Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Κρίση στα ΜΜΕ - Από την αρχή...

Ας πιάσουμε και πάλι το νήμα από εκεί που το είχαμε αφήσει...

Αφορμή, δύο άρθρα:

>Συμμετοχική ή «μιντιακή» δημοκρατία;
>67,7% αύξηση επισκεψιμότητας στο Enet

Αλλά και αυτό: Οι εκκρεμότητες στα media

Να θυμηθούμε όμως πρώτα τις
100 Σημειώσεις:

Καθώς και κάποιες ακόμη:

Η Κρίση στα ΜΜΕ (3 extra σημειώσεις)
Η Κρίση στα ΜΜΕ (επίκαιρη σημείωση για ΗΠΑ)
Η Κρίση στα ΜΜΕ - (μια ακόμη σημείωση...)


Από το Συμμετοχική ή «μιντιακή» δημοκρατία; αντιγράφω:

Τέλος εποχής των εφημερίδων;

Του ΒΑΣΙΛΗ ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ*

Κατάρρευση των πωλήσεων, κατάρρευση της διαφήμισης, μείωση των εσόδων έως και 50%.

Αυτή είναι η εικόνα της κατάστασης του Τύπου το 2009. Ενα μη μέλλον. Σε κάθε εφημερίδα (και περιοδικό) το φάντασμα των απολύσεων ή του κλεισίματος πλανάται πάνω από τα κεφάλια των δημοσιογράφων και όλων των εργαζομένων στις επιχειρήσεις Τύπου.

Εκδότες και συνδικάτα προτείνουν κάποια μέτρα οικονομικής στήριξης του κλάδου, απαραίτητα τα περισσότερα για την επιβίωση του Τύπου και των εργαζομένων, αλλά μόνο για την επιβίωση. Αγνοούν την ανάγκη ριζικής αλλαγής στο περιεχόμενο του Μέσου, χωρίς την οποία το μέλλον των εφημερίδων είναι προκαθορισμένο: ο θάνατος.

Η εφημερίδα δεν είναι ένα δοχείο ειδήσεων-gadget ατάκτως ερριμμένων. Είναι (θα έπρεπε να είναι) μια πολυφωνία κοινών αναζητήσεων, συλλογικών ανακαλύψεων. Ενας σύντροφος υπαρκτών και ονειρικών περιπλανήσεων.

Ενα όχημα εξερεύνησης του καινούργιου κόσμου που γεννιέται. Μια κριτική ματιά στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Η οικονομική ενίσχυση είναι η αναγκαία, όχι όμως και η ικανή συνθήκη για να βγει ο Τύπος από την εντατική. Οι εφημερίδες θα υπάρξουν μόνο αν ξανασκεφτούν τον εαυτό τους, το ψηφιακό τους μέλλον και αν βασιστούν στους δημοσιογράφους. Η συρρίκνωση του αριθμού και των δικαιωμάτων των συντακτών, των αρθρογράφων, των ανταποκριτών, των απεσταλμένων, των φωτορεπόρτερ, όλων εκείνων που εγγυώνται την εγκυρότητα της ενημέρωσης, θα έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα να επιταχύνει το θάνατο της έντυπης ενημέρωσης και να χαθεί η δυνατότητά της να περάσει με αξιώσεις ποιότητας στην εποχή του Internet.

Θα είναι ένα τραγικό λάθος, εκτός κι αν είναι ένα προσχεδιασμένο λάθος.

(*) Ο Βασίλης Μουλόπουλος είναι δημοσιογράφος, βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…