Ριχάρδος Σωμερίτης για Ιντιμιντια

>Οι δουλείες ενός σέρβερ


Περιμένεις... περιμένεις... περιμένεις... Λες, δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα ακουστεί και μια άλλη άποψη που δεν θα είναι ούτε ακροφασιστοναζιστική ούτε και αριστερο-α-πολιτική όπως αυτές που έχουμε βαρεθεί να ακούσουμε...
Περιμένεις μια άποψη που να θέτει το θέμα του ΙΝΤΙΜΙΝΤΙΑ στην πολιτική του βάση...

Κάποιον που δεν θα θεωρεί θέμα-ταμπού το διάσημο (!) site και τη φιλοξενία του στον σέρβερ του Πολυτεχνείου.
Διότι όπου υπάρχουν ταμπού, υπάρχει και ΦΟΒΟΣ. Μη μιλήσεις και κάνεις "εχθρούς", και σε πουν "δεξιό", "αντιδραστικό" ή ο,τι άλλο έλθει στο μυαλό της κάθε μουρλοκακομοίρας...
Ειδικά όταν αυτό το ταμπού έχει εκφυλιστεί σε κάτι που ουδεμία σχέση έχει με τις αρχικές του προθέσεις και καταβολές...

Ευτυχώς μια τέτοια άποψη διάβασα σήμερα:

Το αθηναϊκό ιντιμίντια εκπέμπει από τον «σέρβερ» του Πολυτεχνείου. Το Πολυτεχνείο έχει έναν ισχυρό σέρβερ για τις εκπαιδευτικές, διοικητικές και ερευνητικές ανάγκες του. Παλαιότερα (ή πάντα, δεν γνωρίζω) μια μικρή καθημερινή εφημερίδα, με μεγάλη όμως επιρροή στο Πανεπιστήμιο,τον σέρβερ αυτόν χρησιμοποιούσε επίσης. Και για να είναι τα πράγματα σαφή: ο σέρβερ είναι στο Διαδίκτυο ό,τι το ταχυπιεστήριο στον Τύπο. Δεν νομίζω ότι το Εθνικό Τυπογραφείο θα τύπωνε δωρεάν κάποια εφημερίδα στο όνομα της ελευθερίας του λόγου.

Αλλά το Πολυτεχνείο «τυπώνει» το Ιντιμίντια. Αυτό σημαίνει ότι όποιος το επιθυμεί μπορεί να αξιώσει από το Πολυτεχνείο την ίδια εξυπηρέτηση; Με βάση ποιο σκεπτικό οι πρυτανικές αρχές (και οι μόνιμοι καταληψίες του) θα πουν ναι ή όχι; Πώς θα αντιμετώπιζαν τις νομικές συνέπειες των διακινούμενων κειμένων αν εμπίπτουν στις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα: δεν είναι οι αρχές αυτές συνεργοί των ανωνύμων; Είναι αυτονόητο ότι δεν θέτω θέμα απαγόρευσης του Ιντιμίντια. Αλλά ένα διπλό ερώτημα: α) αν το κράτος οφείλει (παρά το θλιβερό σοβιετικό προηγούμενο) να παρέχει τα τεχνικά μέσα της δημόσιας έκφρασης και αν ναι, γιατί μόνο στο Διαδίκτυο και όχι στη ραδιοφωνία, την τηλεόραση και τον Τύπο- και πού θα μπορούσα να καταθέσω τη σχετική αίτηση; Και β) ως πότε τα μπλογκ του «ελεύθερου λόγου» θα έχουν, χωρίς κυρώσεις, τα απεχθή χαρακτηριστικά των ανώνυμων επιστολών, με την αμέριστη τεχνική συμπαράσταση της Πολιτείας;

Αυτό είναι (π.χ. κυρία Διαμαντοπούλου) το πολιτικό ζήτημα και όχι φυσικά οι καθυστερημένες και μονόπλευρες καταγγελίες μερικών ακροδεξιών (που τα φιλικά τους μπλογκ- το γνωρίζετε- οργιάζουν βρίζοντας και συκοφαντώντας) μήτε η αιφνίδια μονόπλευρη αφύπνιση μιας Δικαιοσύνης που γνωρίζει το θέμα από χρόνια.



Και επίσης:
H ελευθερία της έκφρασης στην Ελλάδα είναι κάτι σαν ακορντεόν: υπάρχει μόνο όταν ο λόγος δεν ενοχλεί, ενώ θα έπρεπε να ισχύει το αντίθετο.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_22/11/2009_362390

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...