Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δεν παράγουμε τίποτα; (by coolplatanos)

Αναδημοσιεύω αυτούσιο ένα εξαιρετικό και ψαγμένο κείμενο-απάντηση (από εδώ: http://www.oraelladas.gr/2009/12/15/greek-exports/) στο Χώρα Ανέργων ή Ανεργη Χώρα;

Ο ANemos έχει αναρτήσει δύο κείμενα (ένα, δύο) με τίτλο «Χώρα ανέργων ή Ανεργη χώρα;» όπου σημειώνει ενδεικτικά:

Τι σημαίνει ΑΝΕΡΓΗ χώρα; Σημαίνει πως δεν παράγουμε τίποτα. Δεν εξάγουμε τίποτα. Δεν έχουμε τίποτα να πουλήσουμε παρά μόνο τα «ασημικά» μας, κάποια λίγα που απόμειναν από την κληρονομιά μας, άντε και κανένα οικοπεδάκι παραθαλάσσιο σε κανένα Γερμανό ή Ρώσσο. Φτάσαμε να μην πουλάμε καν. Να χαρίζουμε. Για να γλιτώσουμε από τα χρέη με τα οποία μας βάραινε ο,τι μας είχε απομείνει.

Διαφωνώ με αυτή την άποψη και έκανα μία μικρή έρευνα να δω πώς πάμε από εξαγωγές και ανακάλυψα αυτή τη σελίδα που έχει ελληνικές επιχειρήσεις και προϊόντα που εξάγονται. Βέβαια η σελίδα αυτή που παρουσιάζει και στηρίζει την ελληνική εξαγωγική δραστηριότητα κανονικά θα έπρεπε να έχει στηθεί από ελληνική και όχι διεθνή εταιρεία. Φαίνεται όμως ότι οι ξένοι μας λαμβάνουν πιο σοβαρά υπόψη από ό,τι εμείς οι ίδιοι τους εαυτούς μας!

Επιχείρησα να αφήσω σχόλιο στην πρώτη ανάρτηση του ANemou, αλλά δεν ευδόκησε να το αποδεχθεί ο blogger. Ισως καλύτερα, διότι θα ήταν τεράστιο ως σχόλιο, ενώ μπορεί να γίνει ένα πλήρες ποστ εδώ στη σελίδα μου.
Σημείωνα, λοιπόν, στο σχόλιο μου, το οποίο διαμοφρώνω κάπως πιο συγκροτημένα τώρα:

Νομίζω ότι οι απόψεις του ANemou είναι ισοπεδωτικές. Μακάρι τα πράγματα να ήταν τόσο εξαιρετικά απλά με το τι παράγουμε και τι εξάγουμε και εάν είμαστε χρήσιμοι ή όχι στη διεθνή σκηνή. Καταρχήν αυτά που παράγουμε μπορεί να συναντάνε δυσκολίες στις εξαγωγές, βλέπε εδώ, λόγω κόστους (κάτι που ισχύει γενικότερα για τις εξαγωγές της Ε.Ε.), ή άλλοτε μπορεί να συμβαίνει και το εξωφρενικό να εισάγουμε δικά μας προϊόντα που έχουν εξαχθεί στο εξωτερικό ως φθηνότερα! (διόρθωσα το σύνδεσμο που δεν λειτουργούσε). Πώς γίνεται αυτό; Πολύ θα ήθελα να ξέρω μα τον Τουτάτη! Πολύ θα ήθελα να μπορώ να καταλάβω όλες τις δαιδαλώδεις διαδρομές και τα κόλπα του καπιταλισμού.

