Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Ο αέρας κι ο άνεμος»

Κάθε χρόνο, στις 6 Νοεμβρίου, ανάμεσα σε ματωμένα μονόστηλα και σκυθρωπά αποσιωπητικά, βρίσκω ένα γράμμα σε φάκελλο του παλιού καιρού, με τις γαλάζιες διακεκομμένες γραμμές στις άκρες.

Τους ανασύρει από τα τιμαλφή του ο υποβολέας, και δεν παραλείπει να είναι ακριβής σ' αυτό το επιστολιμαίο ραντεβού... Ιδού, λοιπόν, για φέτος, εσώκλειστος «Ο αέρας κι ο άνεμος» του Γκαλεάνο, σιωπηλός μέχρι την ιεροτελεστία του ανοίγματος, δίπλα στους απεργούς του Πειραιά, τους ξεσηκωμένους της OPEL, τις υμνωδίες του Μπαγίς για την Ντόρα και τα «ξεφτίδια λέξεων» εν γένει... Μόλις τελείωσε το μεσημεριανό δελτίο, άνοιξα τον φάκελλο κι άρχισα να διαβάζω: «Σαν το γαϊδουράκι του αγίου Φερδινάρδου περιοδεύω, μια με τα πόδια, μια περπατώντας. Καμιά φορά αναγνωρίζω τον εαυτό μου στους άλλους. Με αναγνωρίζω σ' όσους θα διαρκέσουν, στους φίλους-σκέπες, ωραίους παλαβούς της δικαιοσύνης, ιπτάμενα πλάσματα της ομορφιάς και λοιπούς πλάνητες και κακοζωισμένους που πορεύονται εδώ, κι εδώ θα συνεχίσουν, όπως συνεχίζουν τ' αστέρια της νυχτιάς και τα κύματα της θάλασσας. Και τότε, σαν αναγνωρίζω τον εαυτό μου σ' αυτούς, είμαι αέρας που μαθαίνει ν' ανακαλύπτει τον εαυτό του ως συνέχεια του ανέμου... Μου φαίνεται πως ο Βαγιέχο, ο Σεσάρ Βαγιέχο, ήταν που είπε ότι, καμιά φορά, ο άνεμος αλλάζει αέρα... Οταν εγώ δεν θα υπάρχω πια, θα υπάρχει, θα εξακολουθεί να υπάρχει ο άνεμος»... Στην οθόνη έπεφταν βροχή τα νέα μέτρα, οι παλιές δικαιολογίες, οι γνωστές αντεγκλήσεις... Τότε θυμήθηκα ένα τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου για τον Καίσαρα Βαγιέχο, που τον είχα συναντήσει παλιά στις σελίδες της λατινοαμερικάνικης ποίησης, κάτι βραδιές που δεν είχε σφυγμό η νύχτα... Ξαναδιάβασα το γράμμα, πήρα «Το βιβλίο των εναγκαλισμών» και στον υποβολέα έστειλα την «Ανεμοθύελλα»: «Σφυρίζει ο άνεμος εντός μου... Είμαι γυμνός. Μην κατέχοντας κανέναν, μην κατέχοντας καν τις βεβαιότητές μου, είμαι το πρόσωπό μου στον άνεμο, κόντρα στον άνεμο, είμαι ο άνεμος που μαστιγώνει το πρόσωπό μου»... Εξω, η 6η Νοεμβρίου έγερνε στη δύση της. Κάτι άσπρα σύννεφα στον ουρανό έμοιαζαν σαν μικρά δαχτυλιδάκια καπνού, από αυτά που φτιάχνουν οι πολύπειροι καπνιστές όταν σκοτώνουν τις ώρες τους. Απέμεινα να τα κοιτάζω όπως οι επιβάτες των τρένων τα περαστικά τοπία και τότε μού φάνηκαν σαν μετρημένα χρόνια που σβήνουν και χάνονται μέσα στον χρόνο...

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…