Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Ο αέρας κι ο άνεμος»

Κάθε χρόνο, στις 6 Νοεμβρίου, ανάμεσα σε ματωμένα μονόστηλα και σκυθρωπά αποσιωπητικά, βρίσκω ένα γράμμα σε φάκελλο του παλιού καιρού, με τις γαλάζιες διακεκομμένες γραμμές στις άκρες.

Τους ανασύρει από τα τιμαλφή του ο υποβολέας, και δεν παραλείπει να είναι ακριβής σ' αυτό το επιστολιμαίο ραντεβού... Ιδού, λοιπόν, για φέτος, εσώκλειστος «Ο αέρας κι ο άνεμος» του Γκαλεάνο, σιωπηλός μέχρι την ιεροτελεστία του ανοίγματος, δίπλα στους απεργούς του Πειραιά, τους ξεσηκωμένους της OPEL, τις υμνωδίες του Μπαγίς για την Ντόρα και τα «ξεφτίδια λέξεων» εν γένει... Μόλις τελείωσε το μεσημεριανό δελτίο, άνοιξα τον φάκελλο κι άρχισα να διαβάζω: «Σαν το γαϊδουράκι του αγίου Φερδινάρδου περιοδεύω, μια με τα πόδια, μια περπατώντας. Καμιά φορά αναγνωρίζω τον εαυτό μου στους άλλους. Με αναγνωρίζω σ' όσους θα διαρκέσουν, στους φίλους-σκέπες, ωραίους παλαβούς της δικαιοσύνης, ιπτάμενα πλάσματα της ομορφιάς και λοιπούς πλάνητες και κακοζωισμένους που πορεύονται εδώ, κι εδώ θα συνεχίσουν, όπως συνεχίζουν τ' αστέρια της νυχτιάς και τα κύματα της θάλασσας. Και τότε, σαν αναγνωρίζω τον εαυτό μου σ' αυτούς, είμαι αέρας που μαθαίνει ν' ανακαλύπτει τον εαυτό του ως συνέχεια του ανέμου... Μου φαίνεται πως ο Βαγιέχο, ο Σεσάρ Βαγιέχο, ήταν που είπε ότι, καμιά φορά, ο άνεμος αλλάζει αέρα... Οταν εγώ δεν θα υπάρχω πια, θα υπάρχει, θα εξακολουθεί να υπάρχει ο άνεμος»... Στην οθόνη έπεφταν βροχή τα νέα μέτρα, οι παλιές δικαιολογίες, οι γνωστές αντεγκλήσεις... Τότε θυμήθηκα ένα τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου για τον Καίσαρα Βαγιέχο, που τον είχα συναντήσει παλιά στις σελίδες της λατινοαμερικάνικης ποίησης, κάτι βραδιές που δεν είχε σφυγμό η νύχτα... Ξαναδιάβασα το γράμμα, πήρα «Το βιβλίο των εναγκαλισμών» και στον υποβολέα έστειλα την «Ανεμοθύελλα»: «Σφυρίζει ο άνεμος εντός μου... Είμαι γυμνός. Μην κατέχοντας κανέναν, μην κατέχοντας καν τις βεβαιότητές μου, είμαι το πρόσωπό μου στον άνεμο, κόντρα στον άνεμο, είμαι ο άνεμος που μαστιγώνει το πρόσωπό μου»... Εξω, η 6η Νοεμβρίου έγερνε στη δύση της. Κάτι άσπρα σύννεφα στον ουρανό έμοιαζαν σαν μικρά δαχτυλιδάκια καπνού, από αυτά που φτιάχνουν οι πολύπειροι καπνιστές όταν σκοτώνουν τις ώρες τους. Απέμεινα να τα κοιτάζω όπως οι επιβάτες των τρένων τα περαστικά τοπία και τότε μού φάνηκαν σαν μετρημένα χρόνια που σβήνουν και χάνονται μέσα στον χρόνο...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…