Επειδή κάποιος από τους σχολιαστές αναφέρθηκε σε βιολογικές καλλιέργειες. Οκ, δεν έχουμε σίγουρα αναδιαρθρώσει τη γεωργία όσο θα έπρεπε, έχουμε μείνει πάρα πολύ πίσω, αλλά έχουμε πιο οργανωμένους βιολογικούς καλλιεργητές από ό,τι η Ιταλία (με μικρή διαφορά στα ποσοστά καλλιεργούμενων εκτάσεων του 2005) κι αυτό τυχαίνει να το ξέρω από πρώτο χέρι. Δεν γνωρίζω όμως πώς τα πάμε με τις εξαγωγές. Είχε ανοίξει ο δρόμος για ΗΠΑ, αλλά δεν ξέρω αν διατηρήθηκε αυτή η πύλη εξαγωγών. Αλλά σίγουρακάνουμε πολλές εισαγωγές… μη βιολογικών γεωργικών προϊόντων. Υπάρχουν και νέα πεδία για βότανα ωστόσο που ξεκινούν να αξιοποιούνται δειλά – δειλά, καθώς και σαλιγκαριών, ελληνικής τρούφας. (διόρθωσα επίσης το σύνδεσμο που ήταν λάθος) και άλλα που θα μπορούσα να βρω αν ψάξω ακόμα με βάση όσα έχω ακούσει κατά καιρούς σαν πρωτοπόρες ελληνικές απόπειρες.

Διαβάζω ωστόσο εδώ μία ερευνητική εργασία του 2002:

Παρά το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες εξαγωγές Ελληνικών βιολογικών προϊόντων πραγματοποιούνται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε), κυρίως στη Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, η διενεργηθείσα έρευνα σε 1.400 αλλοδαπούς επισκέπτες, κατά τη διάρκεια των διακοπών τους στην Κρήτη την τουριστική περίοδο από Απρίλιο-Νοέμβριο 2002, έδειξε ότι η πλειοψηφία αγνοεί σε μεγάλο βαθμό τα Ελληνικά προϊόντα, ενώ παράλληλα εξέφρασαν τις προτιμήσεις τους για μια σειρά Ελληνικών βιολογικών προϊόντων όπως ελαιόλαδο, ελιές, τυρί, κρασί, μέλι κ.ά., που θα επιθυμούσαν να καταναλώνουν στις χώρες τους, εάν αυτά ήταν περισσότερο γνωστά και διαθέσιμα.

Εμ, όταν έξω από τα Χανιά, στα μίνι μάρκετ που είναι κοντά σε τουριστικά συγκροτήματα, υπάρχουν μόνο ξένα τυριά, διότι τάχα μου «αυτά προτιμούν οι ξένοι» (απάντηση που έλαβα όταν ρώτησα γιατί δεν είχαν τοπικό κίτρινο τυρί), πώς να τα γνωρίσουν αυτά τα προϊόντα διάολε;

Εχουμε αρκετά προϊόντα ονομασίας προέλευσης που θα μπορούσαμε να προωθήσουμε πιο δραστικά και ιδιαίτερα τοπικά προϊόντα όπως η μαστίχα(μάλιστα υπάρχει και συνονόματος e- anemos που πουλάει προϊόντα μαστίχας) και ο κρόκος που, ευτυχώς, εξάγονται. Υπάρχουν πάρα πολλές μικρές μονάδες παραγωγής ζυμαρικών που ίσως αν σχημάτιζαν συνεταιρισμό να κατάφερναν να κάνουν εξαγωγές και δεν ξέρω αν το κάνουν ήδη. Παράγουμε επίσης κρασιά, οκ δεν είμαστε Γαλλία, αλλά υπάρχουν κάποια αξιόλογα, αλλά κολλάνε πάλι στο θέμα κόστους, αφού βρίσκουν φθηνότερα κρασιά από αλλού.
Εχω ακούσει ότι ελληνικά γιαούρτια (γαλακτοκομικά) βρίσκεις σε όλη την Ευρώπη. Φέτα; Αλλα τυριά; Μέλι; Με το ελληνικό παστέλι τι κάνουμε;Εξάγεται; Είχα ακούσει άντρα – μοντέλο ότι το τρώει ως πλήρες πρωϊνό. Εχουν σκεφτεί οι ελληνικές εταιρείες να το πλασάρουν σαν τέτοιο διεθνώς; Δεν ξέρω αν έχει γίνει κάτι.

