Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Να μην σιωπήσουμε...

Αναδημοσιεύω από το μπλογκ του Gazmend Kapllani:


Η απόφαση του Υπ. Συμβουλίου για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα και για το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές – με συγκεκριμένους όρους – στους νόμιμους μετανάστες, βρίσκεται αναρτημένη ήδη στο http://www.opengov.gr/ypes. Σας προτρέπω και σας παρακαλώ να χάσετε κάποιο χρόνο από την ημέρα σας για να ρίξετε μια ματιά στα νομοσχέδια που σας ενδιαφέρουν. Επιπλέον, μια βόλτα στα σχόλια θα σας δείξει πως η φοβία, η παραπληροφόρηση και η μισαλλοδοξία έχουν αυτή τη στιγμή το πάνω χέρι. Σε αυτές τις στιγμές δεν πρέπει να σιωπήσουμε. Εμείς που πιστεύουμε σε μια κοινωνία και μια Ελλάδα πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη. Η φωνή μας πρέπει να ακουστεί. Να μην δώσουμε άλλοθι «πλειοψηφιών» σε αυτούς που θέλουν τους μετανάστες και τα παιδιά τους πολίτες τρίτης κατηγορίας. Σε αυτούς που θέλουν την Ελλάδα μια κοινωνία με γκέτο και αδυσώπητες εθνοφυλετικές συγκρούσεις. Δεν συνηθίζω να κάνω τέτοιες εκκλήσεις. Αλλά νομίζω οτι είναι από εκείνες τις στιγμές που οφείλουμε να μην υποτιμούμε τις φωνές που σπέρνουν μίσος και παραπληροφόρηση. Σας παρακαλώ να μεταδώσετε αυτό το μήνυμα.

Καλη Χρονιά και πιο ανθρώπινη σε όλες και σε όλους


Σχόλια

  1. Ωπα! Τι εννοεί ο αρθρογράφος γράφοντας πως "ποτέ τα ανθρώπινα αλλά και τα πολιτικά, δημοκρατικά δικαιώματα δεν αποφασίζονται με αυτόν τον τρόπο [μέσω Δημοψηφίσματος δηλαδή]. Μια Δημοκρατία ΟΦΕΙΛΕΙ έτσι κι αλλιώς να τα παρέχει και να τα υπερασπίζεται χωρίς να τα διαπραγματεύεται."?

    Ποιά ακριβώς Δικαιώματα είναι τα αυτονόητα, και αντικείμενο έχουν ποιούς?

    Η Δημοκρατία είναι Πολίτευμα ενός Κράτους, το οποίο κράτος αποτελείται από συγκεκριμένους Πολίτες τους οποίους ενώνουν κάποιοι δεσμοί, είτε αυτοί είναι οικογένειας/καταγωγής, είτε γλώσσας, είτε θρησκευτικοί, είτε πολιτισμικοί, είτε κοινών συμφερόντων. Το Κράτος έχει επίσης συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο εφαρμογής της ισχύος του.

    Το Κράτος έχει κανόνες προστασίας και προώθησης των συμφερόντων των πολιτών του, βασισμένο στην λογική ακριβώς των δεσμών που ενώνουν ούτως ή άλλως τα μέλη/πολίτες του. Όπως το κράτος δεν μπορεί να εφαρμόσει την ισχύ του στον γεωγραφικό χώρο τρίτου κράτους, εξίσου μέλη/υπήκοοι τρίτου κράτους δεν μπορούν να θεωρούνται αυθωρεί και αυτονοήτως κοινωνοί των παραπάνω κανόνων προστασίας και προώθησης των συμφερόντων των υπηκόων του.

    Αν θεωρήσω πως τα "πολιτικά, δημοκρατικά δικαιώματα" βρίσκουν αυτόματα εφαρμογή παντού, σαν από την φύση τους, γιατί να μην βρίσκουν Ολα τα δικαιώματα αυτά εφαρμογή Παντού? Γιατί να μην βρίσκει εφαρμογή το Δίκαιο των ΗΠΑ εφαρμογή στο Αφγανιστάν, ή και το αντίστροφο?

