Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και η σκάφη, σκάφη!

Το "να με λέτε Αλέκο" είναι εύκολο
Το δύσκολο είναι: "Να με λέτε Αριστερό!"

Αγνώστου

Update 1:
Άγνωστο το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ


Μία ώρα πριν την έναρξη της συνεδρίασης, οι σκέψεις γίνονται απαίτηση:


Να τελειώνουμε με τα "παιχνιδάκια", τους εγωισμούς, τους ναρκισσισμούς και τις εμμονές. Φτάνει! Οι αριστεροί δεν έχουν καμιά σχέση με τα α-πολιτικά τσαλιμάκια και τα "μουλαρώματα" του Αλέκου Αλαβάνου. Ούτε και με τις τακτικές σαχλαμαρίτσες των γκρουπούσκουλων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα ενδιαφέρον πολιτικό πείραμα που κάηκε γιατί το έκαψαν οι ίδιες οι συνιστώσες του. Το στοίχημα δεν "βγήκε". Δυστυχώς... Αλλά δεν θα τα βάψουμε και μαύρα... Ούτε εμείς... Ούτε και -πολύ περισσότερο- η κοινωνία...

ΚΟΕ, μόε και σόε δεν μπορούν άλλο να "παίζουν" τις κουμπάρες...
Αρκετά με τα γκρουπούσκουλα και τις ισορροπίες...

Καταντήσαμε να παρακαλάμε τον Αλαβάνο και την κάθε συνιστώσα να μείνουν ή να φύγουν!

Ε, λοιπόν η Αριστερά δεν έχει παρακαλέσει και δεν έχει ζητιανέψει ποτέ και κανέναν για τίποτα!

Η Αριστερά υπάρχει για να αγωνίζεται και να συγκρούεται για μια καλύτερη κοινωνία και ΟΧΙ για μια καλύτερη θέση στον εξώστη!

Οσοι νομίζουν οτι είναι παράκλητοι, ας κάνουν τη βόλτα τους ή ας πάνε σπιτάκι τους!

Στο κάτω-κάτω βαρεθήκαμε να εξηγούμε και τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, τι είναι ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και τι Ρεύμα είναι οι Ανανεωτές.

Εδώ που έφτασαν τα πράγματα υπάρχει μόνο μια λύση: Αυτόνομη συμμετοχή του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ στις εκλογές με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα!

Με το πρόγραμμα του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, προετοιμασία για το τι μπορεί να γίνει την επόμενη ημέρα και στόχο την όσο γίνεται μεγαλύτερη εκπροσώπηση στην επόμενη Βουλή.

Και απολύτως καμιά άλλη...


Και για να μην ξεχνιόμαστε:

ε. Οι Βουλευτές και οι Ευρωβουλευτές μετά από 2 θητείες (ελάχιστος χρόνος παραμονής 6 χρόνια) δεν μπορούν να είναι υποψήφιοι. Μετά τη διακοπή μπορούν να είναι για άλλες 2 θητείες.


Καταστατικό ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…