Ο ANemos αναφερόταν επίσης σε θέματα δημιουργίας πανεπιστημιακών εδρών σχετικών με κλασσικές σπουδές κλπ. που θα μπορούσαν να φέρνουν ξένους στην Ελλάδα. Βάζω με πλάγιο γράμμα τις δικές του προτάσεις και σημειώνω από κάτω τις δικές μου παρατηρήσεις ή πληροφορίες.

Σπουδές Αρχιτεκτονικής
(Να προσφέρουμε ΟΛΑ τα δημόσια, αστικά κτίρια στην εκπαιδευτική κοινότητα και να «παίξουν» αρχιτεκτονικά, όπως και όσο γουστάρουν, από το να σαπίζουν ανεκμετάλλευτα)

Εδώ θα πρόσθετα και δεν ξέρω αν λέω μ*^#&@α: Γιατί δεν υπάρχει ένας ή πολλοί επιχειρηματίας/ες, ή ΟΤΑ – ακόμα καλύτερα αν δεν κοιμούνταν από τη μία και αν τους παρείχαν την ανάλογη αυτάρκεια από την κεντρική διοίκηση – που να επενδύσει/σουν σε όλα τα εγκαταλελειμένα κτίρια, να τα ανακαινίσει/σουν και να τα νοικιάζει/ζουν έναντι φθηνού ενοικίου είτε σε ντόπιους, είτε σε ξένους τουρίστες π.χ. που μένουν για κάποιο διάστημα Ελλάδα; Ετσι και ανάδειξη των κτιρίων θα είχαμε και αξιοποίηση και καλύτερο αστικό περιβάλλον. Αλλά οι μόνοι που έχουν αξιοποιήσει μέχρι στιγμής κάποια από αυτά είναι κοινοβιακές ομάδες. Και καλά έχουν κάνει φυσικά! Από το να σαπίζουν αχρησιμοποίητα! Και όχι μόνο στην Αθήνα. Ολη η Στεμνίτσα π.χ. στην Πελοπόννησο έχει άδεια και αχρησιμοποίητα παλιά κτίσματα. Είναι θέμα κληρονομικών διεκδικήσεων κλπ στη μέση. Οκ, δεν υπάρχει κάποια λύση σε σχέση με αυτό; Δεν είναι κρίμα τόσα κτίρια να πεθαίνουν ακατοίκητα;

Σπουδές Τουριστικών Επαγγελμάτων αλλά και Μαγειρικής κλπ κλπ
(Κι όμως! Η Ελλάδα δεν διαθέτει μια τέτοια σχολή επιπέδου ΑΕΙ!!!! Ενώ θα μπορούσε να είναι το Παγκόσμιο Πανεπιστήμιο με τέτοιες Εδρες!!!)

Υπάρχει το διεθνές κίνημα slow food (σε αντιπαράθεση του fast food), το οποίο όπως διάβαζα στην Ιταλία έχει 50.000 ή 80.000 μέλη και σκόπευε να δημιουργήσει πανεπιστημιακή σχολή. Από Ιταλία ξεκίνησε όμως από όσο έχω καταλάβει. Στην Ελλάδα έχω δει εστιατόριο της κίνησης στη Σαντορίνη και κάποια ονόματα κάποια στιγμή που συμμετείχαν και μετά σιωπή! Δεν βρήκα να έχουν κάποια διαδικτυακή παρουσία και δεν λειτουργεί καν η σελίδα τους! Με το που πατάς το σύνδεσμο πας αλλού! Πού βρίσκονται τα μέλη του; Τι κάνουν; Ολα από τα κράτος να τα περιμένουμε; Σε κρατικό -ανώτερο όχι ανώτατο – επίπεδο υπάρχουν οι σχολές του ΕΟΤ.

