Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΥΤΟ είναι το ΚΚΕ

Με την πιο σκληρή μέχρι σήμερα ανακοίνωση ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ απαντούν οι εργαζόμενοι του ΔΗΜΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ στα ψέματα του ΚΚΕ:

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ

ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗ & ΒΙΘΥΝΙΑΣ 20 ΝΙΚΑΙΑ 29/9/2009

ΤΗΛ / ΦΑΞ 2104900471

ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ 1950

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Όλα όσα βλέπουμε είναι η σκιά που ρίχνουν αυτά που δεν βλέπουμε.
Martin Luther King, 1929-1968, Αφροαμερικανός ηγέτης

Ο Σύλλογος εργαζομένων Δήμου Νίκαιας είναι υποχρεωμένος να τοποθετηθεί δημόσια στην διένεξη μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ , με αφορμή την μονιμοποίηση των εργαζομένων στον Δήμο , και την κατάφορη διαστρέβλωση της πραγματικότητας από την πλευρά της κ. Παπαρήγα .

Πρέπει να ευχαριστήσουμε τους εργαζόμενους σε όλη την Ελλάδα που όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια συμπαραστάθηκαν στον τιτάνιο αγώνα του συλλόγου μας για μόνιμη και σταθερή δουλειά . Που συμπαραστάθηκαν με ανιδιοτέλεια στον αγώνα που δώσαμε απέναντι στην αντεργατική και αντιδραστική διοίκηση του Δημάρχου Νίκαιας κ. Στέλιου Μπενετάτου . Που αντιστάθηκαν στο πλευρό μας στην απαράδεκτη πολιτική των ομαδικών απολύσεων , του εκφοβισμού και της τρομοκράτησης των εργαζομένων.

Συμβουλεύουμε την κ. Παπαρήγα να μην χρησιμοποιεί την μονιμοποίηση των εργαζομένων στην Νίκαια για τις μικροκομματικές της επιδιώξεις διότι εκθέτει ανεπανόρθωτα τον εαυτό της και τον πολιτικό της φορέα στα μάτια ολόκληρης της εργατικής τάξης του Πειραιά προκαλώντας βάναυσα την μνήμη και την κρίση της.

Επειδή είμαστε οι μόνοι που βιώσαμε την πολιτική του Κ.Κ.Ε. στο ζήτημα των συμβασιούχων σας παραθέτουμε τα στοιχεία και την μοναδική αλήθεια στον Δήμο της Νίκαιας .

- Το 2003 με την ανάληψη των καθηκόντων της η προσκείμενη στο Κ.Κ.Ε. διοίκηση της Δημοκρατικής Ενότητας απέλυσε τους 220 συμβασιούχους του Δήμου ( παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις της για στήριξη των εργαζομένων ) .

- Ο Σύλλογος των εργαζομένων αμέσως προσέφυγε στην Δικαιοσύνη κερδίζοντας τα ασφαλιστικά μέτρα κατά του Δήμου και πέτυχε την άμεση επαναπρόσληψη τους .

Η διοίκηση του Δήμου μπροστά σε αυτήν την εξέλιξη προσέλαβε ειδικό εργατολόγο και προσπάθησε με όλα της τα μέσα να αναιρέσει αυτή την απόφαση που δικαίωνε τους συναδέλφους μας . Χαρακτηριστικές ήταν οι καταθέσεις Δικαστήριο των αντιδημάρχων και μελών του ΠΑΜΕ και του Κ.Κ.Ε. κ. Αγγελινιάδη και κ. Στρίγκου ότι δεν τους χρειάζεται ο Δήμος τους εργαζομένους, κατηγορώντας τους ως τεμπέληδες (!!!) και ότι πρέπει να αποχωρήσουν από τις τάξεις του!!!

Η προκλητική σιωπή της κ . Παπαρήγα και της κομματικής γραφειοκρατίας του Περισσού ήταν μνημειώδης....

