Κι ήθελε ακόμη...

...πολύ φως να ξημερώσει

Λένε οτι στις εποχές της μεγάλης μετάβασης κάτι παράξενο συμβαίνει
Τρελαίνονται, λέει, τα χελιδόνια και αντί να πάνε προς το Νότο, το χειμώνα, πάνε προς το Βορρά

...και χτίζουν φωλιές στους παγετώνες...

Λένε πως τα σύννεφα πρώτα ρίχνουν βατράχια...

...και ύστερα αίμα

...αίμα βρόμικο, στην αρχή, κι ύστερα καθαρό...

...χοντρές σταγόνες, όμοιες με ρουμπίνια

που γίνονται ποτάμια

Λένε πως "τρελαίνονται" οι πυξίδες και οι αστρολάβοι λάθος μετρούν τις θέσεις των άστρων

...μπερδεύοντάς τα με τα πύρινα βλέμματα και τις άκρες από τα δόρατα...

Λένε πολλά...

Μα το χειρότερο που λένε... είναι για εκείνη τη νύχτα που πέφτει βαριά πάνω στις καρδιές των θνητών... Πως το μπροστά γίνεται πίσω... Πως οι φίλοι γίνονται εχθροί... Πως οι μάνες πνίγουν τα παιδιά τους... Πως οι γιοι κόβουν τους όρχεις των πατεράδων τους και τους κρεμούν δίπλα στα ρόδια...

Τέτοια λένε...

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει...

Κι όμως εγώ...

ΔΕΝ παραδέχομαι την ήττα !

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Ο Αρχιδάμπουρας