Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κάτι απίστευτοι τύποι

Του Θανάση Καρτερού

Εγώ πάω πάντα στις κηδείες, είπε σκωπτικά ένας παλιός αριστερός, εξηγώντας γιατί ήταν μεταξύ των πολλών που παρακολούθησαν την τελευταία Κεντρική Επιτροπή του Συνασπισμού. Έδωσε έτσι στίγμα: στη σύγχρονη αριστερά, έτσι που ήρθαν τα πράγματα, στραβά κι ανάποδά μας, πολλοί διακρίνονται για το χιούμορ τους, αλλά λίγοι για την αισιοδοξία τους. Η αισιοδοξία δεν είναι της μόδας, πώς να το κάνουμε. Άσε που, αν πιστέψουμε χτεσινό άρθρο στην “Αυγή”, είναι «διατεταγμένη»!

Καλώς, ελευθερία έχουμε και το χιούμορ δεν βλάπτει κανέναν, εκτός από τους δυσκοίλιους. Αλλά έλα που τον ρεαλισμό της απαισιοδοξίας, όπως και τη διακωμώδηση της αισιοδοξίας, έρχονται οι δημοσκοπήσεις, η μια μετά την άλλη, να τα κάνουν κομφετί. Αυτό κι αν έχει πλάκα! Μέσα στο μαλλιοτράβηγμα, μέσα στην κλωτσοπατινάδα, εκεί που λες ότι δεν έμεινε τίποτε όρθιο, νά σου πετιούνται κάτι απίστευτοι τύποι που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Βρε δεν πα’ να λέει το ΚΚΕ, δεν πα’ να λέει το ΠΑΣΟΚ, δεν πα’ να λένε τα κανάλια, δεν πα’ να λένε οι παραλίες, δεν πα’ να τους διώχνουν με τα σκουπόξυλα οι εραστές του αέναου διαλόγου και οι φανατικοί της πολύ ανανεωτικής, πολύ ριζοσπαστικής και πολύ αντισυστημικής αριστεράς. Αυτοί εκεί: αριστερά ρε. Δεν σας το χαρίζουμε το μαγαζί.

Άλλη μεγαλύτερη πλάκα: οι αδιόρθωτοι ξεπερνούν, λέει η αριθμητική των δημοσκοπήσεων, το 3%. Νά και 3,4%, νά και 3,6%, νά και 4%!! Μάλιστα. Και ούτε μια δημοσκόπηση, από όσες έγιναν μάλιστα τη χειρότερη στιγμή, δεν δείχνει την αριστερά να πέφτει στο βάραθρο κάτω από το άγιο τριάρι. Σαν να έχουν απλώσει τα χεράκια τους οι θυμωμένοι και την έχουν πιάσει από το μαλλί. Δεν θα πέσεις, μωρή, όσο αλλοπαρμένη κι αν είσαι. Κι ας φωνάζει το “Έθνος” ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ΣΥΡΙΖΑ στην αυτοδυναμία. Διότι, εκτός από αυτό το πεισματάρικο 3+ που φτάνει και το 4, οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν και κάτι άλλο: υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί, που κάθονται με τον σωρό των αδιευκρίνιστων και περιμένουν ένα σήμα για να επανέλθουν. Να τους κάνει add o ΣΥΡΙΖΑ…

Εντάξει, υπάρχουν ακόμα πολλά «αν» και πολύς χρόνος για λάθη, δεν λέμε. Αλλά ας μη βιάζονται οι απαισιόδοξοι, οι δοκησίσοφοι, οι χιουμορίστες και οι νεκροθάφτες…

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…