Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Να αναλάβουν και οι πολίτες τις ευθύνες τους

Σχόλια

  1. Καλη μερα
    βεβαια ολοι μας εχουμε ευθυνες
    Ζουμε στη χωρα που με την καθημερινη παρουσια, την κανουμε πιο πολιτισμεν η την "βουλιαζουμε στη ματαιοδοξια μας
    Ας αναλογισθουμε, πως δεν ειμαστε μωρα,αβουλα πλασματα , μην περιμενουμε λυσεις ,να δινουμε
    Μπορουμε να ριξουμε για παραδειγμα τιμες , αν δεν ψωνισουμε για παραδειγμα καποιο προιον δεν θα μας συμβει τιποτα το μονο σιγουρο
    Το ιδιο με την αγορα ρουχων η παπουτσιων ,εχουμε να φορεσουμε αυτα και δυο μηνες ουτε καλτσα κανενας ,τ αποτελεσματα αμεσα..
    Τα σκουπιδια δικα μας ειναι στο καδο ,να μην φτυνουμε ΕΛΕΟΣ χαρτομαντηλα κι ο πιο φτωχος εχει και να δουλευουμε με συνηδειση χωρις ν απαξιωνουμε τους ανθρωπουςπου συναλασονται μαζι μας
    ΜΠΟΡΟΥΜΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ καλό το άρθρο και συγχαίρω την επιλογή σου για ανάρτησή του. Πρέπει κάποτε κι εμείς να καταλάβουμε ότι δε μας επιτρέπεται να εναποθέτουμε τις τύχες μας έτσι απλά στα χέρια άλλων και να τους αφήνουμε άκριτους και κλεισμένους σε γραφεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Αν δεν ενεργοποιηθούν οι πολίτες, δεν θα πετύχει η κυβέρνηση. Πρέπει, κυρίως οι κοινωνικές δυνάμεις, να αναλάβουν τις ευθύνες τους."

    Μπα; Σαν την ώρα της γης δηλαδή... Όλοι στο τσουβάλι της επίπλαστης ενοχής. Σόρυ δεν θα πάρω τέτοιο μπαγιάτικο μενού. Προτιμώ τα φρέσκα...

    Σε λίγο θα μας πούν ότι φταίνε οι άνεργοι, οι χαμηλόμισθοι και οι εργάτες των ναυπηγείων για αυτό... που είναι. Καμμία ευθύνη δεν έχω για αυτή την κατάντια. Κι αν είναι έτσι ας βγουν οι 300 έξω να κυβερνήσουν τα 9.000.000...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…