Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

101 ημέρες ΠΑΣΟΚ


ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι μας κυβερνούν ανίκανοι (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως οτι και αυτοί ήσαν έτοιμοι να κυβερνήσουν

ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι με κλέβουν μπροστά στα μάτια μου (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως τη βεβαιότητα οτι αυτοί θα φέρουν πίσω τα κλεμμένα

ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι ο πρωθυπουργός δεν κουνά ούτε το δαχτυλάκι του (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως οτι αυτός ο πρωθυπουργός ασχολείται όσο θα έπρεπε με το ΕΔΩ και το ΤΩΡΑ

ΔΕΝ έχω την αίσθηση του παράλογου (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως και την αίσθηση του ξεκάθαρου

ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι αυτοκτονούμε ομαδικά (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως και οτι επιπλέουμε

ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι μας κυβερνά μια εξαχρειωμένη Δεξιά (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως οτι ΑΥΤΟ δεν είναι δεξιά πολιτική

ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι όλα γίνονται στο παρασκήνιο (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως οτι η διαφάνεια από μόνη της θα μας σώσει

ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι δεν κινείται τίποτα (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως οτι τώρα κινείται κάτι όπως θα έπρεπε

ΔΕΝ αισθάνομαι ντροπή που ζω σε αυτή τη χώρα (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ θα έμενα όμως εδώ αν μπορούσα να φύγω για κάπου καλύτερα

ΔΕΝ έχω την αίσθηση ενός κράτους με μεθόδους παρακράτους (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως οτι το βαθύ ΠΑΣΟΚ δεν είναι εδώ

ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι φέρονται σαν ο πολίτη να είναι ο εχθρός (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως οτι είναι πρώτα ο πολίτης

ΔΕΝ έχω τη βεβαιότητα οτι ξεπουλάνε τα πάντα (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως τι σιγουριά οτι δεν θα το κάνουν

ΔΕΝ έχω τη διαρκή εντύπωση οτι με κοροϊδεύουν και μου λένε ψέματα (όπως πριν 101 ημέρες)
ΟΥΤΕ όμως και την εμπιστοσύνη οτι μου λένε την αλήθεια


Δυστυχώς...

ΔΕΝ έχω την αίσθηση οτι έχουν διαφορετική πολιτική για την οικονομία και την κοινωνία... Για την ανεργία και την ανάπτυξη... Για την καθημερινότητα...

Δυστυχώς...

Φοβάμαι ακόμη...

...οτι αύριο δεν θα έχω δουλειά
...δεν θα έχω ελπίδα
...δεν θα έχω σάλιο!

(όπως πριν 101 ημέρες)






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…