«Αντισυστημική» παρθενία ή...;

Θ. Καρτερός

Γιαλαντζί, ή βαμμένοι στο αίμα, οι τρομοκράτες ποτέ δεν έβλαψαν το σύστημα που υποτίθεται ότι πολεμούν. ΠΟΤΕ! Ίσα-ίσα το βοήθησαν να ξεπεράσει δυσκολίες, να νομιμοποιήσει την πιο άγρια καταστολή, να σταθεροποιηθεί χειραγωγώντας κόσμο και κόσμο. Αυτός είναι και ο λόγος που αν η αγριότητα του συστήματος δεν παράγει τρομοκράτες τη στιγμή που τους χρειάζεται, τότε τους κατασκευάζει στα εργαστήρια των μυστικών υπηρεσιών. Μια μικρή αναδρομή στα διάφορα Ράιχσταγ και τις Κόκκινες Προβιές του παρελθόντος είναι αποκαλυπτική.
Γι’ αυτό δεν είναι καθόλου πειστική η προσπάθεια να πειστούμε ότι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας μπορεί να γίνει με εθνικές συμφωνίες και κομματικές ομοφωνίες. Κοιτάξτε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Το ΛΑΟΣ ανοιχτά και λαίμαργα, η Ν.Δ. πιο ντροπαλά αλλά σαφώς, και το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ ακόμα πιο ντροπαλά, αλλά επίσης σαφώς, επενδύουν στην τρομοκρατία και στο φόβο που αυτή παράγει. Από το ακροδεξιό αίτημα για περισσότερη αστυνομία, μέχρι τις αυστηρές εμφανίσεις του υπουργού Προστασίας (μας) και τις συναινετικές μπαρούφες ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., όλα παίζουν. Ο καλός ο μύλος του συστήματος αλέθει και Σέχτες και Πυρήνες και όλα τα συναφή.
Με αυτά τα δεδομένα υπάρχουν κι κείνοι που αναρωτιούνται: Συγκροτεί επαρκή αριστερή πολιτική η αυτονόητη καταδίκη της τρομοκρατίας, ή και οι επίσης αυτονόητες επισκέψεις στα νοσοκομεία; Η αριστερά είναι εντελώς και κάθετα αντίθετη στη βία, στο αίμα, στις καταστροφές, εν ονόματι οποιωνδήποτε σκοπών. Καταγγέλλει ότι η δημοκρατία, τα δικαιώματα των πολιτών, το κίνημα των εργαζομένων και τελικά η ίδια πληρώνουν τα σπασμένα. Ξέρει ποιον πυροβολούν τα Καλάσνικοφ μαζί με τους πολίτες και τους αστυνομικούς που σημαδεύουν. Η αριστερά έχει συνεπώς ανοιχτό πολιτικό μέτωπο με την τρομοκρατία κάθε είδους. Έτσι δεν είναι;
Ε, τότε ας κάνει αυτό που ξέρει καλά. Να συζητήσει με όρους πολιτικής και μαζικής αντιμετώπισης, το φαινόμενο. Να επισημάνει τις επιπτώσεις του, τις ποικίλες στάσεις και επιδιώξεις που γεννάει. Να προτείνει το δικό της «διά ταύτα» -απάντηση στις ΛΑΟΣυνταγές, στις αστυνομολαγνείες και στις πανεθνικές τρυφερότητες. Να πείσει ότι χρειάζονται όχι κινήσεις φιγούρας, αλλά εγρήγορση, κινητοποίηση, πεζοδρόμιο, με συγκεκριμένα αιτήματα κι όχι μόνο κατάρες. Αλλιώς ας αφήνει τους Προστάτες να κάνουν παιγνίδι, κλεισμένη στα… πτερυγοειδή φοβικά σύνδρομα μη χάσει την αντισυστημική παρθενία της.



>«Αντισυστημική» παρθενία ή...;

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...