Εμείς από την σειρά μας προσφύγαμε στο ΑΣΕΠ και απαιτήσαμε την δικαίωση των εργαζομένων όπως και το επιτύχαμε πανηγυρικά το 2007 . Σε αυτά τα δύσκολα χρόνια είχαμε να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία της διοίκησης , τις διώξεις κατά εργαζομένων και εκλεγμένων συνδικαλιστών , τις παράνομες περικοπές των ημερομισθίων μας σε νόμιμες επισχέσεις εργασίας . Είχαμε να αντιμετωπίσουμε όλο τον κομματικό μηχανισμό του Κ.Κ.Ε. που προπαγάνδιζε δεξιά και αριστερά ότι οι εργαζόμενοι είναι σκοτεινοί μηχανισμοί , τραμπούκοι και χουλιγκάνοι ( επίσημη ανακοίνωση του Δήμου Νίκαιας και της αχτίδας Κοκκινιάς-Κορυδαλλού)!!!

Η αλήθεια είναι ΜΟΝΟ ΜΙΑ!

Οι εργαζόμενοι μονιμοποιήθηκαν με τους αγώνες κατά της κυβέρνησης ( απεργιακές κινητοποιήσεις ΠΟΕ-ΟΤΑ ) και των κινητοποιήσεων κατά της αντιδραστικής διοίκησης του Δήμου Νίκαιας. Ο κ. Μπενετάτος αναγκάστηκε να υποστηρίξει τους εργαζόμενους υπό από το βάρος των απεργιακών κινητοποιήσεων (απεργίες κατά του Δήμου Νίκαιας από την ομοσπονδία μας την ΠΟΕ-ΟΤΑ ) , από τις επισχέσεις εργασίας και τις καταλήψεις εργασιακών χώρων ( Δημαρχείο , γκαράζ ) .

Η καθολική αποδοκιμασία οδήγησε τον κ. Μπενετάτο να θυμηθεί τις «αριστερές» του ρίζες και να στηρίξει τους εργαζόμενους .

Οι συνάδελφοι μας μονιμοποιήθηκαν μέσω του ΑΣΕΠ. Αν η κ. Παπαρήγα ξέρει άλλο τρόπο ή έχει άλλη γνώμη να μας την καταθέσει για να βοηθήσουμε και άλλους εργαζόμενους σε άλλους Δήμους ...

Ποια πρακτική εκτός ΑΣΕΠ ακολούθησε;

Αν δεν τοποθετηθεί δημόσια τότε κινδυνολογεί με αοριστίες , και χρησιμοποιεί τους εργαζόμενους για άλλη μια φορά για τις κομματικές της επιδιώξεις...

Το Κ.Κ.Ε. αντί να «κοκορεύεται» για επιτυχίες που δεν του αναλογούν , να αναλογιστεί και να πάρει θέση :

- ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΕΡΓΟΥ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΑ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ.

- ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙ ΜΗΝΕΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ .

- ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΕΓΜΕΝΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.

- ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ .

- ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΤΩΝ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΝΟΜΙΜΩΝ ΕΠΙΣΧΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

- ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΝΙΚΑΙΑΣ.

- ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΩΝ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΩΝ.

- ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΠΑΚ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΑΣ .

Επιθυμητό από την πλευρά μας θα ήταν η Γ.Γ. του Κ.Κ.Ε. να επιδείξει την «επαναστατική» της δράση σε αυτά τα προβλήματα χωρίς να διαχωρίζει τους Δημάρχους σε «μπλε» , «πράσινους» και «πορτοκαλί». Οι Δήμαρχοι δεν έχουν χρώμα και μεγαλύτερη απόδειξη από τον Δήμο της Νίκαιας δεν υπάρχει !

Τα συμφέροντα των Δημάρχων είναι κοινά , όπως και ο αγώνας των εργαζομένων απέναντι στην αντιδραστική πολιτική τους επίσης κοινός . Ας σταματήσει επιτέλους να μεταμορφώνει μια συντηρητική διοίκηση σε «αγωνιστική» , δείχνοντας έμπρακτα ότι πιστεύει πραγματικά τις θέσεις του κόμματος που πρεσβεύει.