Σπουδές Περιβαλλοντικών Επιστημών
(Και πάλι είμαστε μια χώρα-εργαστήριο για οτιδήποτε αφορά τον κλάδο -εκτός από πάγους έχουμε τα ΠΑΝΤΑ!!!)

Τέτοιες σπουδές υπάρχουν στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Εχει ξεκινήσει το 1984 από ό,τι είδα, νόμιζα ότι ήταν πιο πρόσφατη η ίδρυσή του. Εχει έδρα στη Μυτιλήνη.

Πέρα από σπουδές και πάντα σε σχέση με τον Πολιτισμό:

Ας «προσφέρουμε» τη Σύρο στους μουσικούς κλασσικής μουσικής όλου του κόσμου. Να έρχονται να δουλεύουν, να μένουν, να δημιουργούν, να συναντούν συναδέλφους τους, να κάνουν εργαστήρια και «στούντιο»
Υπάρχουν μάλλον πάρα πολλά μουσικά εργαστήρια ανά την Ελλάδα, αλλά δεν υπάρχει ένας κεντρικός φορέας που να συντονίζει τη δράση τους και να πολλαπλασιάζει τη δύναμή τους και να δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής ξένων σπουδαστών. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ!
Αυτό που δεν έχει προκόψει να κάνει η ελληνική πολιτεία, ήλθε και το έκανε ένας Ιρλανδός, ο Ross Daly. Θα έχουν φύγει όλοι οι παραδοσιακοί οργανοπαίχτες όταν η Ελλάδα αποφασίσει να δημιουργήσει ένα κέντρο ελληνικής – μεσογειακής μουσικής… Αυτό και αν είναι εθνικό κεφάλαιο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί διάολε! Δεν είναι ζήτημα να παραχωρήσουμε ένα νησί στους μουσικούς της κλασικής μουσικής. Ανετα μπορούμε να «πουλήσουμε» το δικό μας εθνικό προϊόν εάν είχαμε αυτοεκτίμηση και μυαλό και δεν καταπίναμε αμάσητο ότι είμαστε οι φτωχομπινέδες της Ευρώπης…

Ας «προσφέρουμε» την Αίγινα στους συγγραφείς όλου του κόσμου να κάνουν τα ίδια.
Υπάρχουν και οι Δελφοί επίσης… για ανάλογη δραστηριότητα.
Την Κω στην παγκόσμια ιατρική κοινότητα.
Αυτό ήδη έχει συμβεί. Εκεί γίνονται ήδη πολλά ιατρικά συνέδρια κλπ.

Την Ικαρία στους Πολιτικούς Επιστήμονες και Φιλοσόφους
Στην Ικαρία γίνονται μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε ξένους τουρίστες, αλλά από ό,τι έχω καταλάβει είναι ιδιωτική πρωτοβουλία και χωρίς κάποια ιδιαίτερη στήριξη μάλλον. Αλλά δεν είμαι και σίγουρη. Εχω ψάξει ήδη πολλά, ας ψάξει και κάποιος άλλος εάν θέλει. Το πρόβλημα μας, νομίζω, είναι ότι είμαστε σκορποχώρι. Σπαταλιέται δυναμικό με το να υπάρχουν ασυντόνιστες μεμονωμένες ενέργειες.

Οταν δημιουργήθηκε στην Αλόνησο (Πανεπιστήμιο Αιγαίου) τμήμα Ομοιοπαθητικής Ιατρικής (πρωτοβουλία Βυθούλκα), όπου έρχονται γιατροί από όλο τον κόσμο, λυσσάξανε οι «λάτρεις» της επιστήμης ότι φτιάξαμε σχολή για τσαρλατάνους, αντί να δουν τα θετικά της κίνησης αυτής.

