Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Εκλογές της 4ης Οκτωβρίου και οι αιμορροΐδες του Ναπολέοντα

Μέχρι πρόσφατα παρέμενε ανεξήγητο το γιατί ο Ναπολέων έχασε τη μάχη του Βατερλό και πως από "καταλληλότερος" ηγέτης της Γαλλίας κατέληξε νικημένος και εξόριστος. Εκατοντάδες ιστορικοί, ειδικοί στα περί τα πολέμου και των στρατιωτικών, διπλωμάτες και ερευνητές αναζητούσαν τα λάθη στην τακτική, τις ελλείψεις και την τοποθέτηση των αντιπάλων δυνάμεων στο πεδίο της μάχης.

Μέχρι που ο Αγγλος ιστορικός Φιλ Μέισον κατάφερε να βρει την απάντηση: Δύο μέρες πριν από την μάχη, οι προσωπικοί του γιατροί έχασαν τις βδέλλες που χρησιμοποιούσαν για να τον ανακουφίζουν από τους πόνους των αιμορροΐδων από τις οποίες υπέφερε. Του έδωσαν μεγάλη ποσότητα λαβδάνου αλλά μάταια. Ο μεγάλος στρατηλάτης ήταν αδύνατον να ανέβει στη σέλα του αλόγου του και να ιππεύσει μέχρι τον παρακείμενο λόφο, όπου και οι επιτελείς του, για να δώσει τις απαραίτητες οδηγίες για τη διεξαγωγή της μάχης.

Παρά το ότι η ζωή είναι γεμάτη διαψεύσεις, θα αποτολμήσω την πρόβλεψη πως η ιστοριογραφία θα ασχοληθεί πολύ λιγότερο με τον Κώστα Καραμανλή από οτι με τον Μέγα Ναπολέοντα. Σίγουρα πάντως ένα "πρωθυπουργός της Ελλάδας 2004-2009" θα του το αφιερώσει ο ιστορικός του μέλλοντος.

Το βέβαιο είναι ότι η -πιθανότατη- ήττα του Κώστα Καραμανλή στις αυριανές εκλογές και τα αίτιά της θα απασχολήσουν για ώρες, ίσως και ημέρες, τα τηλεοπτικά πάνελ και "παράθυρα".
Το ερώτημα όμως εδώ είναι άλλο. Οχι για ποιους λόγους έχασε τη μάχη. Αλλά γιατί κατέβηκε σε μια μάχη εκ των προτέρων χαμένη... Διότι και αυτό είναι ένα είδος φυγομαχίας.




*Βασικό αίτιο της χρόνιας αιμορροϊδοπάθειας είναι το άγχος και ο κακός μεταβολισμός. Ιατρο-πολιτικότερα: η αδυναμία ...μεταρρυθμίσεων εντός του οργανισμού.


To post δημοσιεύτηκε και εδώ: Enet Διάλογοι

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…