Και για επίλογο σας παραθέτουμε ένα απόφθεγμα ενός αστού πολιτικού ,το οποίο ίσως να προβληματίσει την κομματική γραφειοκρατία του Περισσού και να σταματήσει να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα ( προσβάλλοντας τους αγώνες των εργαζομένων στον Δήμο Νίκαιας παραμονές των εθνικών εκλογών...).

Οι άνθρωποι ποτέ δεν λένε τόσα ψέματα, όσα μετά το κυνήγι, στη διάρκεια του πολέμου και πριν τις εκλογές.
Όττο Φον Μπίσμαρκ,1815-1898,Γερμανός Καγκελάριος

Για το Δ.Σ.


.

Σχόλια

  1. Θα ήθελα να ξέρω: τι σόϊ διάβολος είναι αυτός, που τους πιάνει όλους, όταν "κάθονται" σε καρέκλες εξουσίας;;;
    τι σόϊ μετάλλαξη παθαίνουν;;;
    Τα γράφω αυτά, γιατί το θέμα δεν αφορά μόνον το Κ.Κ.Ε., αλλά το σύνολο(;) των ανθρώπων της αριστεράς που ανεβαίνουν σε θέσεις εξουσίας.
    Στη Μαγνησία, έχουμε πάμπολλα τέτοια παραδείγματα, που στελέχη της αριστεράς, επέδειξαν μια, όχι απλά συντηρητική πρακτική στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά καθαρά αντιδραστική!
    Στην διάθεση οποιουδήποτε για συγκεκριμένα παραδείγματα.
    Μην βιαστεί κανείς να μου πει ότι ισοπεδώνω ή ότι ασπάστηκα το "δόγμα" του "όλοι ίδιοι είναι".
    Μακριά από μένα τέτοιες σκέψεις και πρακτικές.
    Στόχος του σχολίου, είναι να δείξει την ανάγκη μιας γενικότερης συζήτησης γύρω απ' το θέμα, που καλό θα ήταν να την ανοίξουμε αμέσως μετά τις εκλογές.
    Έχει τελικά λόγο η αριστερά να επιζητά θέσεις διοίκησης μέσα σ' ένα ασφυκτικά συντηρητικό πλαίσιο;;
    Μπορούν να υπάρξουν "αριστερές νησίδες" μέσα σ' αυτό το πλαίσιο;;
    Μήπως τελικά αυτό το πλαίσιο είναι που αλλοτριώνει και τους αιρετούς της αριστεράς;;;
    Αυτά και άλλα ερωτηματικά, χρήζουν απαντήσεων....
    Υ.Γ. αν οι κάλπες δεν αναδείξουν αυτοδύναμη κυβέρνηση, οι απαντήσεις στα ερωτηματικά θα γίνουν επιτακτικές!
    Αν και στο επίπεδο της κεντρικής εξουσίας, υπάρχει το "άλλοθι", της αλλαγής του πλαισίου, κάτι που δεν υπάρχει σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δειτε:

    http://www.youtube.com/watch?v=zjbuHCs-04o&feature=channel_page

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ magnitis: ...τι σόϊ διάβολος είναι αυτός, που τους πιάνει όλους, όταν "κάθονται" σε καρέκλες εξουσίας;;;

    Ο διάβολος της πραγματικότητας που είναι αμείλικτη :-) Διότι όταν είσαι απέξω είναι εύκολο να τα παρουσιάζεις όλα ρόδινα και υπέρ των εργαζόμενων. Οταν όμως κάθεσαι στην καρέκλα διαπιστώνεις ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, ειδικά "σε θέσεις διοίκησης μέσα σ' ένα ασφυκτικά συντηρητικό πλαίσιο" όπου τα κονδύλια είναι συγκεκριμένα και σφιχτά επίσης.
    Γι' αυτό και αν ποτέ γενικά η αριστερά γινόταν εξουσία μέσω εκλογών θα είχε να αντιμετωπίσει πολλά παλούκια χωρίς ένα κόσμο ευθύνης που δεν θα περιμένει "εδώ και τώρα" λύση σε όλα.