Οπως μάλιστα μας πληροφορεί η Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Ερευνας 62 καθηγητές πανεπιστημίου υπέγραψαν κατά της δημιουργίας αυτού του τμήματος. Δεν είδα όμως κανέναν από αυτούς να αντιπροτείνει τη δημιουργία κάποιας άλλης σχολής υποδοχής ξένων σπουδαστών. Είδα όμως αρκετά προοδευτικά, κατά τα άλλα, (δεν ειρωνεύομαι, αλλά θλίβομαι με κάποιες ταυτίσεις…) μυαλά, να είναι (αθέλα τους) υπέρ των απόψεων της Ορθόδοξης Ομάδας Δογματικής Ερευνας…, χωρίς να έχουν επίσης αντιπροτάσεις. Η Ελλάδα της αιώνιας κριτικής… και της λογικής: Να καεί το βίντεο του γείτονα, αφού εγώ ακόμα δεν έχω…

Ο Κορρές είναι από τις πιο εξωστρεφείς ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά σε κάποιους ξυνίζει, επίσης, επειδή είχε ξεκινήσει σαν ομοιοπαθητικό φαρμακείο. Είδα ότι πρόσφατα μπήκε μέτοχος και στον Κρόκο Κοζάνης.

Μόνιμα βλέπουμε όλα τα ποτήρια μισογεμάτα, σε όποιο τομέα και αν γίνει κάτι, ειδικά εάν δεν το έχω κάνει ΕΓΩ και αν δεν συμφωνώ ΕΓΩ. Σπάνια, δε, προβάλονται παραδείγματα όπως το Πανεπιστήμιο Κρήτης με τις προωθημένες έρευνες και την εξαγωγή υψηλής τεχνολογίας. Διότι τα κύμβαλα αλλαλάζουν περισσότερο από όσους εργάζονται σε αυτή τη χώρα σιωπηλά και δημιουργούν παρακαταθήκες προσφοράς. Ετσι τα αρνητικά διογκώνονται, ενώ τα θετικά αποσιωπούνται πλήρως, κατά κανόνα. Είμαστε της δραματικής σχολής ANeme, αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάς ποτέ!

Ενώ: Οι ελληνικές επενδύσεις έχουν δημιουργήσει 200.000 θέσεις εργασίας, μέσω των 4.000 ελληνικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή (δική μου σημείωση: των Βαλκανίων) και των 3.200 παραρτημάτων των ελληνικών τραπεζών. Με επενδύσεις άνω των 16 δισ. ευρώ και με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα να κατέχει μερίδιο αγοράς σχεδόν 20%, υπάρχει ο φόβος να μεταδοθούν οι κραδασμοί από τα Βαλκάνια στην Αθήνα. Καθημερινή
Πού παράχθηκε αυτός ο πλούτος που επενδύθηκε στα Βαλκάνια άραγε;

Να πω και για ναυτιλία και άλλα ακόμα που θα μπορούσα να βρω; Αν τα μαζέψουμε όλα, μικρά και μεγάλα, θα διαπιστώσουμε ότι δεν είμαστε ΑΝΕΡΓΗ χώρα που δεν παράγει τίποτα. Το θέμα είναι πότε επιτέλους θα πάρουμε στα σοβαρά τους εαυτούς μας και τη χώρα μας, πότε θα οργανωθούμε, θα πάψουμε να κλαψουρίζουμε και θα πλασάρουμε κατάλληλα τα θετικά μας για να τονώσουμε το ηθικό μας, αντί να αναλωνόμαστε σε μιζέρια και γκρίνια.
Επίσης το θέμα είναι πότε επιτέλους μέρος του πλούτου που παράγεται θα επιστρέψει στην κοινωνία που τον παράγει. Βλέπε κι εδώ. Είπα ό,τι μου κατέβηκε, διότι διαφορετικά θα έπρεπε να κάνω έρευνα μηνών, ευελπιστώντας μέσα στα πολλά να υπάρχουν και κάποιες ουσιαστικές προτάσεις και όχι μόνομ*^#&@ες.
Ουφ! Διαλύθηκα για να δώσω συνδέσμους σε όλα αυτά. Ελπίζω σε κάτι να φανεί χρήσιμο σαν κείμενο και επιχειρηματολογία.

