Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κι όμως ο Γιώργος με έχει διαψεύσει....

Τουλάχιστον σε αυτό: Φυγε εσύ, έλα εσύ 1
Και σε αυτό: Φύγε εσύ, έλα εσύ 2

Και σε μερικά ακόμη που δεν τα βρίσκω (όπως π.χ. με την Αποστολάκη και τον Πρωτόπαπα)

Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ...
Και θα ήταν μικρόψυχο (σκατόψυχο!!!) να μην το παραδεχτώ!

Οπως θα ήταν λάθος να μην ομολογήσω οτι είναι η πρώτη φορά, από όσο θυμάμαι την πολιτική και τους πολιτικούς, που ένα κόμμα που έρχεται στην εξουσία καλλιεργεί μεγαλύτερες προσδοκίες μετεκλογικά από εκείνες που υποσχόταν προεκλογικά!

Ελπίζω να κατανοούν τι θα σημαίνει το να διαψεύσουν αυτές τις προσδοκίες.

Πέτρα πάνω σε πέτρα δεν θα μείνει!

Σχόλια

  1. Ο Γαπ είναι προβλέψιμος. Περίμενε στον πρώτο ανασχηματισμό και θα τους δείς όλους μαζεμένους. Προς το παρόν τηρεί τα προσχήματα γιατί δεν έχει αρχίσει ακόμη η πίεση και οι τρικλοποδιές. Μακάρι να μην γίνει τίποτα από όλα αυτά που φαντασιώνομαι και εικάζω αλλά όταν θα δούμε τον Σημίτη πρόεδρο της δημοκρατίας θα τα ξαναπούμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα το γράφω: πέτρα σε πέτρα δεν θα μείνει.
    Θα είναι η μεγαλύτερη φούσκα που θα έχει σκάσει ποτέ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ψυχραιμια παιδια !!! Μην τα ..... ολα! Μεγαλυτερη φουσκα απο τον Κωστα Καραμανλη ??? Δεν ξαναγινε στην νεοτερη πολιτικη ιστορια τετοια κουραση Πρωθυπουργου !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συγνώμη αλλά εδώ δεν μιλάμε για "φούσκα" αλλά για μια 6ετία αθλιότητας που ακόμη δεν μπορεί να αποτιμηθεί ως προς τις συνέπειές της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιατί είναι κακό να δούμε τον Σημίτη πρόεδρο Δημοκρατίας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. > "είναι η πρώτη φορά, από όσο θυμάμαι την πολιτική και τους πολιτικούς, που ένα κόμμα που έρχεται στην εξουσία καλλιεργεί μεγαλύτερες προσδοκίες μετεκλογικά από εκείνες που υποσχόταν προεκλογικά"

    ...και λέω εγώ: μήπως η προεκλογική περίοδος δεν έχει τελειώσει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σχετικά με τον επιλογό σου:
    "Ελπίζω να κατανοούν τι θα σημαίνει το να διαψεύσουν αυτές τις προσδοκίες.
    Πέτρα πάνω σε πέτρα δεν θα μείνει!"

    Νομίζω οτι μαλλον εσύ έχεις υπερβολικά μεγάλες προσδοκίες απο τον "κυρίαρχο" λαό.
    Σιγά τις "πέτρες" και τα αίματα, φίλε μου....
    Ν.Δ. και Ντόρα: αυτό θα είναι η "αντίδραση".
    μιλάμε για ΖΩΑ. ακόμα να το καταλάβεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. η πρώτη φούσκα πάντως έσκασε στα εξάρχεια.. η οδηγία του χρυσοχοΐδη για τρομοκρατία των κατοίκων και θαμώνων γίνεται πράξη με αυθαίρετους σωματικούς ελέγχους και μαζικές προσαγωγές στην ασφάλεια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. «Κυβέρνηση της προσμονής» τη χαρακτήρισε σε μια κουβέντα μας ο με εύσημα παλαίμαχος της πολιτικής Σάκης Πεπονής. Θα συμφωνήσουν, υποθέτω, μαζί του και όσοι, ευλόγως, παραμένουν επιφυλακτικοί, αναμένοντας τα δείγματα γραφής σε εφαρμοσμένες πολιτικές και όχι σε συνθηματολογικές διακηρύξεις. Και μόνον το ΚΚΕ, που απεχθάνεται την πρωτοτυπία, φαλτσάρει σταθερά ότι με τη νέα κυβέρνηση (όπως, βεβαίως, και με την πρώην και την... επόμενη) «χαμογελούν οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και οι τραπεζίτες».

    ένα πολύ μικρο απόσπασμα από άρθρο του Του ΓΙΏΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ από http://www.enet.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…