Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Συνασπισμός και ο Άμλετ

ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ στην ΑΥΓΗ

Η ζημιά, εκεί που έφτασαν τα πράγματα, θα είναι πολύ μεγαλύτερη αν λάβουν την απόφαση να πουν όχι στο συνέδριο, από το αν λάβουν την απόφαση να πουν ναι. Τι να κάνουμε, μπορεί να μην αρέσει, αλλά μερικές φορές ο καλός μάνατζερ, έχει δεν έχει δίκιο, πρέπει να αποδέχεται το δεδομένο των ζημιών και να αντικαθιστά τη χτεσινή τακτική με μια τακτική μείωσης της ζημιάς.

Τι συνδέει τον Άμλετ με το Συνασπισμό; Μα, το δίλημμα! To be or not to be -αυτό βασάνιζε τον ήρωα του Σαίξπηρ. Να μπει ή να μη μπει -αυτό βασανίζει σήμερα το κόμμα της αριστεράς. Να μπει στο καθαρτήριο του εκτάκτου συνεδρίου για να εξαγνιστεί από τα δικά του εφτά θανάσιμα αμαρτήματα και να πάει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του; Ή να μη μπει, γιατί αν μπει, τότε θα μπει πιο βαθιά στο λούκι της εσωστρέφειας και άρα αύριο-μεθαύριο θα αγωνιά πάλι αν θα μπει ή δεν θα μπει στη Βουλή; Να μπει στον έκτακτο έστω πηγαιμό για την Ιθάκη, αλλά αν μπει με τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες θα τα βγάλει πέρα; Αχταρμάς, που θα έλεγε και η Μπατζελή.

ΑΠΟ ΜΙΑ άποψη, θα πείτε, μαθημένα τα βουνά απ’ τα χιόνια. Στην παραγωγή διλημμάτων ο «χώρος» τον βάζει κάτω τον Σαίξπηρ. Να υπάρχει ή να διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, να γίνει ή να μη γίνει κόμμα, να πάρουν ή να μην πάρουν κάρτες, να συνεργαστούν ή να μη συνεργαστούν με το ΠΑΣΟΚ, να ψηφίσουν ή να μην ψηφίσουν τον Παπούλια -για να θυμίσουμε μόνο την τελευταία εσοδεία. Ε, ένα κόμμα που επεβίωσε τόσων και τόσων διλημμάτων, τώρα θα κωλώσει; Θα τα βγάλει πέρα και τώρα, αφού η αριστερά ποτέ δεν πεθαίνει, αποφαίνονται οι οπαδοί του αριστερού αυτοματισμού. Αγνοώντας πως ό,τι δεν πεθαίνει, δε σημαίνει κατ’ ανάγκη και ότι ζει.

ΜΑΚΑΡΙ να έχουν δίκιο πάντως, αν και αυτή τη φορά τα πράγματα είναι ζόρικα. Δεν είναι μόνο το επίφοβο αρχιπέλαγος με τις πλειοψηφίες και τις μειοψηφίες, τις βραχονησίδες, τους σκοπέλους, τους υφάλους και τις σπιλιάδες. Ούτε μόνο τα μπουρίνια κορυφής με τις σκληρές κουβέντες, τις αποχωρήσεις, τις απειλές αποχωρήσεων και -ακόμα χειρότερα- τις προειδοποιήσεις παραιτήσεων. Είναι κι εκείνοι οι πολλοί που σε άλλα ματς έβλεπαν, παθιάζονταν, απογοητεύονταν, φώναζαν από την κερκίδα, αλλά τώρα έχουν μπει στο γήπεδο. Η βάση, τα όργανα, τα μέλη, που έχουν αγριέψει και ζητούν να μπει τέλος σε τούτο, τέλος στο άλλο, νέα αρχή σε τούτο, νέα αρχή στο άλλο. Εύκολο το έχετε να τους ξαναγυρίσουν στην κερκίδα αυτοί οι ίδιοι μάλιστα που τους κάλεσαν, πολύ περισσότερο που ορθώς και εκ πεποιθήσεως δεν διαθέτει ο χώρος ΜΑΤ;

ΤΟΥΤΩΝ δοθέντων, ας διακινδυνεύσουμε μια πρόβλεψη: θα το πιουν το πικρό ποτήρι όσοι δεν το θέλουν το συνέδριο, ακόμα κι αν είναι πλειοψηφία, ακόμα κι αν επιμένουν να πιστεύουν ότι μια τέτοια απόφαση οδηγεί σε εσωστρέφεια, άγονες αναμετρήσεις και ζημιές. Κι αν δεν το πιουν όλοι, θα το πιουν τουλάχιστον εκείνοι που διαθέτουν πιο ισχυρά κομματικά αντανακλαστικά. Γιατί η ζημιά, εκεί που έφτασαν τα πράγματα, θα είναι πολύ μεγαλύτερη αν λάβουν την απόφαση να πουν όχι στο συνέδριο, από το αν λάβουν την απόφαση να πουν ναι. Τι να κάνουμε, μπορεί να μην αρέσει, αλλά μερικές φορές ο καλός μάνατζερ, έχει δεν έχει δίκιο, πρέπει να αποδέχεται το δεδομένο των ζημιών και να αντικαθιστά τη χτεσινή τακτική με μια τακτική μείωσης της ζημιάς. Τόσα και τόσα έχουν γραφτεί για αυτό το damage control, δεν θα ανακαλύψουμε εμείς την Αμερική.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ μια τέτοια τακτική, αν γίνει αποδεκτή κι από όσους γίνει, είναι από κει και πέρα ολοφάνερο και την ξέρουν καλά τη δουλειά αυτή οι πιο έμπειροι. Να πέσουν οι τόνοι, να σταματήσουν οι αγριότητες για σκουπόξυλα, εκκαθαρίσεις και ξεκαθάρισμα λογαριασμών, να ανοίξουν όλα τα χαρτιά, να καθοριστεί ενωτική ατζέντα και διαφανείς διαδικασίες. Εγωισμός, Φθόνος, Οργή, Οκνηρία, Φιλαργυρία, Λαιμαργία και Λαγνεία είναι τα αμαρτήματα που αναλαμβάνει να ξεπλύνει το καθαρτήριο κατά τον Δάντη. Με τη σχετική πολιτική μετάφραση (η Λαγνεία για παράδειγμα μεταφράζεται σε Λαγνεία της Εξουσίας, η Λαιμαργία σε Λαιμαργία συσχετισμών κ.λπ.) ταιριάζουν και με τον χώρο. Το θέμα είναι αν θα τα καταφέρει ένα συνέδριο, όπως το ενόψει επίμαχο, να ξεπλύνει κάπως κάποιους από τους λεκέδες αυτούς, ή θα τους πλακώσουν όλους μαζί τα λερωμένα-τ’ άπλυτα-τα παραπεταμένα...

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…