Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

5.701ο Post. Ε, και;


Να! Γράφω άλλο ένα. Και;
Να γράψω, τι;
Να κλαφτώ; Για τα χάλια μου; Για τα χάλια μας;
Ε, και;
Δεν πρόκειται!
Να πω πως και ο άνεμος χρειάζεται άλλους ανέμους;
Πρωτότυπο! μμμμ...
Να ευχαριστήσω όλους εκείνους που σχολίασαν το προηγούμενο Post;
Μα το κάνω από καρδιάς με κάθε ένα Post από όσα έχω γράψει. Το ξέρουν.
Να, τι;
Ή μήπως να παραστήσω πως δεν τρέχει τίποτα; Πως όλα καλά θα πάνε και πως η ζωή συνεχίζεται;
Υποκρισία!
Δεν ξέρω...
Λαλούν πολλοί κοκόροι και πνίγονται τα κακαρίσματα.
Λέμε, λέμε, λέμε... Και μαζί λέω, λέω, λέω κι εγώ... Και δεν κάνουμε τίποτα...
Τίποτα όμως...
Ουσιαστικά αμίλητοι είμαστε, ακίνητοι, αγέλαστοι.
Πετρώσαμε.
Χειρότερη σφαγή από αυτή δεν υπάρχει.
Σε λίγες ημέρες ξεριζώνομαι και πάλι. Πολλά κουράγια δεν έχω.
Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία.
Δεν ξέρω τι τελειώνει και τι αρχίζει.
Αν ξέρει κανείς ας μου το πει κι εμένα.
Τέλος πάντων. Θα το παλέψω.
Κι όπου βγει...
Ενα μόνο ξέρω: Ηδη έχω αλλάξει πολύ.




Σχόλια

  1. Μεσα στη ζωη ειναι οι ...πτωσεις αρκει να παλεψεις για να ξανασηκωθείς να γίνεις πάλι δυνατός και να προχωρησεις μπροστα. Να πέσεις 10 αλλά να σηκωθεις 11...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλη τυχη και καλη συνεχεια σε οτι κι αν κανεις! Θα μας λειψουν οι αναρτησεις σου. Καταλαβαινω οτι ειναι ψυχοφθορος για σενα ο καταγγελτικος λογος οταν διαπιστωνεις οτι δεν αλλαζει τιποτα προς το καλυτερο και οτι το παιχνιδι ειναι σικε. Ολοι μας ειμαστε απιστευτα ξενερωμενοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πιστεύω πως θα συνεχίσω να γράφω. Το "τέλος" πάντως σίγουρα σημαίνει Τέλος Εποχής. Μιας εποχής που κράτησε σχεδόν δέκα χρόνια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανεμε... το τέλος είναι πάντα μόνο ένα. Αυτό το οριστικό και αμετακλητο. Όλα τα άλλα ...περασματα. Απλά περασματα.

    Ξερεις ποσες φορές νομίζαμε ο καθένας μας ή όλοι μαζί ότι ήταν τέλος ...εποχής. Ποτέ δεν ήταν. Αλλαζουν τα σκηνικά, αλλάζουν οι σκηνοθέτες, αλλάζουν οι θεατές, αλλά δεν αλλάζει ποτέ η αφηγηση.

    Η γραφή ειναι κραυγή. Μα μπορεί να μην ακουμε παρα μόνο την ηχώ της. Αλλά η ηχω της ειναι αυτή που ακουει ο καθένας μας. Το τι ακουν οι άλλοι, ποτε δεν θα το μάθουμε.

    Δεν ξερω σε τι συγκεκριμένα αναφερεσαι, και δεν εχει και καμμια σημασία. Σισυφοι όλοι μας, ανεβάζουμε την πετρα μας, για να ...ξανακυλήσει. Αν εισαι στην φάση της κορφής, όποιας κορφής, αν αυτή την στιγμή τα χερια σου ειναι ελευθερα απο το βάρος της πετρας, αν την κοιτάς εκει χαμηλά στην χαραδρα που κατρακυλησε, αν σκεφτεσαι το αν αξιζει τον κόπο να την ξανασηκώσεις... ο Καμύ ισχυριζόταν ότι αυτή η υπερτατη ελευθερία ειναι απολυτα τραγική. Είναι η απωλεια της ελπιδας. Και έτσι Σισυφε, σου ευχομαι απο καρδιάς το μπεκετικό ...Try again. Fail again. Fail better. Αλλωστε είναι μονοδρομος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ2/20/2010 10:03:00 μ.μ.

    the worst post ever!
    Sinelthe & sovarepsou...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σήμερα δεν έχεις κουράγιο
    Αύριο θα βρεις. Ενας Ανεμος Ναυτίλος, μπορεί για λίγο να ξαποστάσει σε μια μπουνάτσα αλλά γρήγορα 'γεμίζει' και ορτσάρει.



    Υ.Γ. Θα ανησυχούσα μόνο αν δεν είχες αλλάξει καθόλου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μπα, άνθρωπος είσαι εσύ; Σιγά μην σταματήσεις να γράφεις. Απλά μπορεί να γράφεις από την άλλη μεριά.. Ξέρεις εσύ. Έλα δεν πειράζει, πρώτα απ' όλα είναι ο εαυτός μας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σε καταλαβαίνω νομίζω απόλυτα. Και άλλα 5.700 ποστ να κάνεις, πάλι δε θα αλλάξει τίποτα. Ίσως διότι το ανέβασμα ενός ποστ είναι τόσο εύκολο, όπως εύκολη και η ανάγνωσή του από τους άλλους. Ενώ το να αλλάξουν τα πράγματα είναι πολύ πολύ δύσκολο. Και τα δύσκολα δεν καταφέρνονται με εύκολους τρόπους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φίλε Άνεμε όπως αλλάζει η ζωή μας, αλλάζουν και αυτά που έχουμε να πούμε. Πιστεύω ότι το βάρος που δίνουμε στα πράγματα πρέπει να μην τα κάνει ασήκωτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Όχι και "ε και;"!!

    Μεγάλη χαρά πήρα που συνεχίζει να υπάρχει αυτό το μπλογκ. Το χρειαζόμαστε! Ό,τι κι αν έχει γίνει, να πάρεις δύναμη κι απ' αυτό, ότι δηλαδή οι προσπάθειες σου αγγίζουν βαθιά κάποιους ανθρώπους που με τη σειρά τους παίρνουν δύναμη από εσένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…