Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κίτρινη Δημοσιογραφία με ναζιστικές ρίζες

Γράφει η Άννα Φραγκουδάκη

# Ένα φαινόμενο πολύ επικίνδυνο ανθεί. Δυστυχώς σχετίζεται με τη λεγόμενη διαπλοκή, με αδικήματα που συνιστούν κατάχρηση εξουσίας από εκπροσώπους της και βλάπτουν βαθιά την κοινωνία γιατί απαξιώνουν το δημοκρατικό σύστημα. Η εκμετάλλευση όμως της δικαίως κλονισμένης εμπιστοσύνης των πολιτών στους εκπροσώπους του κράτους από ένα είδος δημοσιογραφίας που αντικαθιστά την πολιτική κριτική με τη σπίλωση, με τη συκοφαντία, είναι πολύ επικίνδυνο φαινόμενο.

# Η γενίκευση στην οποία στηρίζεται αυτή η δημοσιογραφία «όλοι οι εκπρόσωποι θεσμών και εξουσιών είναι άτομα ανήθικα και αργυρώνητα» έχει προέλευση τον ναζισμό και ναρκοθετεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Το μέγα πρόβλημα είναι η δύναμη της συκοφαντίας. Η συκοφαντία είναι γνωστό από την αρχαιότητα ότι αποδίδει.

«Όλο και κάτι μένει». Συχνά η καταδίκη του συκοφάντη στα δικαστήρια γίνεται πολύ λιγότερο γνωστή.

Ένα επαίσχυντο είδος δημοσιογραφίας ανθεί και ασκεί ρόλο τρομοκρατίας.

Απειλεί τα δημόσια πρόσωπα, καθώς τολμάει να αποδίδει σε πολιτικούς της αντιπάλους απολύτως ανύπαρκτα δεδομένα, αδιαφορώντας για την ενδεχόμενη καταδίκη, γιατί αυτή η δημοσιογραφία αδιαφορεί για χρηματικές ποινές, ακόμα και βαριές.

# Είναι μεγάλος κίνδυνος αυτό το φαινόμενο. Η συκοφαντική σπίλωση στη θέση της πολιτικής κριτικής είναι βαθιά βλαβερή. Νομικά δεν ξέρω, αλλά ίσως θα έπρεπε σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης συκοφαντίας να μην προβλέπονται ποινές χρηματικές αλλά αφαίρεση του δικαιώματος στο δημοσιογραφικό λειτούργημα. Ίσως θα έπρεπε να το λάβει υπόψη η κυβέρνηση, καθώς βάλθηκε και πολύ σωστά να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος και μακάρι να το καταφέρει.

# Ευθύνη όμως έχουμε και οι πολίτες. Πρέπει να ελέγχεται και βεβαίως να τιμωρείται η κάθε κατάχρηση εξουσίας. Είναι απαραίτητη η προστασία της κοινωνίας από την αυθαιρεσία και κάθε παρανομία εκπροσώπων των εξουσιών. Δεν είναι όμως δείγμα υγιούς κοινωνίας να ανθεί η κίτρινη δημοσιογραφία και να είναι εμπορικό είδος η συκοφαντία. Η δημοσιογραφία που απειλεί δικαίους και αδίκους, μη διστάζοντας αν δεν έχει στοιχεία να ψεύδεται, ανοίγει βάραθρο. Η κατάχρηση της εξουσίας των ΜΜΕ με όπλα την ανηθικότητα και τον εκβιασμό είναι βάραθρο για την κοινωνία.

Σχόλια

  1. Πράγματι πρόκειται για κιτρινισμό φασιστοειδούς ύφους. Όταν ο δημοσιογράφος αποκαλύπτεται ως ο αυτόκλητος προστάτης του πολίτη και μόνο μέσα αυτού θα λυθούν τα προβλήματά του, όταν ο δημοσιογράφος παρουσιάζεται ως ο μόνος άσπηλος χωρίς συμφέροντα -παρά μόνο τάχα την αλήθεια- τότε ο φαισιμός της επικοινωνίας κιτρινίζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και το βάραθρο έχει πια βαθύνει πολύ από κάτι φερέλπιδες κάποτε νέους που ξεκίναγαν από τα χαμηλά... για να φτάσουν να παίζουν τώρα πια τον αη γιώρτη που σκοτώνει τάχα μου το δράκο για να προστατεύσει δήθεν τη δημοκρατία... Πφ! Βρωμίλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και το βάραθρο έχει πια βαθύνει πολύ από κάτι φερέλπιδες κάποτε νέους που ξεκίναγαν από τα χαμηλά... για να φτάσουν να παίζουν τώρα πια τον αη γιώρτη που σκοτώνει τάχα μου το δράκο για να προστατεύσει δήθεν τη δημοκρατία... Πφ! Βρωμίλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…