Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θα βγούμε απ' αυτό το παραμύθι; Μόνο δράκους έχει!

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΨΑΡΙΑΝΟΥ*

Για να μπορούμε να ελπίζουμε σε αυτές τις περίφημες καλύτερες μέρες, είναι απαραίτητο να συγκροτηθεί μια αριστερή δύναμη που να αποτελέσει μοχλό πίεσης ώστε να καταφέρουμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές που χρειάζεται η Ελλάδα. Απέναντι στις λογικές και στην πολιτική της διαχείρισης της εξουσίας που έχει η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, όπως ως τώρα έχει φανεί.

Κόντρα στην τσιγκολελέτα του δικομματισμού, του ΠαπανδρεοΚαραμανλισμού, των μπλε και πράσινων κόκκων του δήθεν απορρυπαντικού που δεν διαλύει λεκέδες αλλά φτιάχνει καινούριους, όπως διαπλοκή και διαφθορά, βατοπέδια και Ζήμενς ή Μίζνες, ρεσάλτα στο χρηματιστήριο, κατασπατάληση του δημόσιου πλούτου, καταστροφή του περιβάλλοντος και καρβουνιασμένα δάση, αυθαιρετουπόλεις και αυθαιρεσίες. Εξόντωση των ανθρώπων της εργασίας, εξαθλίωση του συστήματος υγείας, εμπορευματοποίηση της παιδείας και όλων των δημόσιων αγαθών.

Αυτή η Αριστερά πρέπει να είναι ελεύθερη και δημοκρατική, επαναστατική και μεταρρυθμιστική και σύγχρονη και ευρωπαϊκή και αποτελεσματική. Σε αυτόν το δρόμο είμαστε και αν δεν είχαν γίνει τόσα λάθη και παραλείψεις τον τελευταίο χρόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι ο κορμός αυτής της αριστεράς και να καταγράφει ήδη διψήφια εκλογικά ποσοστά. Ελπίζουμε ότι παρά την αστοχία και την ατολμία, η ευκαιρία δεν έχει χαθεί. Θα συνδιαμορφώσουμε μαζί και με όλους τους ανένταχτους αριστερούς τον χώρο για να αναπτυχθεί αυτή η αριστερά. Πολεμώντας τη δεξιά λογική «πρώτα το κέρδος και τελευταίος ο άνθρωπος», πολεμώντας τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία της γνωστής σοσιαλδημοκρατίας των λαμόγιων, απαντώντας με πράξεις στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Από τη μεταπολίτευση έως σήμερα μετράμε είκοσι χρόνια ΠΑΣΟΚ και δεκαπέντε Ν.Δ. Πριν τη χούντα ήταν οι γονείς τους, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ΕΡΕ και Ένωση Κέντρου, δηλαδή πάλι Παπανδρέου και Καραμανλής. Οι μισές έδρες της Βουλής θα έπρεπε να εμπίπτουν στον φόρο κληρονομιάς μιας και πάνε από πατέρα σε γιο και λοιπούς συγγενείς. Έλεος πια! Σε καμία χώρα του κόσμου δεν συμβαίνει αυτό, ούτε στους φύλαρχους της Αφρικής. Νομίζει κανείς ότι ο δικομματισμός και η οικογενειοκρατία που μας έφεραν σε αυτό το χάλι μπορούν να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη; Αν κάποιος το νομίζει ας τους ξαναψηφίσει. Ή τον έναν ή τον άλλον, δεν έχουν και μεγάλες διαφορές. Ή Κώστας θα είναι ο πρωθυπουργός ή Γιώργος, όπως και οι βασιλιάδες, Κωνσταντίνοι και Γεώργιοι ήταν. Θέλουμε να βγούμε από το παραμύθι;

(Υ.Γ. Ένα κείμενο που κόπηκε από τον "προοδευτικό αστικό τύπο" χάριν της ελευθεροτυπίας και της ελεύθερης έκφρασης. Δύσκολα χρόνια...)

* Ο Γρηγόρης Ψαριανός είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…