Σχόλια

  1. Πολύ ωραία παράγουμε.
    Παράγουμε το 1/5 των βιολογικών προϊόντων που παράγει η Ιταλία (η οποία παρεμπιπτόντως παράγει και αυτοκίνητα και ελικόπτερα. Πουλάει design σε ρούχα, παπούτσια και άλλα αντικείμενα).
    Πουλάμε και κρασιά (οι τιμές των οποίων τελευταία πέφτουν διαρκώς γιατί εξαιρετικά κρασιά άρχισαν να παράγουν και άλλες χώρες εκτός ευρώπης). Τα περισσότερα από τα οποία (όπως μου είπε ένας εισαγωγέας εδώ στη γερμανία) είναι αναξιόπιστα (δηλαδή τη μια χρονιά είναι έτσι και την άλλη γιουβέτσι, δηλαδή χωρίς καμιά σοβαρή τυποποίηση).
    Θα μπορούσαμε να πουλάμε λάδι. Προτιμάμε βέβαια να το δίνουμε στους ιταλούς (εξαγωγή είναι και αυτό) και αυτοί το πουλάνε συσκευασμένο σε ωραία μπουκαλάκια σε πολλαπλάσια τιμή.

    Δεν ξέρω βέβαια αν πρέπει να σχολιάσω τα σχετικά με την παιδεία και τα πανεπιστήμια. Η πρόταση του Anemos ήταν να δημιουργήσουμε κάτι σαν center of excellence που θα τραβήξουν επιστήμονες, συγγραφείς, και καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Και τουλάχιστον στο χώρο της επιστήμης ένα μεταπτυχιακό ή πτυχίο ή τμήμα ομοιοπαθητικής μάλλον σε τσαρλατανισμό (που είναι) φέρνει και σου χαλάει τη μόστρα της σοβαρής κοινωνίας που θέλει να επενδύσει στην έρευνα.

    Αν ψάξεις και άλλο μπορεί να βρεις και εταιρίες που δραστηριοποιούνται και σε τομείς της σύγχρονης τεχνολογίας. Είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν μερικές που παράγουν μέχρι και τσιπάκια. Αλλά προσοχή: Το πρόβλημα είναι πρόβλημα καινοτομίας (για την ακρίβεια επενδύουμε στην κενοτομία, εκεί στη Θεσ/νίκη κάτι παραπάνω ξέρετε μια και είστε η πόλη της και(ε)νοτομίας). Δηλαδή οι επιχειρήσεις αυτές αγοράζουν τις πατέντες και παράγουν προϊόντα που δεν είναι και αυτό που θα έλεγες cutting edge. Είναι μεν προϊόντα σύγχρονης τεχνολογίας, αλλά αφήνουν μάλλον περιορισμένο κέρδος σε αντιδιαστολή με καινοτόμα προϊόντα που το κέρδος είναι μεγαλύτερο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Δες λίγο πόσα ρίχνουμε στην έρευνα (=λίγα) και επιπλέον πως κατανέμονται αυτά που ρίχνουμε στην έρευνα (=λίγα από δω, λίγα από κει, να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι) και θα καταλάβεις γιατί ούτε καινοτομίες παράγουμε, ούτε έναν (κρίσιμα μεγάλο) πυρήνα ανθρώπων εκπαιδευμένων με την κατάλληλη τεχνογνωσία έχουμε που θα τραβήξει επενδύσεις σε αυτούς τους τομείς.
    xBerliner

    Υ.Γ.
    τα γαλακτοκομικά προϊόντα πράγματι έχουν καλή φήμη. Πέρα από την φέτα, τα γιαουρτάκια τα βρίσκεις σε όλα τα σούπερ μάρκετ εδώ πάνω. Και μάλιστα χωρίς διαφήμιση, χωρίς μάρκετινγκ. Φαντάσου να επένδυες και ως εταιρείες αλλά και ως χώρα στο μάρκετινγκ (π.χ. ελληνικό γαλακτοκομικό = ποιότητα = γεύση =...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βέβαια, τα τοπικά ποϊόντα και ο πολιτισμός έχουν την σημασία τους αλλά τα ισχυρά σημεία της οικονομίας μας είναι ο Τουρισμός, η Βιομηχανία (με ~15-20% συμμετοχή στο ΑΕΠ !!) και -φυσικά- η ναυτιλία (με ~15-20% συμμετοχή στο ΑΕΠ).

