Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημοσιογράφοι: Και πάμε ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη...

(Θα γράψω πάλι ένα ποστ για τα δημοσιογραφικά μας.
Από αυτά δηλαδή που δεν αφορούν ΚΑΝΕΝΑΝ άλλον, που κανείς δεν τα σχολιάζει, που κανείς δεν τα διαβάζει διότι μας έχουν "γραμμένους" κανονικά!
Κι επειδή οι μόνοι που ίσως τα διαβάζουν είναι κάποιοι λίγοι συνάδελφοι (που όμως δεν τολμούν να σχολιάσουν είτε συμφωνούν είτε όχι, μάλλον διότι ντρέπονται μην τους πουν α-σόβαρους), ας τα πούμε μεταξύ μας...)

Ρωτάω λοιπόν κι ας μου απαντήσει κάποιος: ΠΟΙΟΣ έχει εξαγγείλει την ΣΗΜΕΡΙΝΗ μας απεργία;

Να σας πω ποιός μήπως και σας διαφεύγει;

Το ΠΑΜΕ! Δηλαδή το ΚΚΕ!
Μόνο του!

Κανένας άλλος!

Δεύτερη ερώτηση: ΠΟΙΟΣ αποφάσισε να κάνουμε και οι δημοσιογράφοι απεργία;

Να σας το πω κι αυτό μήπως επίσης σας διαφεύγει;

Ο Σόμπολος! Ο γνωστός Σόμπολος! Ο Σόμπολος που δεν επιτρέπει να εκλεγεί προεδρείο στην ΕΣΗΕΑ...

ΠΑΜΕ και Σόμπολος λοιπόν μας σέρνουν σε μια απεργία με ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΑ, εκτός τόπου και χρόνου αιτήματα!

Και απόψε βγαίνει η ΠΟΕΣΥ, η Ομοσπονδία -ΑΠΟΨΕ, την ΠΑΡΑΜΟΝΗ- και τι λέει;

Λέει:

Δύο από τις πέντε Ενώσεις της Π.Ο.Ε.ΣΥ. (Ε.Σ.Η.Ε.Α. και Ε.Σ.Π.Η.Τ.) αποφάσισαν την κήρυξη 24ωρης απεργίας ενώ τρεις Ενώσεις, η Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ., η Ε.Σ.Η.Ε.Θ.Σ.Ε.-Ε. και η Ε.Σ.Η.Ε.Π.Η.Ν. δεν συμφώνησαν με την 24ωρη απεργία.
Η ΠΟΕΣΥ επισημαίνει ότι «η ενότητα σε αυτήν την κρίσιμη για τον κλάδο και τους εργαζόμενους περίοδο, αποτελεί το όπλο και δεν μπορεί να μπει σε διαπραγμάτευση. Η συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις της 17ης Δεκεμβρίου είναι πρώτη σε μια σειρά δύσκολων αγώνων για τα δικαιώματά μας»

Δύο απέναντι σε τρεις!

Ενότητα...

Μπλα-μπλα-μπλα...

Εκείνο που δεν μας λέει είναι η ΙΔΙΑ η ΠΟΕΣΥ τι είχε αποφασίσει για την απεργία;
ΕΙΧΕ αποφασίσει κάτι;

Δέχεται τη λογική αυτών των αιτημάτων;

Αν όχι, τι είναι αυτές οι ανοησίες που βγαίνει και λέει;;;

Αν όχι...

...δεν βρίσκουν ένα Ζάλογγο να πάνε να χορέψουν ΟΛΟΙ μαζί;;;

Είμαστε ή για τα πανηγύρια... ή για ομαδική αυτοκτονία!

Με τις πέτρες θα μας πάρουν!

Σωσμό έτσι πάντως ΔΕΝ έχουμε!






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…