Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Να κάνουμε διάλογο;

Ρε σύντροφοι να κάνω μια παρατήρηση διότι έχω αρχίσει να ψιλοτρελαίνομαι;

Οτα διαφωνούμε κάνουμε διάλογο.
Οταν συμφωνούμε δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα, κλείνουμε το μάτι, χτυπάμε φιλικά την πλάτη και πηγαίνουμε για μπύρες.


Το λέω λάθος;

Μια απάντηση;

Σχόλια

  1. "Ο διάλογος μεταξύ ετεροφρόνων είναι αδύνατος και μεταξύ ομοδόξων περιττός".

    Παναγιωτης Κονδυλης

    "Στοχασμοί & Αποφθέγματα"
    -Συμβολές στη θεωρία της επικοινωνίας και της αγάπης προς τον πλησίον

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο διάλογος μεταξύ ετεροφρόνων είναι αδύνατος και μεταξύ ομοδόξων περιττός.

    Παναγιωτης Κονδυλης

    "Στοχασμοί & Αποφθέγματα" :
    Συμβολές στη θεωρία της επικοινωνίας και της αγάπης προς τον πλησίον

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. sostos ise me ti diafora oti pame gia tsipoura.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΤΟ ΚΟΥΝΟΥΠΙ12/11/2009 07:20:00 μ.μ.

    ...οπώτε, κάντε sex και όχι διάλογο!
    Σίγουρα δεν θα κάνετε πόλεμο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η πολιτική έρχεται με πακέτα από το εξωτερικό. Δεν υπάρχουν κόμματα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη διότι δεν υπάρχει λόγος, έτσι που έγινε η κατάσταση, να υπάρχουν. Απλά το ΠΑΣΟΚ κρύβεται πίσω από την σημαία και το γλυκανάλατο προσωπάκι του ενώ κρύβει τον μπαλτά και δεν σου το δείχνει. Είναι φασιστικό κόμμα από την στιγμή που σήμερα ο πρωθυπουργός δήλωσε στις Βρυξέλλες "έχουμε πολλά σχέδια αλλά δεν θα τα πούμε δημόσια". Μόνο η παρέα των βουτυρομπεμπέδων θα τα ξέρουν. Εμείς θα ακούσουμε μόνο την διαταγή του αυτοκράτορα. Δυστυχώς γκιλοτίνες για εκλεγμένους αυτοκράτορες δεν εφευρέθηκαν... ακόμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ θα συμφωνήσω.

    Όταν διαφωνούμε είναι που πρέπει να κάνουμε διάλογο.

    Αλλά να ξεκινάμε έτοιμοι να κριτικάρουμε και μεις οι ίδιοι τις δικές μας θέσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εγώ θα συμφωνήσω.

    Όταν διαφωνούμε είναι που πρέπει να κάνουμε διάλογο.

    Αλλά να ξεκινάμε έτοιμοι να κριτικάρουμε και μεις οι ίδιοι τις δικές μας θέσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…