    Με αυτά που υποστηρίζω δεν σημαίνει ότι υπερασπίζομαι τη στάση της τοπικής αυτοδιοίκησης που πρόσκειται στο ΚΚΕ, διότι δεν ξέρω τι συμβαίνει στη Νίκαια, τι τοπικές ιδιαιτερότητες μπορεί να υπάρχουν κλπ., αλλά ότι η αριστερά -και το ΚΚΕ ακόμα περισσότερο - χαϊδεύει γενικά υπερβολικά τα αυτιά των εργαζόμενων το θεωρώ δεδομένο.

    Το 1986 που είχε πρωτοξεκινήσει ο τότε συνασπισμός με όλες τις αριστερές δυνάμεις ήμουν στο Βύρωνα και συμμετείχα ενεργά σε όλες τις διαβουλεύσεις. Εξάλλου εκεί είχαν πιαστεί τα πρώτα προζύμια για τον τότε ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. Το βράδυ που έβγαιναν τα αποτελέσματα των εκλογών ('89 ήταν νομίζω, δεν θυμάμαι καλά) και που φαινόταν αρχικά ότι ίσως ο Συνασπισμός πάρει υπερβολικά μεγάλα ποσοστά (αν και προσωπικά δεν το πίστευα και γι' αυτό δεν απογοητεύτηκα όσο άλλοι) τα τοπικά στελέχη του Βύρωνα είχαν πάθει πλάκα. Γιατί; Διότι αναρωτιόνταν τι θα κάνουν, πώς θα τα βγάλουν πέρα με τη διαχείριση του ποσοστού.

    Λοιπόν, γι' αυτό, νομίζω η αριστερά κάποτε θα πρέπει να ενηλικιωθεί και να σοβαρέψει (και ΚΚΕ και δυνάμεις ΣΥΡΙΖΑ - ΣΥΝ)και να αρχίσει να λέει και αλήθειες σε όσους την ακολουθούν. Τι αλήθειες; Οτι αν θέλουν κάποτε θέση στην εξουσία πρέπει να είναι έτοιμοι και για ανάληψη ευθυνών κι ότι ένας τέτοιος δρόμος δεν είναι καθόλου στρωμένος με ροδοπέταλα, έστω και αν τότε δεν θα έχεις να κάνεις -λέμε αν συμβεί το θαύμα...- με καπιταλιστές. Οι "κακομαθημένοι" θα νομίζουν ότι θα είναι εύκολο από τη μία μέρα στην άλλη η λαϊκή εξουσία να γίνει πράξη χωρίς μάχες και στερήσεις..., αλλά δεν είναι καθόλου έτσι.

    Η καρέκλα της εξουσίας είναι ηλεκτρική... ακόμα και όταν είναι δημοτική εξουσία, ακόμα και όταν φτάσει να γίνει "λαϊκή". Και είναι ηλεκτρική διότι έχουμε μάθει να τα περιμένουμε έτοιμα, στο πιάτο τα δικαιώματα. Εστω και αν έχουν παλέψει άλλοι παλιότερα, ποτέ τα δικαιώματα δεν είναι δεδομένα, διότι απλά δεν στα χαρίζει κανείς και όταν ζεις σε ένα περιβάλλον που γενικότερα δεν είναι υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζόμενων είναι ακόμα χειρότερα. Ανακαλούνται ανά πάσα στιγμή.