    Για να το κάνω πιό σαφές, αν η παρέα μου η οικογένειά μου κι εγώ συμφωνούμε πως είναι καλή ιδέα να ρίξουμε λεφτά σε ένα κοινό ταμείο για να έχουμε πρόσβαση σε ένα γιατρό - ας τον πούμε Κο ΕΣΥ - δεν σημαίνει πως και ο δίπλα έχει δικαίωμα δωρεάν πρόσβασης στον παραπάνω γιατρό. Μπορεί να μας φανεί καλή ιδέα να τον θεραπεύσουμε για να μην κολλήσουμε κι εμείς, μπορεί να μας φανεί καλή ιδέα να τον θεραπεύσουμε για να τον εκμεταλλευθούμε, μπορεί να μας αρέσει η προσωπικότητά του και να του προτείνουμε να μπεί στην παρέα μας και να βάλει κι αυτός τον οβολό του στο κοινό ταμείο, μπορεί όμως και να μας φανεί καλή ιδέα να τον αποφύγουμε. Είναι δικαίωμά μας να αποφασίσουμε, την στιγμή που δεν επιβάλουμε την βούλησή μας στην δική του παρέα/οικογένεια/γιατρό.

    Ήτοι να κάνουμε Δημοψήφισμα.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωπα! Τι εννοεί ο αρθρογράφος γράφοντας πως "ποτέ τα ανθρώπινα αλλά και τα πολιτικά, δημοκρατικά δικαιώματα δεν αποφασίζονται με αυτόν τον τρόπο [μέσω Δημοψηφίσματος δηλαδή]. Μια Δημοκρατία ΟΦΕΙΛΕΙ έτσι κι αλλιώς να τα παρέχει και να τα υπερασπίζεται χωρίς να τα διαπραγματεύεται."?

    Ποιά ακριβώς Δικαιώματα είναι τα αυτονόητα, και αντικείμενο έχουν ποιούς?

    Η Δημοκρατία είναι Πολίτευμα ενός Κράτους, το οποίο κράτος αποτελείται από συγκεκριμένους Πολίτες τους οποίους ενώνουν κάποιοι δεσμοί, είτε αυτοί είναι οικογένειας/καταγωγής, είτε γλώσσας, είτε θρησκευτικοί, είτε πολιτισμικοί, είτε κοινών συμφερόντων. Το Κράτος έχει επίσης συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο εφαρμογής της ισχύος του.

    Το Κράτος έχει κανόνες προστασίας και προώθησης των συμφερόντων των πολιτών του, βασισμένο στην λογική ακριβώς των δεσμών που ενώνουν ούτως ή άλλως τα μέλη/πολίτες του. Όπως το κράτος δεν μπορεί να εφαρμόσει την ισχύ του στον γεωγραφικό χώρο τρίτου κράτους, εξίσου μέλη/υπήκοοι τρίτου κράτους δεν μπορούν να θεωρούνται αυθωρεί και αυτονοήτως κοινωνοί των παραπάνω κανόνων προστασίας και προώθησης των συμφερόντων των υπηκόων του.

    Αν θεωρήσω πως τα "πολιτικά, δημοκρατικά δικαιώματα" βρίσκουν αυτόματα εφαρμογή παντού, σαν από την φύση τους, γιατί να μην βρίσκουν Ολα τα δικαιώματα αυτά εφαρμογή Παντού? Γιατί να μην βρίσκει εφαρμογή το Δίκαιο των ΗΠΑ εφαρμογή στο Αφγανιστάν, ή και το αντίστροφο?

    Για να το κάνω πιό σαφές, αν η παρέα μου η οικογένειά μου κι εγώ συμφωνούμε πως είναι καλή ιδέα να ρίξουμε λεφτά σε ένα κοινό ταμείο για να έχουμε πρόσβαση σε ένα γιατρό - ας τον πούμε Κο ΕΣΥ - δεν σημαίνει πως και ο δίπλα έχει δικαίωμα δωρεάν πρόσβασης στον παραπάνω γιατρό. Μπορεί να μας φανεί καλή ιδέα να τον θεραπεύσουμε για να μην κολλήσουμε κι εμείς, μπορεί να μας φανεί καλή ιδέα να τον θεραπεύσουμε για να τον εκμεταλλευθούμε, μπορεί να μας αρέσει η προσωπικότητά του και να του προτείνουμε να μπεί στην παρέα μας και να βάλει κι αυτός τον οβολό του στο κοινό ταμείο, μπορεί όμως και να μας φανεί καλή ιδέα να τον αποφύγουμε. Είναι δικαίωμά μας να αποφασίσουμε, την στιγμή που δεν επιβάλουμε την βούλησή μας στην δική του παρέα/οικογένεια/γιατρό.

    Ήτοι να κάνουμε Δημοψήφισμα.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…