Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Αντισυστημική» παρθενία ή...;

Θ. Καρτερός

Γιαλαντζί, ή βαμμένοι στο αίμα, οι τρομοκράτες ποτέ δεν έβλαψαν το σύστημα που υποτίθεται ότι πολεμούν. ΠΟΤΕ! Ίσα-ίσα το βοήθησαν να ξεπεράσει δυσκολίες, να νομιμοποιήσει την πιο άγρια καταστολή, να σταθεροποιηθεί χειραγωγώντας κόσμο και κόσμο. Αυτός είναι και ο λόγος που αν η αγριότητα του συστήματος δεν παράγει τρομοκράτες τη στιγμή που τους χρειάζεται, τότε τους κατασκευάζει στα εργαστήρια των μυστικών υπηρεσιών. Μια μικρή αναδρομή στα διάφορα Ράιχσταγ και τις Κόκκινες Προβιές του παρελθόντος είναι αποκαλυπτική.
Γι’ αυτό δεν είναι καθόλου πειστική η προσπάθεια να πειστούμε ότι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας μπορεί να γίνει με εθνικές συμφωνίες και κομματικές ομοφωνίες. Κοιτάξτε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Το ΛΑΟΣ ανοιχτά και λαίμαργα, η Ν.Δ. πιο ντροπαλά αλλά σαφώς, και το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ ακόμα πιο ντροπαλά, αλλά επίσης σαφώς, επενδύουν στην τρομοκρατία και στο φόβο που αυτή παράγει. Από το ακροδεξιό αίτημα για περισσότερη αστυνομία, μέχρι τις αυστηρές εμφανίσεις του υπουργού Προστασίας (μας) και τις συναινετικές μπαρούφες ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., όλα παίζουν. Ο καλός ο μύλος του συστήματος αλέθει και Σέχτες και Πυρήνες και όλα τα συναφή.
Με αυτά τα δεδομένα υπάρχουν κι κείνοι που αναρωτιούνται: Συγκροτεί επαρκή αριστερή πολιτική η αυτονόητη καταδίκη της τρομοκρατίας, ή και οι επίσης αυτονόητες επισκέψεις στα νοσοκομεία; Η αριστερά είναι εντελώς και κάθετα αντίθετη στη βία, στο αίμα, στις καταστροφές, εν ονόματι οποιωνδήποτε σκοπών. Καταγγέλλει ότι η δημοκρατία, τα δικαιώματα των πολιτών, το κίνημα των εργαζομένων και τελικά η ίδια πληρώνουν τα σπασμένα. Ξέρει ποιον πυροβολούν τα Καλάσνικοφ μαζί με τους πολίτες και τους αστυνομικούς που σημαδεύουν. Η αριστερά έχει συνεπώς ανοιχτό πολιτικό μέτωπο με την τρομοκρατία κάθε είδους. Έτσι δεν είναι;
Ε, τότε ας κάνει αυτό που ξέρει καλά. Να συζητήσει με όρους πολιτικής και μαζικής αντιμετώπισης, το φαινόμενο. Να επισημάνει τις επιπτώσεις του, τις ποικίλες στάσεις και επιδιώξεις που γεννάει. Να προτείνει το δικό της «διά ταύτα» -απάντηση στις ΛΑΟΣυνταγές, στις αστυνομολαγνείες και στις πανεθνικές τρυφερότητες. Να πείσει ότι χρειάζονται όχι κινήσεις φιγούρας, αλλά εγρήγορση, κινητοποίηση, πεζοδρόμιο, με συγκεκριμένα αιτήματα κι όχι μόνο κατάρες. Αλλιώς ας αφήνει τους Προστάτες να κάνουν παιγνίδι, κλεισμένη στα… πτερυγοειδή φοβικά σύνδρομα μη χάσει την αντισυστημική παρθενία της.



>«Αντισυστημική» παρθενία ή...;

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…