    Ελπίζω ότι κατάλαβα αυτά που διάβασα και ότι είμαι εντός θέματος, αν και έχω μία μικρή αμφιβολία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @coolplatanos: ορθά έχεις κάποιες αμφιβολίες, γιατί το σχόλιό σου είναι μερικώς εντός και μερικώς εκτός θέματος.
    Σωστά αναλύεις ότι η αριστερά δεν θ' αλλάξει σε μια νύχτα τα πράγματα με "μαγικά ραβδάκια" αλλά με αγώνες και θυσίες.
    Όμως το σχόλιό μου δεν έχει να κάνει με το "αύριο" της λαϊκής εξουσίας, αλλά με το σήμερα, που η αριστερά στο σύνολό της μετά μανίας επιδιώκει διοικητικούς θώκους στην τοπική αυτοδιοίκηση, όταν οι πάντες γνωρίζουν ότι το νομοθετικό πλαίσιο και η κεντρική εξουσία, πρακτικά σου απαγορεύουν ν' ακολουθήσεις διαφορετική πολιτική!
    Έχει λοιπόν νόημα η αριστερά να "παίζει" σε τέτοιο πλαίσιο;;; ή μήπως ουσιαστικά "καίγεται" μέσα σ' αυτό;;;
    Στο κυβερνητικό επίπεδο, αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, θα κληθεί να δώσει εξετάσεις, με το άλλοθι της αλλαγής του πλαισίου.
    Αν θα το πετύχει είναι ένα μεγάλο στοίχημα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @magnitis προσωπικά θεωρώ ότι ναι, με όλα της τα λάθη, η αριστερά οφείλει να επιδιώκει αυτούς τους "θώκους". Δεν μαθαίνεις τίποτα ως απλός παρατηρητής. Χρειάζεται να συμμετέχεις για να αποκτήσεις εμπειρία, έστω και αν πέφτεις στα σκατά, όπως μου έλεγαν κάποτε όταν έβαλα υποψηφιότητα σαν κοινοτική σύμβουλος στο χωριό μου.

    Κάτι, ακόμα και για να το πολεμήσεις, χρειάζεται να το μάθεις καλά. Για μένα δεν έχει νόημα η ηθική "καθαρότητα" χωρίς την εμπειρία.

    Εσύ πως θα γνώριζες αυτή τη στιγή ότι η καρέκλα της εξουσίας σε χαλάει αν δεν είχε συμμετάσχει η αριστερά σε κανένα δήμο; Πώς θα μπορούσες να προφυλαχθείς από κάτι που δεν θα φανταζόσουν ότι θα προκύψει; Και δεν προκύπτει μόνο σε σύστημα καπιταλισμού κάτι τέτοιο. Αλλά είναι τεράστια συζήτηση για να απλωθεί εδώ σε σχόλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ...και μην περιμένεις ότι θα καταφέρει να αλλάξει το πλαίσιο η αριστερά αν συμμετέχει σε μία κυβέρνηση εντός αυτού του συστήματος. Ρωγμές απλά θα προκαλέσει. Δομικές αλλαγές στην κοινωνία (έχω κουραστεί να το λέω...) συμβαίνουν πάρα πολύ αργά. Δεν αρκεί μία ζωή για να τις δεις. Μόνο αν τύχει να πέσεις πάνω στην κρίσιμη ιστορική φάση που συμβαίνουν τις βλέπεις. Διαφορετικά μόνο σε ρωγμές μπορείς να ελπίζεις. Κατά τη γνώμη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @coolplatanos: Σωστά επισημαίνεις πως είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση και γι' αυτό άλλωστε απ' το αρχικό μου σχόλιο, έγραψα πως πρέπει να την ανοίξουμε μετά τις εκλογές.
    Δυο σχόλια μόνο στο "Εσύ πως θα γνώριζες αυτή τη στιγή ότι η καρέκλα της εξουσίας σε χαλάει αν δεν είχε συμμετάσχει η αριστερά σε κανένα δήμο;"
    1.Στο χωριό μου λένε: το φίδι βλέπεις το συρμό του περιμένεις;
    2.Δεν χρειάζεται να "χτυπήσω" ενέσεις για να ξέρω ότι η ηρωίνη θα μου κάνει κακό!
    Για τα υπόλοιπα περί εντός κι εκτός συστήματος, θα μπορούσα να συμφωνήσω, μόνο που "ήμουνα νιος" και...δεν γέρασα ακόμα αλλά προς τα εκεί πάω, περιμένοντας να ωριμάσει ο υποκειμενικός παράγοντας, καθότι οι αντικειμενικές συνθήκες μετασχηματισμού της κοινωνίας μας έχουν προ πολλού ωριμάσει.
    Το σύστημα κοντολογίς δεν αλλάζει μέσα απ' το "διαφθορείο" που λέγεται τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά στα πεζοδρόμια, στο κίνημα και στην κυβερνητική εξουσία (συνήθως συνεργαζόμενη).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το θράσος τους φυλλορροεί κάτω από το βάρος των πραγματικών γεγονότων, που λένε ότι η μονιμοποίηση των τελευταίων 167 συμβασιούχων έγινε τον περασμένο Απρίλη, κόντρα στους νόμους των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και σε πείσμα των εμποδίων που θέτει η σχετική ρύθμιση στο Σύνταγμα - την οποία ψήφισαν κατά την αναθεώρηση του 2001 η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ -, αλλά και το Προεδρικό Διάταγμα 164/2004 των «αποκλεισμών» της κυβέρνησης της ΝΔ.

