Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γ. Ψαριανός: Ποια αριστερά

27/09/2009

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΨΑΡΙΑΝΟΥ

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι η αφετηρία μιας νέας, σύγχρονης, μεγάλης ελληνικής αριστεράς με εκατοντάδες χιλιάδες μέλη σε όλη την Ελλάδα. Μιας αριστεράς της συνεργασίας και όχι των διασπάσεων και των διαχωριστικών γραμμών. Μιας αριστεράς που θα στοχεύει στις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν στη χώρα μας και που όχι μόνο θα έχει λόγο αλλά θα είναι και ρυθμιστής των πολιτικών πραγμάτων στην Ελλάδα.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει συστημική ή αντισυστημική ή εξωσυστημική αριστερά, δεν πιστεύω ότι υπάρχει καθαρόαιμη ή φλου-αρτιστίκ αριστερά, δεν πιστεύω ότι υπάρχει ευρωπαϊστική ή αντιευρωπαϊκή αριστερά. Οι ιδεολογικές καθαρότητες, όπως και οι προσδιορισμοί που περιορίζουν, μόνο ανανεωτική ή μόνο εκσυγχρονιστική ή μόνο αντικαπιταλιστική ή μόνο ριζοσπαστική ή μόνο αντιεξουσιαστική, είναι ιδεολογήματα και «κατασκευάζουν» ρήξεις και διαχωριστικές γραμμές.

Προσωπικά, παρόλο που υπήρξα για πολλά χρόνια «οργανωμένος» στον χώρο της αριστεράς, σήμερα δεν «ανήκω» σε κανένα κόμμα, συνιστώσα ή τάση και παραμένω ανένταχτος, όπως άλλωστε εκατοντάδες χιλιάδες αριστεροί. Πιστεύω, επίσης, ότι η απογοήτευση που πολλές φορές νιώθουμε, η «απόσυρση» του λευκού και του άκυρου και η αποχή λειτουργούν καταστροφικά, καθώς ενισχύουν και στηρίζουν το σαθρό και διεφθαρμένο σύστημα. Είναι χρέος όλων μας να στηρίζουμε και να ψηφίζουμε μια ενιαία, μεγάλη και ελεύθερη δημοκρατική αριστερά.

Η αριστερά πρέπει να είναι ενιαία ώστε να είναι αποτελεσματική και να μην παίζει τον ρόλο του κομπάρσου ή των πολλών κομπάρσων. Οι αγώνες και τα κινήματα αναπτύσσονται μέσα και έξω από τη Βουλή, στους δρόμους, στο μέτωπο της δουλειάς, στον χώρο της παιδείας, στις κινητοποιήσεις για την οικολογία και το περιβάλλον. Σε όλα αυτά τα μέτωπα, όσο πιο πολλοί είμαστε και όσο πιο ενιαία αγωνιζόμαστε, τόσο πιο γρήγορα θα αλλάξουν τα πράγματα, τόσο πιο σίγουρο είναι ότι η ζωή μας θα γίνει καλύτερη.

Η αριστερά οφείλει να είναι και επαναστατική και μεταρρυθμιστική και διαχειριστική, στον αντίποδα βέβαια της γνωστής διαχείρισης από τη δεξιά ή τους επίσης δεξιούς σοσιαλδημοκράτες. Είναι προφανές και αυτονόητο ότι, όσο ο κόσμος της αριστεράς μένει πολυδιασπασμένος, εγκλωβισμένος στα διάφορα ψευτοσοσιαλιστικά μορφώματα τύπου ΠΑΣΟΚ, σε διάφορα δογματικά και αραχνιασμένα κόμματα, π.χ. εκ Περισσού, ή σε μικρότερες ομάδες περιχαρακωμένες σε ψευδαισθήσεις περί γνώσης και κατοχής της μόνης αλήθειας, τόσο το τρισάθλιο και διεφθαρμένο σύστημα που μας κυβερνάει με τη γνωστή πατέντα του δικομματισμού θα τρίβει τα χέρια του, όπως ήδη το κάνει. Το μέλλον είναι αριστερά και κανείς δεν περισσεύει.

* Ο Γρ. Ψαριανός είναι υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…