Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ξεχνώ, ξεχνάς, ξεχνά, ξεχάσαμε, ξεχάσατε, ξέχασαν

Ευτυχώς όχι όλοι:

Συλλογική αμνησία


Την ερχόμενη Τετάρτη, ο Κάρολος Παπούλιας αναμένεται να επανεκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας για μια πενταετία.

Με εξαίρεση το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, τα υπόλοιπα κόμματα θα υπερψηφίσουν τον νυν Πρόεδρο και μάλιστα θα το κάνουν με ιδιαίτερη ζέση. Ακόμα και μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ (Ανανεωτικοί) θα ήθελαν τον κ. Παπούλια για Πρόεδρο, ωστόσο υπέκυψαν στην περίφημη κομματική γραμμή. Ο κ. Παπούλιας συγκεντρώνει μια μάλλον πρωτοφανή υποστήριξη, η οποία μάλιστα -αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις-αντανακλάται και στην ελληνική κοινωνία. Η αποδοχή Παπούλια είναι πρωτοφανής σε δημοσκοπικά ευρήματα και μάλλον ξεπερνάει και εκείνη του Κ. Στεφανόπουλου, λίγα χρόνια πριν. Για κάποιον μελετητή της σύχρονης πολιτικής μας ιστορίας, θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αν ανέτρεχε μερικά χρόνια πριν (περίπου 20) στα πρωτοσέλιδα της εποχής. Θα εύρισκε πολλές αρνητικές αναφορές για τον συγκεκριμένο εν ενεργεία πολιτικό τότε, ο οποίος είχε μετάσχει στην υπόθεση του περίφημου -κατά Ευ. Γιαννόπουλο- κωλόσπιτου της Εκάλης. Ο κ. Παπούλιας μαζί με τον επιχειρηματία Χάλαγκ είχαν εμφανιστεί ως δανειστές του Α. Παπανδρέου, προκειμένου να δικαιολογήσει ο τελευταίος το κόστος ανέγερσης της βίλας. Θεωρήθηκε ως σκανδαλώδης βοήθεια και μάλλον δεν είχαν άδικο όσοι το υποστήριζαν. Τα χρόνια πέρασαν και μαζί με αυτά κατά πώς φαίνεται ξεχάστηκε εντελώς η συγκεκριμένη περίπτωση. Ο Κ. Παπούλιας, από δανειστής της εποχής εκείνης, έγινε ο σχεδόν κοινά αποδεκτός Πρόεδρος σήμερα. Λες και ένα αόρατο σφουγγάρι διέγραψε το παρελθόν. Οι κομματικές σκοπιμότητες (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.) επηρέασαν την ίδια την κοινωνία, η οποία συμπεριφέρεται σαν να απέκτησε συλλογική αμνησία. Ετσι, γράφεται η Ιστορία...

Λαός χρυσόψαρων.

Και μια Αριστερά που ...σέβεται επειδή δεν έχει ποτέ να προτείνει τίποτα ή κάποιον καλύτερο...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…