Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αριστερά ακούς; Το αίμα κυλάει…και η ακροδεξιά γλείφεται…

Όσο η Αριστερά μένει στις φραστικές καταδίκες υποσκάπτει το πρόσωπό της. Αν κάποιοι θα έπρεπε αυτή τη στιγμή να πρωτοστατήσουν σε μία τεράστια κινητοποίηση των πολιτών κατά της τρομοκρατίας είναι οι δυνάμεις της Αριστεράς από τον Σύριζα μέχρι όλες τις εξωκοινοβουλευτικές ομάδες & κόμματα. Του Γιώργου Πήττα.


Αλλιώς, αφήνουμε την αυτονόητη αγανάκτηση και την αυτονόητη οργή κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου στην άθλια και χυδαία εκμετάλλευση του ΛΑ.Ο.Σ και των ακροδεξιών γκάγκστερ.

Τώρα κιόλας, αυτή τη στιγμή πρέπει να βρεθεί το ελάχιστο απαιτούμενο πολιτικό θάρρος να εγκαταλειφθούν τα στερεότυπα και να διοργανωθεί ενωτική μαζική κινητοποίηση με τριπλό αποδέκτη:

1.Την κυβέρνηση, γιατί η κοινωνία δεν θα ανεχτεί παραβίαση των πολιτικών της ελευθεριών στο όνομα της τρομοκρατίας.

2.Την τρομοκρατία, γιατί η κοινωνία όσο απέναντι είναι στην ένστολη τρομοκρατία άλλο τόσο απέναντι είναι στους προβοκάτορες και σκοτεινούς κουμπουροφόρους που δρουν τάχα στο όνομά της.

3. Την ακροδεξιά και ρατσιστική συμμορία εντός και εκτός Βουλής που αποζητά αφορμές για περισσότερη αστυνομοκρατία, για συντεταγμένη ξενοφοβία και κατηγορεί εμμέσως πλην σαφώς την οποιαδήποτε τάση εκδημοκρατισμού της αστυνομίας –ακόμα και την πλέον διστακτική- ως δήθεν χάδι στην τρομοκρατία.

Προσωπικά, ως Πολίτης και ψηφοφόρος της Αριστεράς, απαιτώ αυτή τη στιγμή μια ευφάνταστη κινητοποίηση που μόνο εξ Αριστερών μπορεί να έρθει με μήνυμα και στόχο την απομόνωση κάθε τρομοκρατίας.

Γιατί, η τρομοκρατία, είτε δήθεν επαναστατική είτε Κρατική είναι πάντα το διπλό πρόσωπο του Ιανού ή αν θέλετε, τα δύο χέρια του αυταρχισμού και της καταστολής που πλένουν το πρόσωπο της ανωμαλίας.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…