Το ανέκδοτο με το Μπριλ Κριμ το θυμάστε;

Είχε κυκλοφορήσει επί Χούντας...
Είχε, λέει, πεθάνει ο Παπαδόπουλος και στο δημόσιο προσκύνημα πήγε μόνο ένας γέρος. Πλησίασε το φέρετρο κι άρχισε να του χαϊδεύει τα μαλλιά. Μετά από κανά μισάωρο πάει ένας φρουρός και του λέει "γέροντα σε καταλαβαίνω, μεγάλος ο πόνος... αλλά μήπως ήταν συγγενής σας;".
"Οχι" απαντάει ο γέρος, "απλώς του βάζω Μπριλ-Κριμ για να μην ξαναγυρίσει!"...

(Οπου "Μπριλ-Κριμ": το "τζελ" της εποχής και η σχετική διαφήμιση έδειχνε έναν νεαρό που επειδή είχε ξεχάσει να βάλει την εν λόγω κρέμα γύριζε σπίτι του...)


Μου το θύμισε ο ...καταλληλότερος!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%