευση των απολύσεων. Για αυξήσεις στους μισθούς που να επιτρέπουν στον καθένα να ζει αξιοπρεπώς από μία δουλειά. Για ισότιμα και αναβαθμισμένα ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους όσοι εργάζονται στα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, από την πρώτη μέρα δουλειάς. Όχι στην αύξηση των ορίων ηλικίας και τις περικοπές σε παροχές και επιδόματα.

Η διαδικασία αυτή πρέπει και μπορεί να γίνει από τα κάτω, με ουσιαστική συμμετοχή και λόγο των ίδιων των εργαζομένων. Να συνδυαστεί με την πραγματοποίηση κύκλου γενικών συνελεύσεων στα μαγαζιά, αλλά και ουσιαστικής συνεδρίασης του Μικτού Συμβουλίου.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΧΑΣΙΜΟ!

ΤΩΡΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣ!

Πρωτοβουλία

για την

Ανατροπή

(Financial Crimes, Αριστερό Ριζοσπαστικό

ΜΜΕτωπο, Σπάρτακος, ανένταχτοι)

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…