    Η χώρα δεν είναι καθόλου άνεργη και παράγουμε πάρα πολλά !

    Πρέπει όμως (α)να βελτιώσουμε τις δομές και την παραγωγικότητά μας και (β) πρέπει να απομονώσουμε τα 'υποκείμενα' που μας παρασύρρουν στην αυτολύπηση !

    Πολύ καλή η ανάρτηση !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστώ για την αναδημοσίευση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @xberliner θα συμφωνήσω μαζί σου ως προς το ότι ο ΑΝemos πρότεινε κάτι σαν center of excellence που θα τραβήξουν επιστήμονες, συγγραφείς, και καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Αλλά όσοι θεωρούν τσαρλατανισμό (που για μένα δεν είναι απαραίτητα) το τμήμα ομοιοπαθητικής ας παλέψουν με ίδιο πάθος με αυτό του Βυθούλκα να δημιουργήσουν κάτι ανάλογο. Δεν θεωρώ ότι είναι center of excellence το τμήμα ομοιοπαθητικής, αλλά δεν μας χαλάει κιόλας. Δόξα τω θεώ έχουμε άλλα χειρότερα να μας τη χαλάνε, όπως για παράδειγμα να καταργείται προοδευτικό πρόγραμμα σε σχολείο ένταξης μεταναστών λόγω του ότι δεν έκαναν πρωινή προσευχή (Βλέπε συγκρότημα Γκράβας, Στέλλα Πρωτονοτάριου). Να είσαι σίγουρος ότι ο Βυθούλκας δεν θα είχε καημό για τέτοιο ζήτημα σε αντίθεση με την Εκκλησία που τον θεωρεί περίπου όργανο του σατανά και που νοιάζεται για την... προσευχή και μόνο, αλλά κατά τα άλλα νοιάζεται τάχα μου και για την μη επιστημονικότητα της ομοιοπαθητικής.
    Ας επικεντρωθούμε στο θετικό της κίνησης να δημιουργήσουμε άλλες καλύτερες, αντί να γκρινιάζουμε ότι μας χαλάει το image της σοβαρότητας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα συμφωνήσω τέλος μαζί σου ότι πάσχουμε στον τομέα της καινοτομίας διότι επενδύουμε ελάχιστα στην έρευνα. Κάτι κινείται ωστόσο, αλλά δεν έχω ψάξει αρκετά το θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φλύαρη είμαι, το ξέρω, αλλά δεν μπορώ να μην σχολιάσω και το ότι οκ σε σχέση με την Ιταλία παράγουμε το 1/5 των βιολογικών προϊόντων και εκείνη παράγει και αυτοκίνητα και ελικόπτερα. Πουλάει design σε ρούχα, παπούτσια και άλλα αντικείμενα. Οκ και η Αυστρία παράγει ακόμα περισσότερα βιολογικά προϊόντα και η Γαλλία έχει επίσης βαριά βιομηχανία κλπ, κλπ. Αφού κάποτε αφήσαμε στην άκρη τη βαριά βιομηχανία και εκτελέσαμε και αυτόν που είχε πρόταση σε σχέση με αυτή (βλέπε Μπάτσης, Μπελογιάννης) ας σταματήσουμε επιτέλους να μοιρολογούμε για όσα δεν κάναμε και ας προχωρήσουμε επιτέλους από 'δω και πέρα με όσα μπορούμε να κάνουμε. Διαφορετικά θα ζούμε διαρκώς στο παρελθόν, αναπολώντας πόσες ευκαιρίες χάσαμε και θα χάνουμε το παρόν που δημιουργεί το μέλλον που θα είναι επίσης χαμένο έτσι.
    Δεν έχει νόημα να τονίζουμε τι δεν καταφέραμε, αλλά τι μπορούμε από δω και πέρα να κάνουμε, αλλιώς θα χάσουμε και όσες πιθανές ευκαιρίες υπάρχουν σήμερα πια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θερμά συγχαρητήρια για κείμενο και έρευνα.

