Που μας πάει το πουλμανάκι;


Εσείς τι θα κάνετε με το ΕΤΑΚ;
Εσείς θα επαναφέρετε τον φόρο κληρονομιάς;
Εσείς πως θα χρηματοδοτήσετε το ΙΚΑ για το επόμενο 3μηνο;

Αυτές και δεκάδες άλλες παρόμοιες είναι οι ερωτήσεις που θέτουν, υποτίθεται εκπροσωπώντας την κοινωνία και τις αγωνίες της, οι δημοσιογράφοι στους υποψήφιους μνηστήρες της εξουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η ίδια η "μάχη" μεταξύ των μνηστήρων.
Σα να λέμε, για τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας.
Θέματα σοβαρά, κανείς δεν το αρνείται αφού αφορούν την τσέπη του καθενός μας αλλά και την τύχη της κοινής μας τσέπης. Ομως αυτό είναι (μόνο) το θέμα;
Πως θα πληρώσουμε ΔΕΗ, ΟΤΕ, πετρέλαιο, τη συντήρηση του ασανσέρ και την καθαρίστρια;
Ναι, λέω ξανά, θα μπορούσε να είναι ΑΥΤΟ το θέμα αν...

Αν δεν είχε καταστραφεί το λεβητοστάσιο...
Αν δεν είχαν καεί οι μισοί όροφοι...
Αν δεν είχαν ραγίσει όλα τα μπαλκόνια...
Αν δεν είχαν σκουριάσει όλες οι μπετόβεργες μέσα στις κολώνες...
Αν δεν είχαν πλημμυρίσει τα υπόγεια...
Αν δεν είχαν σαπίσει τα θεμέλια...

Αν η πολυκατοικία δεν έγερνε ολόκληρη!

"Ναι, αλλά εμείς όταν αναλάβαμε το 2004, βρήκαμε όλα τα τζάμια σπασμένα και τα κουφώματα φουσκωμένα..." λένε οι νυν, απερχόμενοι διαχειριστές!

"Είχατε πέντε ολόκληρα χρόνια να αλλάξετε και τα τζάμια και τα κουφώματα" απαντούν οι επερχόμενοι...

"Ναι αλλά οι ηλιακοί είχαν διαλυθεί από το 2002..." ξαναλένε οι πρώτοι!

"Διαλύθηκαν για να προετοιμάσουμε τα πυροτεχνήματα του 2004 που είχαμε οργανώσει το καλύτερο ρουφ-γκάρντεν ολυμπιακό πάρτυ του αιώνα" ανταπαντούν οι δεύτεροι.

"Πράσινα άλογα!"

"Πράσινη ανάπτυξη και γλάστρες σε όλα τα περβάζια!"

Τι λέτε μωρέ;

Τι είναι αυτά που λέτε σε μια ρημαγμένη πολυκατοικία, σε μια ρημαγμένη γειτονιά, σε μια ρημαγμένη και γκρίζα κοινωνία;

Γιατί αυτό είναι το θέμα. Το ρήμαγμα. Το γκρίζο. Το "κουνιέσαι απότομα, θα πέσει!".
Και θα πέσει. Θα πέσουμε. Με μαθηματική ακρίβεια!
Διότι λιγότερη σημασία έχει αν θα χρεοκοπήσουμε οικονομικά. Μια χώρα, μια κοινωνία μπορεί χρεοκοπεί οικονομικά δεκάδες, εκατοντάδες φορές. Και ξανασηκώνεται. Γιατί η ζωή της κάνει κύκλους...
ΜΙΑ φορά όμως πέφτει. Μια και καλή.
Και εξαφανίζεται από τον χάρτη.

Ξανά: το θέμα δεν είναι τι θα κάνουμε το επόμενο 3μηνο, τον επόμενο χρόνο, πως θα βγούμε από την οικονομική Κρίση ή πως θα επιζήσουμε μέχρι τον Μάρτιο ή μέχρι το τέλος της επόμενης 4ετιάς...

Το θέμα είναι ΠΟΥ θα είμαστε το 2015. Το 2020. Το 2030.
Κι αν δεν γκρεμιστεί ολόκληρη η "πολυκατοικία" και δεν πιάσουμε να σκάβουμε θεμέλια, το πιθανότερο είναι θαφτούμε στα συντρίμμια, με καινούργια τζάμια ίσως αλλά και με τα ραδίκια ανάποδα!

Αυτό το απλό "ΠΟΥ πάμε και ΠΩΣ πάμε" μπορεί να το ρωτήσει κάποιος;

Εστω και στο ντιμπέιντ. Που λέει ο λόγος!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...