    Απέναντι σ' αυτό το ασφυκτικό αντεργατικό πλαίσιο, η δημοτική αρχή της Νίκαιας πήρε την πολιτική απόφαση να περάσει τους συμβασιούχους στο δήμο στις αρχές του 2008 (προηγουμένως ήταν στη Δημοτική Επιχείρηση ΔΕΤΕΟΠΑΝ, η οποία διαλύθηκε, με βάση το νέο κώδικα που επέβαλε η ΝΔ). Ετσι άνοιξε ο δρόμος για τη μονιμοποίησή τους και τη λύση της εργασιακής τους ομηρίας, στην οποία τους είχαν καταδικάσει οι προηγούμενες διοικήσεις του δήμου.

    Αποκαλυπτικό της πρεμούρας της πλειοψηφίας στο σωματείο να παίξει άθλιο και κατευθυνόμενο ρόλο σε βάρος του ΚΚΕ, είναι και το γεγονός ότι το βρώμικο κείμενό της διακινήθηκε από τα γραφεία της ΓΣΕΕ. Δηλαδή, υπό τη σκέπη της ΠΑΣΚίτικης πλειοψηφίας, των κατεξοχήν εκπροσώπων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, αυτών που συνυπέγραψαν με τον ΣΕΒ την αντεργατική συμφωνία των 11 σημείων για να βγει αλώβητη η πλουτοκρατία από την κρίση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το θράσος τους φυλλορροεί κάτω από το βάρος των πραγματικών γεγονότων, που λένε ότι η μονιμοποίηση των τελευταίων 167 συμβασιούχων έγινε τον περασμένο Απρίλη, κόντρα στους νόμους των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και σε πείσμα των εμποδίων που θέτει η σχετική ρύθμιση στο Σύνταγμα - την οποία ψήφισαν κατά την αναθεώρηση του 2001 η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ -, αλλά και το Προεδρικό Διάταγμα 164/2004 των «αποκλεισμών» της κυβέρνησης της ΝΔ.

    Απέναντι σ' αυτό το ασφυκτικό αντεργατικό πλαίσιο, η δημοτική αρχή της Νίκαιας πήρε την πολιτική απόφαση να περάσει τους συμβασιούχους στο δήμο στις αρχές του 2008 (προηγουμένως ήταν στη Δημοτική Επιχείρηση ΔΕΤΕΟΠΑΝ, η οποία διαλύθηκε, με βάση το νέο κώδικα που επέβαλε η ΝΔ). Ετσι άνοιξε ο δρόμος για τη μονιμοποίησή τους και τη λύση της εργασιακής τους ομηρίας, στην οποία τους είχαν καταδικάσει οι προηγούμενες διοικήσεις του δήμου.

    Αποκαλυπτικό της πρεμούρας της πλειοψηφίας στο σωματείο να παίξει άθλιο και κατευθυνόμενο ρόλο σε βάρος του ΚΚΕ, είναι και το γεγονός ότι το βρώμικο κείμενό της διακινήθηκε από τα γραφεία της ΓΣΕΕ. Δηλαδή, υπό τη σκέπη της ΠΑΣΚίτικης πλειοψηφίας, των κατεξοχήν εκπροσώπων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, αυτών που συνυπέγραψαν με τον ΣΕΒ την αντεργατική συμφωνία των 11 σημείων για να βγει αλώβητη η πλουτοκρατία από την κρίση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…