    Δεν διαφωνούμε ΚΑΘΟΛΟΥ!!! Μα ΚΑΘΟΛΟΥ!!!

    Ισα ίσα! Ολα όσα γράφεις δείχνουν οτι ως χώρα (ως πολιτεία κυρίως) έχουμε το πρόβλημα που δεν στηρίζουμε όλα αυτά που γίνονται και τα άλλα που μπορούν να γίνουν.
    Εχουμε την ικανότητα όχι απλώς να βγούμε από την Κρίση αλλά να πάμε πολύ μπροστά.

    Χαίρομαι απίστευτα που το υπερβολικό κείμενό μου, το γκρινιάρικο, γέννησε τέτοιο θαύμα!

    Πάμε και γι' άλλα τέτοια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Οταν δημιουργήθηκε στην Αλόνησο (Πανεπιστήμιο Αιγαίου) τμήμα Ομοιοπαθητικής Ιατρικής (πρωτοβουλία Βυθούλκα), όπου έρχονται γιατροί από όλο τον κόσμο, λυσσάξανε οι «λάτρεις» της επιστήμης ότι φτιάξαμε σχολή για τσαρλατάνους, αντί να δουν τα θετικά της κίνησης αυτής."

    Ωραία να φτιάξουμε και σχολή χαρτομαντείας, σχολή ταρό και σχολή αστρολογίας για να μαζέψουμε ξένους.

    Η ομοιπαθητική είναι τσαρλατανισμός πια ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ. Βασίζεται στο φαινόμενο placebo, δηλαδή πίνεις νεράκι και νομίζεις ότι κάνει δουλειά. Επιστημονικά και ιατρικά δεν έχει κανένα όφελος και όταν εμφανίζεται πανεπιστημιακή σχολή που το προωθεί είναι ΝΤΡΟΠΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σόρυ αλλά η συζήτηση περί ομοιοπαθητικής είναι εκτός θέματος και ποστ. Δεν διαγράφω το σχόλιο αλλά δεν θα δεχτώ και άλλο επ' αυτού.
    Μια άλλη φορά, κάπου αλλού.

    ΕΛΕΟΣ όμως!
    ΕΛΕΟΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σχολίασα το πνεύμα του άρθρου ότι "αντί να δουν τα θετικά της κίνησης αυτής" οι "κακοί" επιστήμονες μάζεψαν υπογραφές και χάσαμε τους ξένους που θα σπούδαζαν.

    Η δεύτερη παράγραφος είναι για να υποστηρίξει την πρώτη μιας που πολλοί θεωρούν ότι η ομοιοπαθητική είναι επιστήμη που πολεμούν οι φαρμακοβιομηχανίες. Δεν είχα σκοπό να ανοίξω συζήτηση για την ομοιοπαθητική οπότε τα έλεος έπρεπε να τα κρατήσεις για τον επόμενο από μένα που θα έγραφε κάτι - αν υπήρχε.

    Δεν είναι ανάγκη να το δημοσιεύσεις, απλά για να ξέρεις ότι με προσέβαλε ο τρόπος σου.

    Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δεν κατάλαβες: σχόλια εκτός θέματος (και μάλιστα ανώνυμα) που "πηδάνε" μια συζήτηση προσβάλλουν εμένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δεν κατάλαβες: σχόλια εκτός θέματος (και μάλιστα ανώνυμα) που "πηδάνε" μια συζήτηση προσβάλλουν εμένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…