Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Που μας πάει το πουλμανάκι;


Εσείς τι θα κάνετε με το ΕΤΑΚ;
Εσείς θα επαναφέρετε τον φόρο κληρονομιάς;
Εσείς πως θα χρηματοδοτήσετε το ΙΚΑ για το επόμενο 3μηνο;

Αυτές και δεκάδες άλλες παρόμοιες είναι οι ερωτήσεις που θέτουν, υποτίθεται εκπροσωπώντας την κοινωνία και τις αγωνίες της, οι δημοσιογράφοι στους υποψήφιους μνηστήρες της εξουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η ίδια η "μάχη" μεταξύ των μνηστήρων.
Σα να λέμε, για τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας.
Θέματα σοβαρά, κανείς δεν το αρνείται αφού αφορούν την τσέπη του καθενός μας αλλά και την τύχη της κοινής μας τσέπης. Ομως αυτό είναι (μόνο) το θέμα;
Πως θα πληρώσουμε ΔΕΗ, ΟΤΕ, πετρέλαιο, τη συντήρηση του ασανσέρ και την καθαρίστρια;
Ναι, λέω ξανά, θα μπορούσε να είναι ΑΥΤΟ το θέμα αν...

Αν δεν είχε καταστραφεί το λεβητοστάσιο...
Αν δεν είχαν καεί οι μισοί όροφοι...
Αν δεν είχαν ραγίσει όλα τα μπαλκόνια...
Αν δεν είχαν σκουριάσει όλες οι μπετόβεργες μέσα στις κολώνες...
Αν δεν είχαν πλημμυρίσει τα υπόγεια...
Αν δεν είχαν σαπίσει τα θεμέλια...

Αν η πολυκατοικία δεν έγερνε ολόκληρη!

"Ναι, αλλά εμείς όταν αναλάβαμε το 2004, βρήκαμε όλα τα τζάμια σπασμένα και τα κουφώματα φουσκωμένα..." λένε οι νυν, απερχόμενοι διαχειριστές!

"Είχατε πέντε ολόκληρα χρόνια να αλλάξετε και τα τζάμια και τα κουφώματα" απαντούν οι επερχόμενοι...

"Ναι αλλά οι ηλιακοί είχαν διαλυθεί από το 2002..." ξαναλένε οι πρώτοι!

"Διαλύθηκαν για να προετοιμάσουμε τα πυροτεχνήματα του 2004 που είχαμε οργανώσει το καλύτερο ρουφ-γκάρντεν ολυμπιακό πάρτυ του αιώνα" ανταπαντούν οι δεύτεροι.

"Πράσινα άλογα!"

"Πράσινη ανάπτυξη και γλάστρες σε όλα τα περβάζια!"

Τι λέτε μωρέ;

Τι είναι αυτά που λέτε σε μια ρημαγμένη πολυκατοικία, σε μια ρημαγμένη γειτονιά, σε μια ρημαγμένη και γκρίζα κοινωνία;

Γιατί αυτό είναι το θέμα. Το ρήμαγμα. Το γκρίζο. Το "κουνιέσαι απότομα, θα πέσει!".
Και θα πέσει. Θα πέσουμε. Με μαθηματική ακρίβεια!
Διότι λιγότερη σημασία έχει αν θα χρεοκοπήσουμε οικονομικά. Μια χώρα, μια κοινωνία μπορεί χρεοκοπεί οικονομικά δεκάδες, εκατοντάδες φορές. Και ξανασηκώνεται. Γιατί η ζωή της κάνει κύκλους...
ΜΙΑ φορά όμως πέφτει. Μια και καλή.
Και εξαφανίζεται από τον χάρτη.

Ξανά: το θέμα δεν είναι τι θα κάνουμε το επόμενο 3μηνο, τον επόμενο χρόνο, πως θα βγούμε από την οικονομική Κρίση ή πως θα επιζήσουμε μέχρι τον Μάρτιο ή μέχρι το τέλος της επόμενης 4ετιάς...

Το θέμα είναι ΠΟΥ θα είμαστε το 2015. Το 2020. Το 2030.
Κι αν δεν γκρεμιστεί ολόκληρη η "πολυκατοικία" και δεν πιάσουμε να σκάβουμε θεμέλια, το πιθανότερο είναι θαφτούμε στα συντρίμμια, με καινούργια τζάμια ίσως αλλά και με τα ραδίκια ανάποδα!

Αυτό το απλό "ΠΟΥ πάμε και ΠΩΣ πάμε" μπορεί να το ρωτήσει κάποιος;

Εστω και στο ντιμπέιντ. Που λέει ο λόγος!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…